Panowie
Józef Węgrzyn
(13 marca 1884 - 4 września 1952)
Jeden z najwybitniejszych aktorów i jeden z najsławniejszych tragików w teatrze polskim Chętnie grywał także przed kamerą. Wystąpił w czterdziestu dziewięciu filmach: trzydziestu jeden niemych i osiemnastu dźwiękowych. "Więcej niż średniego wzrostu, miał głowę greckiego boga (...) Granatowa, ułożona w rzeźbiarskie pukle czupryna, prosty nos, wąskie brwi, oczyska jak dwie gwiazdy, matowa śliczna cera i niski, o cudownym, metalicznym brzmieniu głos, południowy temperament, to były dary, jakimi hojnie obdarzyła natura młodego Józefa Wę­grzyna".
... czytaj więcej[76]
Idziemy do kina

Uśmiech losu
Reżyseria: Ryszard Ordyński na podstawie dramatu Włodzimierza Perzyńskiego - UŚMIECH LOSU. Zdjęcia: Zbigniew Gniazdowski. Grają: Jadwiga Smosarska, Kazimierz Junosza-Stępowski
Panna Irena Głębocka, piękna i bogata jedynaczka - gra ją Jadwiga Smosarska - jest dziewczyną wyzwoloną, nowoczesną i przepojoną pozytywistycznymi ideami. Swój młodzieńczy zapał i energię pragnie wyzwolić w pracy dla społeczeństwa. Społeczeństwo nie pozostaje głuche na te zapały i wychodzi jej na przeciw wyłaniając swego przedstawiciela: przystojnego osobnik Jana Kozłowskiego o nieustalonych dochodach za to aparycji Kazimierza Junosza-Stępowskiego.
... czytaj więcej[341]
Troche humoru
PIJANE DZIECKO WE MGLE
Podczas gęstej mgły, jaka panowała nie­dawno w Warszawie, dwóch panów, znanych w kolach filmowych, wyszło z baru, podtrzy­mując się wzajemnie.
Takiej mgły — rzekł jeden — nigdzie nie widziałem. Nawet w Londynie.
A ja widziałem — odparł drugi.
A gdzie?
Ba! Kiedy właśnie mgła była taka gę­sta, że nie mogłem się zorjentoawć, gdzie jestem...
Felietony
Czas na reklame
Animacje
Teksty i artykuły znalezione w przedwojennej prasie polskiej dotyczące filmu animowanego. Zapewne będzie ich niewiele. Najpierw Władysław Starewicz, entomolog amator z polsko-litewskiej rodziny, który 1910 roku nakręcił pierwszy na świecie animowany film w technice stop-motion. W ten sposób powstał obrazek „Piękna Lukanida” z waleczny żukami w roli głównej. Zapewne też Feliks Kuczkowski, który w 1917 roku zrealizował dwa pierwsze quasi-animowane filmy rysunkowe „Flirt krzesełek” i Luneta ma dwa końce. Karol Irzykowski – wybitny krytyk międzywojenny – umieścił Kuczkowskiego na kartach „Dziesiątej muzy”, jednej z pierwszych teoretycznych publikacji dotyczących kina. +...czytaj wiecej