Stare niusy
Krwawa pogoń za bandytami.
Warszawa, 19 czerwca.


Napad bandytów.

Inkasenci handlarza wołów, Klejna, jednego z głównych dostawców mięsa do Warszawy, Abram Jucht i Boruch Grinblat, z polecenia pryncypała zainkasowali wczoraj zrana pieniądze u rzeźników w bazarze Ulrichu, gdzie Jucht odebrał 1.567 rub., z czego rb. 324 srebrem wsypano do worka.

Grinblat natomiast, zainkasował od jednego z klijentów firmy rb. 96, z których 60 rb. w monetach pół rublowych i rublowych również wsypano do worka.

Inkasenci z pieniędzmi temi przyjechali na ul. Pańską 37 do mieszkającego tam na pierwszem piętrze Mordki F. w celu załatwienia pewnych handlowych tranzakcyi.

Gdy Jucht i Grinblat znaleźli się na schodach domu 37 przy ul. Pańskiej i dochodzili do półpiętrowego podestu, usłyszeli za sobą wołanie:

— Stój!

Nie oryentując się w sytuacyi, inkasenci stanęli.

W tej chwili skacząc po kilka schodów w górę, podbiegło do nich dwu jakichś ludzi, ze skierowanymi ku głowie Juchta i Grinblata rewolwerami.

- Oddawajcie pięniądze, bo strzelamy — krzykneli napastnicy.

Inkasenci, widząc lufy rewolwerów, rzucili im pod nogi trzymane w rękach worki ze srebrem i korzystając z chwili że bandyci schylili się po pieniądze, uciekli szybko na górę do mieszkania wspomnianego klienta.

Tam dopiero Grinblat wszczął alarm, tak głośny, iż usłyszawszy krzyki, stróż domu pobiegł, aby zamknąć bramę.

Ucieczka bandytów.

Bandyci tymczasem, podniósłszy rzucone im pod nogi pieniądze, szybko zbiegli ze schodów i usiłowali wydostać się na ulicę. Właśnie stróż domu zamykał furtkę, gdy bandyci z bronią w ręku doń podbiegli. Na widok rewolwerów stróż odstąpił od bramy i bandyci spiesznie wyszli, biegnąc ku ul. Komitetowej.

Ulicą tą dobiegli do ul. Śliskiej i zwrócili się do Sosnowej.

Tymczasem wskutek alarmu stróża domu przy ul. Pańskiej 37 uciekających bandytów zaczęła gonić publiczność. Bandyci, widząc coraz to więcej po za sobą ludzi, z ul. Sosnowej wbiegli w Sienną, gdzie, dopadłszy domu nr. 41, wbiegli w bramę tego domu. Nieruchomość ta jest przechodnią, mianowicie druga strona wychodzi na ul. Złotą.

Zaalarmowany przez ludzi, goniących bandytów, stróż domu 47 przy ul. Siennej, ujrzawszy bandytów na podwórzu, usiłował im zamknąć bramę od ul. Złotej. Lecz i tym razem bandyci, grożąc rewolwerami, utorowali sobie dalszą drogę.

Zamordowanie rewirowego.

Bandyci, wydostawszy się na ul. Złotą, wskoczyli do tramwaju, pedzącego ku ul. Marszałkowskiej.

Tymczasem ścigający ich od ul. Pańskiej tłum krzyczał:

— Trzymajcie złodziei!

I grono ludzi nadbiegło na ul. Złotą, gdzie koło przystanku tramwajowego znajdował się przypadkowo rewirowy Miller.

Ten, słysząc krzyki, zoryentował się szybko w sytuacyi i wskoczył w ruszający już elektrowóz.
Miller bandytów nie gonił, więc nie mógł ich rozeznać między pasażerami tramwajowymi. Wskoczywszy na platformę tramwaju, wyciągnął z olstrów rewolwer i krzyknął:

— Ręce w górę!

Jak się okazało, jeden z bandytów znajdował się wewnątrz wagonu, drugi zaś na platformie.

Na okrzyk rewirowego, znajdujący się wewnątrz elektrowozu bandyta wyskoczył na platformę i strzelił do obróconego doń tyłem rewirowego. Kula przebiła potylicę czaszki. Millei runął na ziemię, a bandyci, korzystając z ogólnego zamieszania, wyskoczyli z elektrowozu i rzucili się w bramę domu nr. 47 przy ul. Złotej i schronili się na strych.

Miller zginął na miejscu liczył on lat 40 i pozostawił liczną rodzinę.

Na strychu.

Wkrótce do domu, gdzie schronili się bandyci, przybył silny oddział policyi.

Po obsadzeniu przez policyę sąsiednich domów w celu uniemożliwienia bandytom ucieczki po dachach, i idąc za wskazówkami agenta policyi śledczej, który tropił bandytów, przeszukano cały strych.

Ale napróżno...

Bandyci zniknęli. Jednak z wyłamanego na strychu przepierzenia widać było, którędy uciekli. Ale snać bandyci spostrzegli, że dachy na domach sąsiednich są obsadzone przez policyę, gdyż nie wyszli na dach, lecz w innym kierunku szukali schronienia...

W piwnicy.

Po wyłamaniu przepierzenia bandyci dostali się do innej części strychu, do której prowadzą oddzielne schody. Wyłamanie drzwi i wydostanie się na schody było dla bandytów zadaniem bardzo łatwem.

Schodząc na dół bandyci próbowali dwukrotnie szukać schronienia u lokatorów domu.

Policya, dokładnie zrewidowawszy strych, postanowiła przeszukać cały dom.

