Himiko (Masahiro Shinoda, 1974)

Himiko (Masahiro Shinoda, 1974)

Postprzez Adante » 23 mar 2017, o 18:35

azraella

Adante

Avatar użytkownika
 
 
Posty: 2622
Obrazki: 6
Dołączył(a): 10 maja 2010, o 16:34
Wyniki: 37
Podziękował : 6894 razy
Otrzymał podziękowań: 16512 razy
Obrazek

Dramat | Japonia | 9 marca 1974 | 1 godz. 40 min.

reżyseria: Masahiro Shinoda

scenariusz: Taeko Tomioka, Masahiro Shinoda

muzyka: Tôru Takemitsu

zdjęcia: Tatsuo Suzuki


Obrazek



Lubię filmy o tematyce szintoistycznej, ale zaskakująco mało jest ich w obiegu. Nowofalowy reżyser, Masahiro Shinoda w swym filmie Himiko, który nota bene zwyciężył w roku 1974 w konkursie na najdziwniejszy plakat, nie próbuje wprost opowiadać szintoistycznych mitów. Oferuje natomiast pokręconą, na nowo wyobrażoną biografię szamańskiej królowej Himiko, w tym filmie granej przez żonę Shinody, Shima Iwashita. Shinoda świadomie oddala się od oficjalnej hagiografii, aby stworzyć czy wyrazić własne podejście do problemu władzy, seksualności i religii, miesza elementy zarówno z chińskich, jak i japońskich źródeł, nie ukrywając własnych skłonności do cienkim piórkiem rysowanego surrealizmu.

Fabuła filmu zdaje się zachowywać pewne podobieństwo do prawdziwych szintpistycznych mitów, szczegóolnie gdy bogini słońca, Amaterasu, pokłócona z bratem Susanoo kryje się w jaskini pozwalając, żeby świat pogrążył się w ciemnościach, skoro nie jest ona w stanie dłużej zapewniać mu słonecznego światła. Wywabiona podstępem z jaskini pozwala by świat na nowo błogosławiło światło. W filmie Himiko zakochuje się we własnym bracie przyrodnim, Takehiko, ale pokłóciwszy się z nim każe go zamordować, sama skrywszy się przed ludzkim okiem. Dwroracy z kolei mordują ją, podstawiając na jej miejsce świątynną służącą, która wznosi lustro - symbol Amaterasu - ogłaszając, że to ona właśnie jest Himiko, w nowej reinkarnacji. Ruch kamery pokazuje całkiem wspólczesny krajobraz, przypominając, że historia prze do przodu po prostu powtarzając się.


Oczywiście to nie wszystko. Film Shinody chętnie komentuje też problem paryiarchii i rozdźwięku pomiędzy seksualnością i obowiązkami politycznymi czy też seksualnymi. Pierwsza scena filmu prezentuje Himiko w trakcie rytualnego orgazmu, wywołanego samym obrazem odbitych w zwierciale jej genitaliów. Sam film może być enigmatyczny, ale zarazem nieodporny prostemu odcyfrowaniu, zaś sama długość ekspozycji na szczęście nie pozwala widzowi na całkowite zagubienie się w świecie szintoistycznych odniesień, Że już nie wspomnę o elementach teatru kabuki i butoh - tancerz butoh Tatsumi Hijikata i członkowie jego grupy również pojawiają się w filmie. Muzykę skomponował Toru Takemitsu, wielokrotny współpracownik Shinody.

Wizualny aspekt filmu jest czarowny. To mieszanka wschodniego mistycyzmu, Jodorowskiego i Felliniego w jego najlepszym surrealistycznym okresie. Oszalała stylistyka kostiumów i czerwono-biała paleta kolorystyczna, gra z cieniami, ekspresjonistyczna kompozycja kolorów... łał.... . Podobało mi się też jak został zaprojektowany pałac Himiko, szokujący i zadziwiający zarazem. Równie zachwycił mnie obraz Takehiko stojącego w lesie, przeszytego tuzinem strzał, czy też Himiko w przepięknym szamańskim kostiumie i makijażu, odwiedzającej las w otoczeniu sług.

Author: mevmijaumau (from Croatia) / źródło: IMDB
tłumaczenie: zbroia


występują:

Yoshi Katô . . . . . . . . . . . . Ohkimi
Tatsumi Hijikata . . . . . . . . . . . . Tancerz
Rie Yokoyama . . . . . . . . . . . . Adahime
Kenzo Kawarazaki . . . . . . . . . . . . Ikume
Shima Iwashita . . . . . . . . . . . . Himiko
Rentarô Mikuni . . . . . . . . . . . . Nashime
Choichiro Kawarazaki . . . . . . . . . . . . Mimaki
Jun Hamamura . . . . . . . . . . . . (narrator)

. . . i inni


Obrazek


studio: Art Theatre Guild
Hoygensha



PLIK 1:

Obrazek


PLIK 2:

Obrazek
Za ten post autor Adante otrzymał podziękowania - 4:
kotio, radziu567, Tonder, zbroia
 
Góra

Powrót do fabularne



Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 0 gości