Stare niusy
Rachunek złodzieja.

Cały Paryż bawi się zabawną historyą w której główną rolę gra znany „szeroko“ w stolicy Francyi złoty młodzieniec M. Markiz. Młodzian ten miał jednego zaufanego służącego, który zaniedbawszy pewnego zleceniu naraził się na gniew chlebodawcy. Markiz wyrzucił wtedy służącego na ulicę.

Biedny służący musiał spędzić część nocy na ulicy, bo nie mając przy sobie ani grosza, nie mógł pójść nigdzie spać, gdyż nie miał czem zapłacić. Wreszcie zdecydował się poprosić o jałmużnę jednego z przechodniów. Przechodzeń ów kazał opowiedzieć sobie całą historyę i ku wielkiemu zdumieniu służącego dał mu banknot stufrankowy. następnie wziął go z sobą do hotelu zapłacił za niego nocleg, poczem zniknął tak szybko, i służący nie mógł mu nawet podziękować za tak gorące się nim zajęcie.

Gdy w kilka dni po tym wypadku markiz powrócił nad ranem z klubu do domu, po nieporządku w swem mieszkaniu zobaczył, że dokonano u niego kradzieży z włamaniem. Chciał o tej kradzieży natychmiast zawiadomić policyę, gdy w tem ujrzał leżącą na stoliku wielką, białą kopertę. Otworzył ją i znalazł w niej rachunek następujący:

Przewiezienie służącego do hotelu i połączone z tem koszta . . . 150 fr.
Nawiązka dla służącego . . .60 "
Koszta hotelowe z góry zapłacone . . . 120 "
Koszta sporządzenia fałszywych kluczów . . . 100 "
Zwrot kosztów dla mej osoby . . . 200 "
Razem . . . . . . . .630 fr.

Potwierdzam otrzymanie powyższej sumy w kosztownościach, częścią w gotówce i kwituję
Karol Gebineau, złodziej.

Nadto podany był dokładny adres złodzieja, który dokonał tam kradzieży.

Markiz mimo to nie zrobił doniesienia do policyi, lecz odwiedził swego wiernego starego służącego, a gdy przekonał się, że on nic nie wie o kradzieży, wziął go napowrót do służby i wypłacił mu wysoką nawiązkę.
Z rachunku tego śmieje się tout Pares.

„ILUSTROWANY KURYER CODZIENNY" nr. — 135 dnia 15 czerwca 1911.
Troche humoru
WANNA ZGINĘŁA
Pewien znany gwiazdor, po występach gościnnych w prowincjonalnem mieście, płaci rachunek hotelowy i wychodzi. Po chwili jednak biegnie za nim portjer i mówi:
— Przepraszam, ale pan zapomniał zapłacić za wannę.
A gwiazdor z wielkiem zdziwieniem:
— Czyżby wanna zginęła?...

Co nowego?
Obrazek
Jak piszą w Antycznym Kalendarzu Ogrodnictwa: "Jest czas siania i czas owoców zbierania".
Wynika na to, że teraz trzeba posiać. To znaczy za serwer uiścić i takie tam 'opłaty inne". Więc z wielka niechęcią - bo przymuszona, jak co roku "Beret Proszalny" wystawiam... z prośbą o jakies finansowe wsparcie. Na to owe konto:

Ada Adante
rachunek: 41-11402004-0000340232383493
mBank
Adres: al. Mickiewicza 10 Łódź

... jeśli i co łaska.
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Białe noce listonosza Aleksieja Triapicyna / Belye nochi pochtalona Alekseya Tryapitsyna (2014)
Dramat/ 1 godz. 30 min.
produkcja: Rosja
premiera: 5 września 2014


reżyseria: Andriej Konczałowski

scenariusz: Andriej Konczałowski, Elena Kiseleva

zdjęcia: Aleksandr Simonov

muzyka: Eduard Artemev


Rosyjska prowincja, wieś położona na wyspie, odcięta od cywilizacji. Monotonne życie nielicznych mieszkańców. Pustka egzystencji, alkoholizm, bieda. Nawet przyroda, choć piękna, jest pozbawiona soczystych barw. W takiej scenerii toczy się powolne życie głównego bohatera. Listonosz rozwozi nie tylko listy, których już i tak prawie nikt nie pisze, ale też wypłaty, chleb czy maść na ból pleców. Zna wszystkich mieszkańców, zna ich radości i problemy. Jest sam. Wykonuje te same czynności każdego dnia, bez końca. Podobnie jak pozostali bohaterowie, bezwolnie realizuje utarty schemat życia. Ten spokojny bieg codzienności podkreślają statyczne ujęcia kamery, przez którą jakby podglądamy poszczególnych mieszkańców wsi w ich domach. Ustalony ład burzy czasem jakieś wyjątkowe wydarzenie, na przykład awantura ze strażnikami o połów ryb czy kradzież silnika z łodzi Aleksieja. Choć na moment stabilizacja zostaje lekko zachwiana, to i tak nic nie jest w stanie wstrząsnąć ludźmi do głębi. Przyjmują oni los bez większych emocji. Nie zauważają nawet, jak z pobliskiego wojskowego portu kosmicznego wystrzelona zostaje rakieta czy pocisk. Nam ta scena kojarzy się oczywiście jednoznacznie. Dla mieszkańców wsi nie ma ona żadnego znaczenia. I jeszcze kot. Kot, który pojawia się w wizjach/snach (?) głównego bohatera. Kot rodem z powieści Bułhakowa. Realizm magiczny – może to właściwe określenie na konwencję, jaką zastosował reżyser? Ale co to wszystko razem oznacza?



występują:


Aleksey Tryapitsyn . . . . . . . . . . Listonosz Aleksiej Triapicyn
Timur Bondarenko . . . . . . . . . . Timur, syn Iriny
Irina Ermolova . . . . . . . . . . Irina
Viktor Kolobkov . . . . . . . . . . Kołobok
Viktor Berezin . . . . . . . . . . Witia
Tatyana Silich . . . . . . . . . . Tatiana
Irina Silich . . . . . . . . . . Siostra Tatiany
Yuriy Panfilov . . . . . . . . . . Jura

... i inni
studio:
Production Center of Andrei Konchalovsky
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 7 użytkowników online :: 6 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Exabot [Bot], Heise IT-Markt [Crawler], radziu567, Tonder, zbroia
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12683 • Liczba tematów: 12349 • Liczba użytkowników: 9072 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: robert maciej

Dzisiaj jest pn lip 16, 2018 8:38 pm