Stare niusy
Król włamywaczy i królewna dolarów.
Londyn, we wrześniu.

O niezwykłem włamaniu i rabunku, dokonanym „w wyższym stylu“, donoszą z Nowego Jorku.
Oto 7 lipca zbiegł z nowojorskiego wię­zienia znany przestępca-włamywacz Jerzy Witson. Po opuszczeniu celi więziennej udał on się „na kuracyę“ do Atlantic City, miejscowości leczniczo-kąpielowej w Pensylwanii, gdzie zamieszkał w ele­ganckim hotelu, podając się za syna pewnego milionera.
Traf zrządził, iż ów „król włamywaczy“ amerykańskich w nowej swej roli zapoznał się tu z piękną miss Lilli Price, która odziedziczyła niedawno milionowy spadek i z jej przyjaciółką. Przed kilku dniami spędził on wieczór w ich lokalu. Przy kawie rozmowa weszła na tory dokona­nych ostatnio włamań i oszustw. W tra­kcie rozmowy miss Lilly oświadczyła, iż najdziwniejszą przygodą, o jakiej tylko pomyśleć można, jest właśnie mieć zajście z włamywaczem.
Niedługo czekała na taką przyjemność. Oto następnej już nocy stanął przed jej łóżeczkiem jakiś zamaskowany mężczyzna i z rewolwerem w ręku zażądał od niej wydania wszystkich, posiadanych przy sobie dyamentów i pieniędzy.
Miss Lilly, nie protestując przeciw żą­daniu, w oczach bandyty opuściła łóżeczko i dała mu wszystko, czego od niej żądał. Bandyta był człowiekiem uprzejmym i nie robił jej nic złego. Piękna miss zachowała też, według poleceń nocnego gościa, ta­jemnicę o zajściu do samego rana.
Gdy rano służba hotelowa zawiadomio­na została o tem co zaszło, dano natych­miast znać policyi. Zjawiła się ona wkrótce w sali restauracyjnej hotelu i poznawszy w osobie jednego z gości znanego włamy­wacza, natychmiast odstawiła go do wię­zienia. Był to właśnie ów fałszowany syn milionera, u którego przy rewizyi znale­ziono wszystkie klejnoty pięknej miss Lilly.
Z całego zajścia najbardziej ta ostatnia była zadowolona, gdyż i klejnoty powró­ciły do jej rączek nietknięte i... miała „przyjemne zajście“ z bandytą.
Ilustrowany Kurier Codzienny nr 220. - z dnia 26 września 1912 roku
Troche humoru
DOWCIP NIE DO DAROWANIA

Przemiły Rene Lefevre, znany z filmów francuskich, był studentem medycyny. Pewnego razu, podczas bardzo nudnego wykładu, profesor nagle rzucił pytanie:
— Jaka choroba najbardziej nam zagraża?
Na to odezwał się z tylnych ław Rene Lefevre:
— śpiączka, panie profesorze!

Audytorjum gruchnęło śmiechem, a Rene musiał porzucić medycynę.
I został aktorem. Tem lepiej...

Co nowego?
Obrazek
Film fabularny polskiej produkcji
Premiera: 7 kwietnia 1938 roku
2200 m, 69 min



Wytwórnia Imago-Vox
ma zaszczyt przedstawić




Helena Grossówna
i
Stanisław Sielański



w arcyzabawnej komedii

SZCZĘŚLIWA 13-KA

Pomysł filmu i reżyseria Marian Czauski

Scenariusz Emanuel Schlechter, Ludwik Starski


Muzyka Jerzy Petersburski


Zdjęcia Henryk Vlassak


Atelier i Laboratorium Falanga



Suknię ślubną Heleny Grossówny zapewniła firma Ewelina ul. Chmielna 24.



