Panowie
Witold Conti
(2 lutego 1908 - 25 maja 1944)
Prócz wielkiej urody zewnętrznej odznacza się Conti zaletą, która w obecnej fazie triumfu filmu dźwiękowego przedstawia walny atut — mianowicie pięknym, miłym głosem i gra na skrzypcach. Jest prosty i miły w obejściu, toteż rozmowa z nim odrazu nabiera uroku sympatycznej pogawędki. ... czytaj więcej
Idziemy do kina

Ochrana warszawska i jej tajemnice
Produkcja Sfinsk. W rolach głownych Kazimierz Junosza-Stępowski, Józef Węgrzyn, Halina Bruczówna. Warszawa po rządami carskiej ochrany i miłość jej naczelnika do pięknej Polki ... czytaj więcej
Troche humoru
DYMSZA MA ZASADY

Adolf Dymsza, popularny komik, dziwak i „winegret", uprawia z powagą Dalaj - Lamy, humor jedyny w swoim rodzaju, zimny i paradoksalny.
Pewnej soboty wybrał się w okolice Warszawy na week. Zapadł wieczór.
- Przenocujmy w tym pensjonacie — rzekła urocza pani Dymszyna.
- Tprr! — zatrzymał Dymsza rozpędzony samochód.
Pensjonat był dość prymitywny, bez komfortu.
- Wiele za ten pokój? — pyta Dymsza.
- Trzydzieści pięć złotych.
Na to popularny komik z oburzęniem:
- Tak tanio nigdy nie sypiam. Zosiu! Wracamy do Warszawy!
Właścicielka pensjonatu podobno zaniemówiła ze zdumienia.
Felietony
Czas na reklame
Animacje
Teksty i artykuły znalezione w przedwojennej prasie polskiej dotyczące filmu animowanego. Zapewne będzie ich niewiele. Najpierw Władysław Starewicz, entomolog amator z polsko-litewskiej rodziny, który 1910 roku nakręcił pierwszy na świecie animowany film w technice stop-motion. W ten sposób powstał obrazek „Piękna Lukanida” z waleczny żukami w roli głównej. Zapewne też Feliks Kuczkowski, który w 1917 roku zrealizował dwa pierwsze quasi-animowane filmy rysunkowe „Flirt krzesełek” i Luneta ma dwa końce. Karol Irzykowski – wybitny krytyk międzywojenny – umieścił Kuczkowskiego na kartach „Dziesiątej muzy”, jednej z pierwszych teoretycznych publikacji dotyczących kina. +...czytaj wiecej