Stare niusy
Kapryśna księżniczka,

[right][i]Londyn, 22 maja.[/i][/right]

Jedna z najbardziej lubianych i popularnych księżniczek angielskich jest Patrycya Caunaught, ukochana siostrzenica Edwarda VII. Trudno sobie wyobrazić istotę lepiej obdarzoną od losu. Młoda księżniczka jest ładna, bogata, pochodzi z królewskiej rodziny, posiada wiele wdzięku i wesołego dowcipu. Nic też dziwnego, że rodzina i całe otoczenie rozpieściło i zepsuło trochę uroczą dziewczynę. Księżniczka Patrycja jest bardzo kapryśna, po kolei odrzucała najlepsze partye świata:

- króla Alfonsa hiszpańskiego, dlatego, że nie pochodzi z dosyć starożytnego rodu,

- króla Manuela portugalskiego z powodu jego złego charakteru,

- następcę tronu niemieckiego z powodu zbyt wielkiego zamiłowania tego księcia do flirtu,

- księcia Eitel-Fritz, drugiego syna Wilhelma, bo jest za gruby,

- księcia Saks-Koburg-Gotha, bo jest zniewieściały,

- księcia Krzysztofa greckiego dlatego, że nie jest dobrym żołnierzem,

- książę Gustaw duński jest za bliskim jej kuzynem,

- książę Wilhelm szwedzki jest za szczupły i bez temperamentu.

[i]Ilustrowany Kuryer Codzienny, nr 117 z 24 maja 1912[/i]
Troche humoru
ALE... KTÓRY?
U Nancy Carral zadźwięczał telefon. Gwiazda ujmuje słuchawkę:
- Hallo! Kto mówi?
- Tu Adolf — odzywa się głos Adolfa Menjou.
- Kto? Nic nie słyszę.
- Adolf. A jak Albert, d- jak Damita, o jak Olgierd, l jak Ludwik, f jak Fryderyk.
- No dobrze, dobrze — woła zniecierpliwiona gwiazda — ale który to z was?...

Co nowego?
Obrazek


Koty tłoczą się na przystani na wyspie Aoshima w prefekturze Ehime w południowej Japonii, 25 lutego 2015 r. źródło: Onet
Wielkie dzięki i chwała zbroiowiskowym darczyńcom:

- zbroia - bezaplacyjnie: opoka i ostoja
- Radzio (to ten co w ukryciu siedzi... ale - jak widać - śledzi)
- Tonder - Magnat Postowy, i wielkie źródło serialo nośne

zbroiowisko jest wdzięczne za wasz sponsoring!
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela / Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975)
Dramat / 3 godz. 21 min.
produkcja: Belgia, Francja
premiera: 14 maja 1975


reżyser : Chantal Akerman


scenariusz : Chantal Akerman


zdjęcia : Babette Mangolte



Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela (fr. Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles) – belgijski dramat filmowy z 1975 roku w reżyserii i według scenariusza Chantal Akerman. Tematem filmu są trzy dni z życia gospodyni domowej Jeanne Dielman (Delphine Seyrig), samotnie wychowującej nastoletniego syna Sylvaina (Jean Decorte) i poświęcającej czas codziennej, monotonnej krzątaninie. Dielman, będąc przykładną gospodynią, zarazem podczas nieobecności syna codziennie świadczy usługi seksualne. Wraz z upływem czasu kobieta jednak zdaje sobie sprawę, iż jej życie staje się nieznośne, i po przyjęciu kolejnego klienta morduje go z wyrachowaniem.

Akerman, realizując swoje opus magnum, wzorowała się pod względem stylu filmowego zarówno na ascetycznej twórczości Roberta Bressona, jak i na zdystansowanych względem postaci dziełach Michelangela Antonioniego. Film pozbawiony jest zbliżeń i detali, kamera – ustawiona na wprost postaci, a czas akcji – wydłużony tak, aby ukazać najbardziej drobiazgowe czynności wykonywane przez Dielman. Toteż Jeanne Dielman, jak zauważa Rafał Syska, wymusza na widzu uważne śledzenie wydarzeń, jednocześnie pozwalając bliżej się zidentyfikować z postacią gospodyni.

Jeanne Dielman z miejsca została ogłoszona arcydziełem kinematografii. Marsha Kinder nazwała dzieło Akerman „jednym z najlepszych filmów wykonanych przez kobietę”, który proponuje „radykalnie feministyczne spojrzenie wzbogacające nasz sposób widzenia świata”. R. Patrick Kinsman umieścił Jeanne Dielman wśród sztandarowych dzieł „kontr-kina”. Film Akerman, jakkolwiek zachował naturalizm w przedstawieniu działań głównej bohaterki, miał bowiem wymowę polityczną, gdyż ukazywał narastającą frustrację bohaterki sprowadzonej do dwóch ról – gospodyni oraz prostytutki.
źródło: wikipedia


Występują:

Jan Decorte. . . . . . . . . Sylvain Dielman
Delphine Seyrig . . . . . . . . . Jeanne Dielman
Yves Bical . . . . . . . . . Trzeci klient
Jacques Doniol-Valcroze . . . . . . . . . Drugi klient
Chantal Akerman . . . . . . . . . Sąsiadka (niewymieniona w czołówce)
Henri Storck . . . . . . . . . Pierwszy klient

. . . . i inni
Patricia Canino . . . . . . . . . montaż
Philippe Graff . . . . . . . . . scenografia (dyrektor artystyczny)
Paul Vecchiali . . . . . . . . . produkcja (producent)
Alain Dahan . . . . . . . . . produkcja (producent)
Liliane de Kermadec . . . . . . . . . produkcja (producent)
studio:
Ministère de la Culture Française de Belgique
Paradise Films
Unité Trois
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 9 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 6 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder, zbroia
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 15042 • Liczba tematów: 14704 • Liczba użytkowników: 9108 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: inkora

Dzisiaj jest sob sty 25, 2020 5:30 pm