Już miano przystąpić do obejrzenia poszczególnych mieszkań, gdy na rozkaz pomocnika naczelnika ochrany zaczęto rewizyę piwnicy. Istotnie, pod filarami fundamentów znaleziono ukrytych bandytów. Podczas dalszej rewizyi znaleziono w piwnicy pod cegłą dwa rewolwery systemu browninga, jeden nabity 8 kulami, drugi siedmiu.

Oprócz tego znaleziono dwa magazyny ładunków oraz worek ze srebrem.

Generalia bandytów.

Osobistość jednego z bandytów ustalono.

Jest to Roch Mieczysław Radecki, z zawodu ślusarz, obecnie bez określonego zajęcia, który w roku ubiegłym odsiadywał karę za noszenie bez pozwolenia broni palnej. Był on jeszcze w roku zeszłym podejrzany o udział w napadach bandyckich, lecz wobec braku dowodów został uwolniony.

Przy drugim bandycie nie znaleziono żadnych dowodów osobistych. Twierdzi on, że się nazywa Stanisław Kwiatkowski, jest z zawodu szewcem i wypiera się udziału w napadzie i zabójstwie rewirowego.

Ilustrowany Kuryer Codzienny nr. - 140. 22 czerwca 1911
Troche humoru
Albert Prejean bawił niedawno w Mona­chium, gdzie nakręcano wersję francuską „Kontrolera Wagonów Sypialnych". Pewnego razu Albert i dwie jego partnerki, szykowne Paryżanki, Danielle Darrieux i Germaine Ro­nere weszli do jednej z tych monumentalnych kawiarń, z jakich słynie stolica Bawarji.
Obie panie dobyły pomadki i puder, bu­dząc sensację w kawiarni, bo, jak wiadomo, Niemkom pod rządami Hitlera nie wolno po­prawiać urody. Widząc to, Prejean rzekł:
Cóż to, mam być gorszy? Niech i na mnie patrzą tubylcy!...
Położywszy na talerz wiązkę konwalij, przyprawił oliwą i octem, posolił i... zjadł, ku zdumieniu całej publiczności...
Po kwadransie, tu i tam zieleniła się na stolikach sałatka z konwalij, spożywana z wielkim pietyzmem, jako „dernier cri" kuch­ni paryskiej...

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Rituals (1977)


Horror
produkcja: Kanada, USA
premiera: 21 lipca 1977


reżyseria: Peter Carter

scenariusz: Ian Sutherland
muzyka: Hagood Hardy

zdjęcia: René Verzier


[...]Pięciu zaprzyjaźnionych lekarzy – Harry (Hal Holbrook), Mitzi (Lawrence Dane), Martin (Robin Gammell), Abel (Ken James) i D.J. (Gary Reineke) zamierzają przeżyć męską przygodę, wobec tego na sześć dni zapuszczają się w niedostępną kanadyjską dzicz. Pierwszej nocy coś zaczaja się krzakach w pobliżu obozowiska i nasłuchuje rozmów pięciu mężczyzn. Od tego momentu wesoła przygoda przemienia się w dramatyczną walkę o przetrwanie, która doprowadzi do zerwania więzów przyjaźni pomiędzy ofiarami, by później wystawić na próbę ich wytrwałość, poczucie etyki i moralności, by na końcu wpędzić w obłęd i zmusić do wzajemnego zabijania. Wszystko to za sprawą tajemniczej, przerażającej i szalonej postaci skrytej w mrokach kniei.

Dzieło Petera Cartera jest chyba najbardziej bolesnym i dobitnym przykładem tego, że historia bywa okrutna. Do dziś nie mogę wyjść z podziwu, że tak wspaniały, niezwykły film, który zdawałoby się jest skazany na kultowość, został tak niesprawiedliwie odtrącony i zapomniany.

Na początek powiem, że "Rituals" jest filmem, który wciąga bez reszty, wręcz pochłania widza swoim gęstym klimatem, dzikością i surowością ukazywanej przyrody, pięknymi, lecz niepokojącymi swoim spokojem i bezkresnością pejzażami. Od samego początku akcja posuwa się szybko i jest ciekawie, gdy na horyzoncie pojawia się zagrożenie w postaci mrocznego prześladowcy, film łapie za gardło i nieprzebłaganie trzyma do samego końca. Antyfani horrorów także powinni znaleźć tutaj coś dla siebie – "Rituals" doskonale spełnia warunki filmu przygodowego z dreszczykiem by na miarę rozwoju akcji pójść nieco w stronę dramatu filozoficznego. Co więcej, nie należy on do najbrutalniejszych i najkrwawszych, wrażliwi pod tym względem też mogą śmiało dać obrazowi Cartera szansę. [...]

fragmenty artykułu autor: Bloodbane , źródło: filmweb




występują:

Hal Holbrook . . . . . . . . . . . . Harry
Lawrence Dane . . . . . . . . . . . . Mitzi
Robin Gammell . . . . . . . . . . . . Martin
Ken James . . . . . . . . . . . . Abel
Gary Reineke . . . . . . . . . . . . D.J.
Murray Westgate . . . . . . . . . . . . Pilot
Jack Creley . . . . . . . . . . . . Jesse
Michael Zenon . . . . . . . . . . . . Matthew

... i inni


studio:
Astral Bellevue Pathé
Canadian Film Development Corporation (CFDC)
Canart Films
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 5 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 3 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11723 • Liczba tematów: 11389 • Liczba użytkowników: 9056 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gogi

Dzisiaj jest wt gru 12, 2017 5:12 pm