Stare niusy
Mistyfikacye i nadużycia przez telefon.

Czego zła wola człowieka nie nadużyje? Czego nie wykorzysta szubrawiec, pozbawiony honoru, etyki i prymitywnej choćby przyzwoitości!?

Przed takiemi indywiduami niema zabezpieczenia, ani ochrony! Koperta listo-
wa, dziurka od klucza, otwarta szuflada, kieszeń cudza — wszystko, co dla człowieka honoru jest nietykalne, niedostępne i zamknięte — stanowi szeroką i wygodną drogę dla złośliwej mistyfikacyi, lub bandyckiego szantażu.

Obecnie ta utajona banda zaanektowała nowy teren działalności: telefony !

W jaki sposób operują i konspirują się ci apasze telefoniczni — niewiadome. Skutki ich działalności są jednak dla dotyczących przykre, często bardzo przynoszą materyalną stratę i mitręgę drogiego czasu.

Pierwszorzędny handel otrzymuje telefoniczne zamówienie, żeby na dziś wieczór dostarczył do mieszkania artystki N. N. kosz szampana i bakalie.

Zamówienie jest punktualnie i rzetelnie wykonane, rachunek załączony, „towar“ wysłany.

Artystka robi wielkie oczy... Co za miła niespodzianka!... Kto to może być ten dżentelmen, który... Obdarowana szuka z ciekawością listu, bileciku, coś, coby ją mogło naprowadzić na nazwisko hojnego amfitryona... Znachodzi wreszcie co? Rachunek.

— Co to jest? — zapytuje zdziwiona.
— Rachuneczek, proszę pani dobrodziejki — oświadcza chłopak.
— Dla kogo?
— Dla pani dobrodziejki. Otrzymaliśmy rano zamówienie telefonem.

Rzecz się wyjaśnia. Ku rozczarowaniu diwy i wściekłości chłopaka — wędruje szampan napowrót do sklepu.

Złośliwe takie żarty, których ofiarą padają coraz częściej handle i przedsiębiorstwa są godne surowego napiętnowania. Cóż dopiero mówić, gdy przez telefon mistyfikuje się spokojnych i Bogu ducha winnych ludzi, mąci im się spokój domowy.

Banda niewyśledzonych łotrzyków wykrada tajemnice rodzinne, podsłuchuje i szpieguje — by potem robić najhaniebniejszy użytek, a raczej nadużycia z zaczerpanych w ten sposob wiadomości.

Tu należy szukać przyczyn pojawiania się owych efemerycznych świstków wywlekających brudy prawdziwe i zmyślone przed forum nielicznych swych czytelników i stwarzających tem sobie „podstawę operacyjną“ do wymuszań i żądań świadczeń pieniężnych.

Temu przypisać również trzeba mistyfikowanie prasy — nawet za pośrednictwem międzymiastowej linii telefonicznej — informowania o zmyślonych faktach, mieszanie w nieprawdziwe a uwłaczające wieści osób. Ile szkody moralnej, ile krzywdy wyrządza taki łotr uczciwym ludziom — można sobie wyobrazić.

Sprawą tą powinny się zająć władze bezpieczeństwa. Zamaskowany bowiem bandytyzm, bandytyzm w rękawiczkach jest gorszy od pałki i rewolweru... Przeciw skrytemu atakowi — nie ma broni...



[i]Ilustrowany Kurier Codzienny nr 45. - z dnia 25 luty 1911 roku[/i]
Troche humoru
WŁASNOŚĆ PUBLICZNA
Sensacją dnia jest pierwszy wystąp Adolfa Dymszy na scenie Teatru Polskiego w „Rozkosznej dziewczynie". W czasie prób nasz narodowy Winegret powodował zamęt swoim rozhukanym, szczerozłotym humorem, aż reżyser musiał go -mitygować, mówiqc łagodnie: i
— Dymsza, co jest, do cholery!
— Tylko nie bić! — odparł komik z godnością. — Jestem własnością publiczną!
Podobno nawet sufler zakrztusił się od śmiechu.

