Panowie
Jerzy Marr
(21 marca 1901 - 9 maja 1962)
Aktor filmowy i teatralny. Polski Rudolf Valentino, fizycznością i wdziękiem ucieleśniał ideał romantycznego kochanka. Amant, ulubieniec szerokich rzesz miłośniczek ekranu. Pragnął zostać śpiewakiem, ale nie dane mu było spełnić się wokalnie, za to wystąpił w siedemnastu filmach. Nie zagrał w nich szczególnie wybitnych ról, ale też pisano dla niego scenariusze ze względu na urodę, a nie umiejętności aktorskie. Wzrost: 1,78. Oczy: siwe. Włosy: ciemne.
... czytaj więcej[315]
Idziemy do kina

Janko Muzykant
Wczoraj byliśmy świadkami swojskiej uroczystości. „Janko muzykant* — „pierwszy wielki dźwiękowiec polski“, jak głosiły anonse. W głównych rolach „największy polski wirtuoz-skrzypefk“ W. Conti i „wielka polska artystka M. Malicka“. Reżyseria Ryszard Ordyński. Dalsze dzieje genialnego chłopca z noweli Sienkiewicza... dopisuje Ferdynand Goetel
... czytaj więcej[9]
Troche humoru
MIEĆ SZCZĘŚCIE
Dwaj podrzędni aktorzy, siedząc w cukierni przy półczanej, skarżą się na ciężkie czasy i marne gaże.
- Ma być tak, to już lepiej, żeby się człowiek wcale nie urodził — wzdycha jeden.
- Tak — mówi drugi — ale takie szczęście to ma może jeden na 1000.
Felietony
Czas na reklame
Animacje
Teksty i artykuły znalezione w przedwojennej prasie polskiej dotyczące filmu animowanego. Zapewne będzie ich niewiele. Najpierw Władysław Starewicz, entomolog amator z polsko-litewskiej rodziny, który 1910 roku nakręcił pierwszy na świecie animowany film w technice stop-motion. W ten sposób powstał obrazek „Piękna Lukanida” z waleczny żukami w roli głównej. Zapewne też Feliks Kuczkowski, który w 1917 roku zrealizował dwa pierwsze quasi-animowane filmy rysunkowe „Flirt krzesełek” i Luneta ma dwa końce. Karol Irzykowski – wybitny krytyk międzywojenny – umieścił Kuczkowskiego na kartach „Dziesiątej muzy”, jednej z pierwszych teoretycznych publikacji dotyczących kina. +...czytaj wiecej