Panowie
Franciszek Brodniewicz
(29 listopada 1892 - 17 sierpnia 1944)
Wielki amant polskiego kina urodził się 29 listopada 1892 w Kwilczu w rodzinie krawca. Zadebiutował na deskach teatru jeszcze przed ukończeniem gimnazjum. Do gimnazjum uczęszczał w Poznaniu (i tu uzyskał maturę) a debiut odbył się na scenie poznańskiego Teatru Polskiego w 1912 roku. W tym też teatrze przez następne dwa lata występował w rolach epizodycznych. Następnie grywał w teatrach prowincjonalnych specjalizując się w rolach amantów w dramatach i komediach. W sezonie 1920/21 uzyskał angaż w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy. ... czytaj więcej
Idziemy do kina

Bóg zemsty
Wspaniały obraz według specjalnego obstalunku Teatru Sztremera ze zdjęciami robionymi w Wilnie. Bohaterem tej tragedii jest zasługujący na gniew „Boga zemsty” hipokryta – żyd-ortodoks i zarazem właściciel domu publicznego. Scenariusz i reżyseria: Aleksandr Arkatow i Dawid Herman ... czytaj więcej
Troche humoru
NIEBYWAŁY EFEKT.
— Kiedy występowałem w Los Angeles — chwali się pewien gwiazdor — wrażenie było niesłychane. Coś w rodzaju paniki zapanowało w teatrze.
— Aha! Właśnie wtedy było trzęsienie ziemią prawda?
Felietony
Czas na reklame
Animacje
Teksty i artykuły znalezione w przedwojennej prasie polskiej dotyczące filmu animowanego. Zapewne będzie ich niewiele. Najpierw Władysław Starewicz, entomolog amator z polsko-litewskiej rodziny, który 1910 roku nakręcił pierwszy na świecie animowany film w technice stop-motion. W ten sposób powstał obrazek „Piękna Lukanida” z waleczny żukami w roli głównej. Zapewne też Feliks Kuczkowski, który w 1917 roku zrealizował dwa pierwsze quasi-animowane filmy rysunkowe „Flirt krzesełek” i Luneta ma dwa końce. Karol Irzykowski – wybitny krytyk międzywojenny – umieścił Kuczkowskiego na kartach „Dziesiątej muzy”, jednej z pierwszych teoretycznych publikacji dotyczących kina. +...czytaj wiecej