Rozgrywający się w środowisku artystów warszawskich kabaretów komedia obyczajowa. Jej podstawowym atutem jest udział Stanisława Sielańskiego. Znakomity aktor charakterystyczny wystąpił w ponad czterdziestu filmach z reguły jako aktor drugiego planu, choć to właśnie jego udział stanowił często o atrakcyjności filmu. Tym razem obsadzono go w roli głównej. Partneruje mu

Lucyna Messal
znakomita aktorsko, posiadająca ogromne wyczucie komizmu - Helena Grossówna gwiazda komedii, farsy i wodewilu. Atutem filmu miał być też pierwszy (i niestety ostatni) filmowy występ Lucyna Messal w epizodycznej roli pianistki Wandy. Lucyna Mischal-Sztukowska urodzona 16 października 1886 w Warszawie była legendą polskiej operetki, uwielbianą przez publiczność. Miała wspaniałe warunki sceniczne: urodę, figurę talent i głos. Od roku 1929 posiadała własny teatr muzyczny przy ulicy Marszałkowskiej 114 w Warszawie ("Operetka Lucyny Messal"). W latach trzydziestych występowała w licznych teatrach rewiowych ("Wesoły Wieczór", "Hollywood", "Kameleon", "Praskie Oko", "8.15"). Jej repertuar repertuarze operetkowy to ponad 50 ról.
Ale filmowy... tylko jedna.

Film wodewilowy - więc o muzykę poproszono Jerzego Petersburskiego, zasłużonego kompozytora muzyki popularnej. To jemu zawdzięczamy takie nieprzemijające przeboje, jak To ostatnia niedziela i Tango milonga (Oh Donna Clara). Ze "szczęśliwej trzynastki" pozostała śpiewana przez wiele lat piosenka ze słowami Emanuela Szlechtera i Ludwika Starskiego "Młodym być i więcej nic".

Te auty: głowni wykonawcy, muzyka i możliwość zobaczenia w filmie warszawskiej primadonny został uznany widać przez producentów za wystarczającą gwarancję komercyjnego powodzenia filmu i nie ma co dalej brnąć w koszta. To handlowe podejście odbiło się na jakości scenariusza i reżyserii. Krytyka prasowa określała reżyserię Mariana Czauskiego jako poprawną, co wcale nie brzmi jak komplement. A scenariusz? Poniżej cytuję jego opis z filmpolski.pl, bo sama nie czuję się na siłach by ogarnąć ten scenariuszowski bałagan:









Koziołek, skromny urzędnik w domu towarowym Burlickiego, jest najbardziej przesądnym człowiekiem pod słońcem. Jego sąsiad i przyjaciel, były kapelmistrz obecnie grajek w podrzędnej restauracyjce, Bończa, walczy bezskutecznie z jego przesądami. Na los Koziołka pada główna wygrana. Czując w kieszeni majątek, robi swojemu szefowi awanturę, rezygnuje z posady, ale okazuje się, że gazeta wydrukowała mylnie numer. Skruszony wraca do pracy, traci ją jednak, bo wywołuje awanturę z klientką, gwiazdą teatralną Lolą Vulpi. Tej samej Loli naraziła się w teatrze młoda tancerka Hanka i również straciła pracę... Kiedy głód i bieda zaglądają im w oczy, postanawiają popełnić samobójstwo, skacząc z mostu do Wisły. I wtedy się poznają... W końcu Hanka zastępuje w dniu premiery Lolę i odnosi wielki sukces. Również Koziołek staje się bohaterem wieczoru i obejmuje stanowisko kierownika w domu towarowym. Ich ślub odbywa się trzynastego...
źródło: filmpolski.pl





występują:

Stanisław Sielański . . . . . . . . . . . . . . . . Stanisław Koziołek, pracownik w domu towarowym
Helena Grossówna . . . . . . . . . . . . . . . . Hanka Doboszanka, artystka w teatrze Miraż
Józef Orwid . . . . . . . . . . . . . . . . profesor Bończa
Maria Chmurkowska . . . . . . . . . . . . . . . . Lola Vulpi, artystka w teatrze Miraż
Czesław Skonieczny . . . . . . . . . . . . . . . . Słowikowski, dyrektor teatru Miraż
Władysław Grabowski . . . . . . . . . . . . . . . . Burlicki, dyrektor domu towarowego
Lucyna Messal . . . . . . . . . . . . . . . . Wanda, pianistka w restauracji; w napisach imię: Lucy
Julian Krzewiński . . . . . . . . . . . . . . . . profesor Buńczykiewicz, klient w domu towarowym
Irena Skwierczyńska . . . . . . . . . . . . . . . . gospodyni Tomaszowa
Jerzy Marr . . . . . . . . . . . . . . . . Jerzy Runicz, kapelmistrz w teatrze Miraż
Jan Ciecierski . . . . . . . . . . . . . . . . konferansjer w teatrze Miraż
Jerzy Kordowski . . . . . . . . . . . . . . . . Konstanty, wożny w teatrze Miraż
Jerzy Roland . . . . . . . . . . . . . . . . szef reklamy w domu towarowym
Zofia Wilczyńska . . . . . . . . . . . . . . . . ekspedientka w dziale kosmetycznym domu towarowego Burlickiego
Eugenia Ludecka
Runowiecka (?)
Kułakowska (?)
Kacperkówna (?)
Welin (?)
Połoński (?)
Adam Dobosz
Skowicki (?)
Franciszek Dominiak
Sawicki (?)

