Stare niusy
Na karę śmierci.
Gdańsk, w grudniu.

W ubiegłym tygodniu toczył się przed sądem przysięgłych w Gdańsku sensacyjny proces przeciw żeglarzowi; Janowi Gaffke, urodzonemu w Redławie, o mor­derstwo, dokonane na pani Łaszewskiej,
O czem swojego czasu donosił „Kuryer Codz.".
Skarga wini oskarżonego o popełnio­ne zabójstwo z rozwagą i przedsięwzię­ciem, czyli o morderstwo, a on się tylko do pokaleczenia ciała z następstwem śmierci przyznaje.
Marynarz w zalotach.
Gaffke już w 15 roku przyjął służbę jako majtek, później wstąpił na okręt angielski, na którym zwiedził wszystkie części świata. W Anglii żył pod nazwi­skiem Peterson, w Londynie się ożenił, lecz tam jeszcze żyjącą żonę pozostawił i do Prus powrócił, nie wziąwszy z żoną rozwodu. W Sopotach chełpił się, jako­by 70 do 80.000 marek majątku posia­dał, co panią Łaszewską zapewne spowo­dowało, swą córkę Stefanię do wyjścia za Gaffkę nakłaniać.
Zbrodnicze zamiary.
Już od dawna musiał się Gaffke nosić z myślą, w jaki sposób by się pani Ł. pozbyć. Znaleziono u niego podczas jego uwięzienia grynszpan, czyli niedokwas miedziany, którym na próbę kota otruł. O skutkach trucizny aptekarzy się wypytywał, ile kropli człowiek znieść może, a przy różnych okazyach powtarzał, iżby było najlepiej, gdyby ta „stara“ umarła. Swemu szwagrowi, szewcowi Jurkowskie­mu, obiecał Gaffke po śmierci Łaszewskiej pod zarząd dom oddać, on sam zaś zamierzał ze Stefanią w świat wy­jechać.
Nadto Gaffke zrobił sobie z ołowiu tak nazwany zabijak (Totschläger) — była to krótka, ciężka pałka obszyta grubym płó­tnem, którą zawsze w rękawie lub w spo­dniach ukrytą nosił.
Zbrodniczy czyn
opisuje Gaffke następująco: Dzień przed śmiercią czuła się pani Ł. cokolwiek sła­bą. G. poszedł dla niej do apteki po le­karstwo. Na drugi dzień rano słyszał G., iż ktoś już rychło wstał, a że pani Ł. chorą była, mniemał, iż panna Stefania chciała iść do piekarza po bułki, więc chciał ją wyręczyć, ubrał się prędko, włożył w lewy rękaw zabijak, a prawą ręką pochwyciwszy parasol, zeszedł tak uzbrojony do drzwi od sieni. Tu zacze­kał w mniemaniu, iż panna Stefania wró­ci i aby się cokolwiek „popsocić“, zatrzy­mał drzwi.
Tymczasem nadeszła pani Ł., która pchnęła drzwi przemocą, przyczem upa­dła na ziemię. Gdy się do niej zbliżył, ugryzła go w palec a nawet chciała go bić kluczami. To go tak oburzyło, iż za­czął ją uderzać zabijakiem po głowie, aż ją zabił. G. i Stefania zanieśli nieżywą do pokoju, cyrulik zmył pokrwawioną twarz, a posługaczka posadzkę, schody i ścianę.
Zmarłą bez wszelkiej ceremonii pocho­wano na cmentarzu, gdzie oczekiwali tru­pa tylko Gaffke i Stefania. 10 stycznia matkę zamordowano, 14 pochowano, a 23 lutego, miał się w Berlinie odbyć ślub; w tym celu też w hotelu uczta była za­mówiona, lecz tymczasem zbrodniarza uwięziono.
Skazanie zbrodniarza.
Na podstawie jego własnych, jako też zeznań świadków, orzeczeń rzeczoznaw­ców, którzy poświadczyli, iż sekcya tru­pa okazała 8 — 10 ciężkich ran, od sil­nych uderzeń zabijakiem, przyszli sędzio­wie przysięgli do przekonania, iz G. po­pełnił zabójstwo Z rozwagi i przedsię­wzięciem, wskutek czego skazano obwi­nionego na karę śmierci. Wyrok przyję­ła publiczność z zadowoleniem.
Ilustrowany Kurier Codzienny nr 291. - z dnia 21 grudzień 1911 roku
Troche humoru
SZEPCZĄCY OŁÓWEK
Witold Conti otrzymał od wielbicielki list miłosny, pisany ołówkiem, za co korespondentka przeprasza go stokrotnie.
- Ależ, droga pani — uspakaja ją Conti przy spotkaniu — na cóż te usprawiedliwienia? Przecież list, pisany ołówkiem, to jak rozmowa, prowadzona szeptem. A czyż to nie są najmilsze rozmowy?

Co nowego?
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


35 kieliszków rumu / 35 rhums (2008)
Dramat / 1 godz. 40 min.
produkcja: Francja, Niemcy
premiera: wrzesień 2008


reżyseria: Claire Denis

scenariusz: Claire DenisJean-Pol Fargeau

zdjęcia: Agnès Godard



Lionel jest motorniczym paryskiej kolejki podmiejskiej RER. Od wielu lat samotnie wychowuje córkę. Ale Joséphine nie jest już dzieckiem. Ojciec i córka żyją obok siebie, niewiele troszcząc się o świat zewnętrzny. Dla Lionela liczy się tylko córka, dla Joséphine - ojciec. Powoli jednak Lionel zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że być może nadszedł czas rozstania.
Zachwycająca subtelnością miłosnej relacji w filmie W piątek wieczorem (Vendredi soir, 2002) z Vincentem Lindonem, bezwzględna i dosadna w Trouble Every Day (2001), gdzie do roli kanibalki wybrała jak zwykle szaloną Béatrice Dalle, filozofująca w duecie z Jean-Luc Nancym w noweli Vers Nancy z 10 minut później: Wiolonczela (2002) - Claire Denis jest jedną z najciekawszych reżyserek francuskich średniego pokolenia. Dzieciństwo spędziła w Afryce, poświęcając mu swój fabularny debiut Chocolat (1987), a potem w White Material (2009) z Isabelle Huppert opowiedziała o upadku kolonialnych mitów. Intruz (L'intrus, 2004) z Michelem Suborem i Piękna praca (Beau travail, 1999) to jej najbardziej tajemnicze, łamiące konwencje filmy. Z niedopowiedzeń tworzy charakterystyczny dla swojej twórczości nastrój.

występują:

Alex Descas . . . . . . . . . . Lionel
Mati Diop . . . . . . . . . . Joséphine
Nicole Dogue . . . . . . . . . . Gabrielle
Eriq Ebouaney . . . . . . . . . . Blanchard
Grégoire Colin . . . . . . . . . . Noé
Jean-Christophe Folly . . . . . . . . . . Ruben
Adèle Ado . . . . . . . . . . Właścicielka baru
Djédjé Apali . . . . . . . . . . Martial

... i inni
studio:
Angoa-Agicoa, arte France Cinéma, Canal+
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12446 • Liczba tematów: 12112 • Liczba użytkowników: 9070 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: kolemok1

Dzisiaj jest wt maja 22, 2018 7:51 am