Stare niusy
Gorąca krew hiszpańska.
Wiedeń, 28 listopada.

Wczoraj przed południem rozegrała się w barze "Savoy“ przy Himmelpfortgasse burzliwa scena, która na szczęście, dzięki interwencyi słynnej tancerki Saharet skoń­czyła się względnie pomyślnie. Niemniej jednak stanowi ona niewyczerpany temat rozmów w świecie artystycznym i w oto­czeniu pięknej Hiszpanki.
Otóż sprawa, a raczej zajście to przed­stawia się następująco:
Na siedzącego przy jednym ze stoli­ków w barze „Savoy“ oficera huzarów Daunburga rzucił się jakiś mały, niezaopatrzony w kaganiec piesek i ugryzł go w nogę.
Oficer niemogąc zapanawać w pierw­szej chwili nad gniewem, porwał ze stołu szklankę i rzucił ją na psa. W tejże sa­mej jednak chwili zerwał się z wściekło­ścią od sąsiedniego stolika jakiś rosły mężczyzna i uchwyciwszy za krzesło, za­mierzył się niem na oficera. Na szczęście obecni przy zajściu zdołali go w osta­tniej jeszcze chwili powstrzymać i uchro­nić tem samem oficera od uderzenia. Wówczas nieznajomy począł obsypywać przeciwnika gradem przekleństw i obelg w języku hiszpańskim, a nawet rozsza­lały, usiłował dobyć z kieszeni rewolwe­ru, w czem mu jednak przeszkodzono.
Celem ukończenia tej niesmacznej awantury musiano go ująć siłą, zamknąć w ustronnym pokoju i dopiero zawezwać policyę, która go dostawiła na inspekcyę. Tutaj przesłuchiwany podał, iż jest Hi­szpanem nazwiskiem Tronesso Jose Diaz, rodem z Sevilli, bawi zaś we Wiedniu, jako partner słynnej z urody i wdzięku tancerki Saharet, występującej obecnie w Apollotheater.
Jako powód napaści na oficera podał, iż oburzyło go do głębi — jako przyjaciela zwierząt w ogóle a psów w szcze­gólności — zachowanie się tegoż wobec pieska, za którym rzucił szklanką. Unie­siony temperamentem i krwią południo­wą nie liczył się z możliwemi następstwa­mi swego kroku, a za każdą cenę chciał ukarać nielitościwego oficera.
W chwilę później przybyła na inspekcyę policyjną Saharet — widocznie uprze­dzona już o całym wypadku — wywołu­jąc w całym gmachu niebywałą senzacyę.
Dzięki jej interwencyi sprawa cała za­kończyła się względnie pomyślnie, bo Diaz, który przeprosił oficera, zapłacił 25 ko­ron kary, poczem został wypuszczony na wolność.

Ilustrowany Kurier Codzienny nr 275. - z dnia 1 grudnia 1911 roku
Troche humoru
KONIEC FLIRTU
Rozmowa dwóch statystek filmowych:
- A twój flirt z pomocnikiem operatora?
- Skończony.
- Zerwałaś z nim?
- Nie, żeni się ze mną.

Co nowego?
Obrazek
Obrazek
Jak piszą w Antycznym Kalendarzu Ogrodnictwa: "Jest czas siania i czas owoców zbierania".
Wynika na to, że teraz trzeba posiać. To znaczy za serwer uiścić i takie tam 'opłaty inne". Więc z wielka niechęcią - bo przymuszona, jak co roku "Beret Proszalny" wystawiam... z prośbą o jakies finansowe wsparcie. Na to owe konto:

Ada Adante
rachunek: 41-11402004-0000340232383493
mBank
Adres: al. Mickiewicza 10 Łódź

... jeśli i co łaska.
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


35 kieliszków rumu / 35 rhums (2008)
Dramat / 1 godz. 40 min.
produkcja: Francja, Niemcy
premiera: wrzesień 2008


reżyseria: Claire Denis

scenariusz: Claire DenisJean-Pol Fargeau

zdjęcia: Agnès Godard



Lionel jest motorniczym paryskiej kolejki podmiejskiej RER. Od wielu lat samotnie wychowuje córkę. Ale Joséphine nie jest już dzieckiem. Ojciec i córka żyją obok siebie, niewiele troszcząc się o świat zewnętrzny. Dla Lionela liczy się tylko córka, dla Joséphine - ojciec. Powoli jednak Lionel zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że być może nadszedł czas rozstania.
Zachwycająca subtelnością miłosnej relacji w filmie W piątek wieczorem (Vendredi soir, 2002) z Vincentem Lindonem, bezwzględna i dosadna w Trouble Every Day (2001), gdzie do roli kanibalki wybrała jak zwykle szaloną Béatrice Dalle, filozofująca w duecie z Jean-Luc Nancym w noweli Vers Nancy z 10 minut później: Wiolonczela (2002) - Claire Denis jest jedną z najciekawszych reżyserek francuskich średniego pokolenia. Dzieciństwo spędziła w Afryce, poświęcając mu swój fabularny debiut Chocolat (1987), a potem w White Material (2009) z Isabelle Huppert opowiedziała o upadku kolonialnych mitów. Intruz (L'intrus, 2004) z Michelem Suborem i Piękna praca (Beau travail, 1999) to jej najbardziej tajemnicze, łamiące konwencje filmy. Z niedopowiedzeń tworzy charakterystyczny dla swojej twórczości nastrój.

występują:

Alex Descas . . . . . . . . . . Lionel
Mati Diop . . . . . . . . . . Joséphine
Nicole Dogue . . . . . . . . . . Gabrielle
Eriq Ebouaney . . . . . . . . . . Blanchard
Grégoire Colin . . . . . . . . . . Noé
Jean-Christophe Folly . . . . . . . . . . Ruben
Adèle Ado . . . . . . . . . . Właścicielka baru
Djédjé Apali . . . . . . . . . . Martial

... i inni
studio:
Angoa-Agicoa, arte France Cinéma, Canal+
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12715 • Liczba tematów: 12381 • Liczba użytkowników: 9073 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gozer11

Dzisiaj jest pn lip 23, 2018 11:30 am