Józef Kudła . . . . . . . . . . . . . . . . członek orkiestry





Scenopis Aleksander Pękalski, Emanuel Schlechter, Ludwik Starski

Dialogi Emanuel Schlechter, Ludwik Starski


Scenografia Jacek Weinreich




Słowa piosenek Emanuel Schlechter, Ludwik Starski

Opracowanie muzyczne Ivo Wesby

Choreografia Eugeniusz Koszutski

Dźwięk Stanisław Urbaniak

Montaż Czesław Raniszewski

Charakteryzacja Wiktor Skrzypkowski
Fotosy Stephot
Kierownictwo produkcji Aleksander Pękalski

Administracja Józef Frankfurt








Fotosy z programu filmowego:

Obrazek





..
Z PRASY:
..
"Kilkakrotnie już wyrażaliśmy pogląd, że Helena Grossówna nie otrzymała dotąd w filmie polskim roli odpowiadającej jej urodzie i wspaniałemu talentowi. Dotyczy to także Dymszy i Sielańskiego, dwu najlepszych naszych komików filmowych, którym każe się występować w tzw. filmach kasowych uważając, że sugestia ich nazwisk może zastąpić wszystko, a więc i reżysera i scenarzystę. Takiemu założeniu nie byli zapewne obcy i realizatorzy Szczęśliwej trzynastki, choć – przyznać trzeba – reżyseria tego filmu była inteligentniejsza i staranniejsza. Scenariusz natomiast i sposób jego opracowania pozostawiał dużo do życzenia. I jeżeli film mimo wszystko – może być zabawny – zasługę jedyną i wyłączną należy przypisać wykonawcom ról głównych – Grossównie i Sielańskiemu, którzy swym wspaniałym humorem zasłaniali wszystkie niedociągnięcia filmu”.
(Kino 1938 nr 17)
..
..
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Młody Sherlock Holmes / Sherlock, Jr. (1924)
Komedia rom. Niemy / 44 min.
produkcja: USA
premiera: 21 kwietnia 1924


reżyseria: Buster Keaton

scenariusz: Richard Schayer, Joseph Farnham, Clyde Bruckman, Byron Morgan, Lew Lipton

zdjęcia: Elgin Lessley, Byron Houck

muzyka: Harry Warren

Dwaj mężczyźni rywalizują o względy dziewczyny (Kathryn McGuire). Czarny charakter (Ward Crane) kradnie jej ojcu zegarek, a o ten występek oskarżony zostaje operator projektora (Buster Keaton). Zhańbiony bohater wraca do swojego zajęcia w kinie. Obsługując urządzenie, zapada w sen, w którym jego życie staje się filmem. Przenosi tam wszystkich swoich znajomych, a sam staję się Sherlockiem Holmesem Jr. poszukującym skradzionych pereł.

występują:

Erwin Connelly . . . . . . Pracownik / Kamerdyner
Joe Keaton . . . . . . Ojciec dziewczyny / Mężczyzna na ekranie w kinie
Ruth Holly . . . . . . Kobieta w sklepie ze słodyczami
Doris Deane . . . . . . Dziewczyna która gubi dolara obok kina
Kathryn McGuire . . . . . . Dziewczyna
Ward Crane . . . . . . Miejscowy szejk / Złoczyńca
Jane Connelly . . . . . . Matka
Buster Keaton . . . . . . Kinooperator / Sherlock, Jr.

... i inni
studio:
Buster Keaton Productions
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12576 • Liczba tematów: 12242 • Liczba użytkowników: 9072 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: robert maciej

Dzisiaj jest pn cze 25, 2018 11:39 am