Co nowego?
Obrazek


Koty tłoczą się na przystani na wyspie Aoshima w prefekturze Ehime w południowej Japonii, 25 lutego 2015 r. źródło: Onet
Wielkie dzięki i chwała zbroiowiskowym darczyńcom:

- zbroia - bezaplacyjnie: opoka i ostoja
- Radzio (to ten co w ukryciu siedzi... ale - jak widać - śledzi)
- Tonder - Magnat Postowy, i wielkie źródło serialo nośne

zbroiowisko jest wdzięczne za wasz sponsoring!
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela / Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975)
Dramat / 3 godz. 21 min.
produkcja: Belgia, Francja
premiera: 14 maja 1975


reżyser : Chantal Akerman


scenariusz : Chantal Akerman


zdjęcia : Babette Mangolte



Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela (fr. Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles) – belgijski dramat filmowy z 1975 roku w reżyserii i według scenariusza Chantal Akerman. Tematem filmu są trzy dni z życia gospodyni domowej Jeanne Dielman (Delphine Seyrig), samotnie wychowującej nastoletniego syna Sylvaina (Jean Decorte) i poświęcającej czas codziennej, monotonnej krzątaninie. Dielman, będąc przykładną gospodynią, zarazem podczas nieobecności syna codziennie świadczy usługi seksualne. Wraz z upływem czasu kobieta jednak zdaje sobie sprawę, iż jej życie staje się nieznośne, i po przyjęciu kolejnego klienta morduje go z wyrachowaniem.

Akerman, realizując swoje opus magnum, wzorowała się pod względem stylu filmowego zarówno na ascetycznej twórczości Roberta Bressona, jak i na zdystansowanych względem postaci dziełach Michelangela Antonioniego. Film pozbawiony jest zbliżeń i detali, kamera – ustawiona na wprost postaci, a czas akcji – wydłużony tak, aby ukazać najbardziej drobiazgowe czynności wykonywane przez Dielman. Toteż Jeanne Dielman, jak zauważa Rafał Syska, wymusza na widzu uważne śledzenie wydarzeń, jednocześnie pozwalając bliżej się zidentyfikować z postacią gospodyni.

Jeanne Dielman z miejsca została ogłoszona arcydziełem kinematografii. Marsha Kinder nazwała dzieło Akerman „jednym z najlepszych filmów wykonanych przez kobietę”, który proponuje „radykalnie feministyczne spojrzenie wzbogacające nasz sposób widzenia świata”. R. Patrick Kinsman umieścił Jeanne Dielman wśród sztandarowych dzieł „kontr-kina”. Film Akerman, jakkolwiek zachował naturalizm w przedstawieniu działań głównej bohaterki, miał bowiem wymowę polityczną, gdyż ukazywał narastającą frustrację bohaterki sprowadzonej do dwóch ról – gospodyni oraz prostytutki.
źródło: wikipedia


Występują:

Jan Decorte. . . . . . . . . Sylvain Dielman
Delphine Seyrig . . . . . . . . . Jeanne Dielman
Yves Bical . . . . . . . . . Trzeci klient
Jacques Doniol-Valcroze . . . . . . . . . Drugi klient
Chantal Akerman . . . . . . . . . Sąsiadka (niewymieniona w czołówce)
Henri Storck . . . . . . . . . Pierwszy klient

. . . . i inni
Patricia Canino . . . . . . . . . montaż
Philippe Graff . . . . . . . . . scenografia (dyrektor artystyczny)
Paul Vecchiali . . . . . . . . . produkcja (producent)
Alain Dahan . . . . . . . . . produkcja (producent)
Liliane de Kermadec . . . . . . . . . produkcja (producent)
studio:
Ministère de la Culture Française de Belgique
Paradise Films
Unité Trois
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 2 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 15310 • Liczba tematów: 14972 • Liczba użytkowników: 9114 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: Repcak

Dzisiaj jest ndz kwie 05, 2020 9:03 am