Stare niusy
Rzymska czarownica.

W opuszczonej, biednej uliczce starego Rzymu, utrzymywało młode małżeństwo
austeryę, która się jednak bardzo słabo opłacała, tak iż dzielny Raffaelo dobrze musiał się nieraz nabiedzić, aby związać koniec z końcem.

Do nielicznych stałych gości austeryi należała między innymi pewna staruszka, trudniąca się przepowiadaniem przyszłości i wróżbą z kart. Nie zawsze wesołe miny młodych gospodarstwa nie uszły uwagi staruszki: zapytawszy raz o przyczynę, dowiedziała się o przykrem ich położeniu materyalnem. Jako bezpośredni powód niepowodzenia podał przekleństwo ciążące od lat wielu nad austeryję i nieszczęście jakie przynosi za sobą... kucharka.

Z porady staruszki oddalono służącą natychmiast, mimo to jednak ani jeden więcej gość nie przybył, a bieda pozostała jak dawniej.

Wobec tego staruszka postanowiła użyć najsilniejszych środków, jakie miała do dyspozycyi. Na zakupno potrzebnych do czarów ziół wyłudziła od naiwnego i zabobonnego jak każdy Włoch Raffaela znaczną — jak na niego — kwotę 40 lirów.

Od tego czasu chociaż dnie całe spędzała staruszka w austeryi na gusłach i tajemniczych czarach przekleństwo ciążące na domu nie znikało. Wówczas zawezwała pomocy ducha dawno już zmarłego wuja gospodarza. Po licznych przygotowaniach, po wielu zaklęciach i obrządkach zjawił się rzeczywiście duch zmarłego, który oświadczył przez usta staruszki, że jeżeli usunie skarb zakopany zniknie przekleństwo ciążące nad niem dotychczas.

Na prośby Raffaela podjęła się staruszka i tej przysługi, kazawszy sobie jednak poprzednio dobrze za nią zapłacić.

O północy z czwartku na piątek — gdyż ta jedynie noc nadawała się wedle przepisów magii do tego rodzaju obrzędów — zebrało się kilka osób z najbliższego otoczenia gospodarzy poza bramą miejską, i pod wodzą dziwacznie w tym celu przystrojonej baby rozpoczęto na los szczęścia poszukiwanie skarbu.

Do świtu, zmęczeni nad wyraz kręcili się wszyscy po okolicy, rozumie się bez rezultatu.

Rano, gdy wrócili wszyscy pomęczeni do domu, staruszka wystąpiła z projektem, aby poszukiwania te raz jeszcze ponowić. Naiwny Raffaelo zgodził się na to łatwowiernie i obiecał łożyć na dalsze koszta, lecz przypadkiem dowiedziała się o tym władza i przytrzymawszy pomysłową oszustkę osadziła ją w więzieniu, skąd przed sądem odpowiadać będzie za zbrodnie oszustwa.

A Raffaelo?

Dziwna rzecz! Mimo, iż skarbu nie znaleziono, klątwa, ciążąca nad austeryję jego znikła zupełnie. Oto od rana do nocy pełno w niej gości, którzy cisną się by... drwić sobie z naiwnego gospodarza.



[i]Ilustrowany Kurier Codzienny nr 75. - z dnia 1 kwietnia 1911 roku[/i]
Troche humoru
ONA WOLI BYĆ PIĘKNĄ.
Prześliczna Anita Page podobno nie grzeszy zbytnią inteligencją. Naszem zdaniem jednak, bardzo mądrze odpowiedziała na złośliwy docinek koleżanki:
— Wolę być piękną, niż mądrą, bo dużo jest mężczyzn głupich, ale mało — ślepych.

Co nowego?
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Trzy wieki / Three Ages (1923)
Komedia, Niemy /1 godz. 3 min.
produkcja: USA
premiera: 24 września 1923


reżyseria: Buster Keaton, Edward F. Cline

scenariusz: Richard Schayer, Joseph Farnham, Clyde Bruckman, Byron Morgan, Lew Lipton

zdjęcia: William C. McGann, Elgin Lessley

muzyka: Robert Israel

minirecenzja, autor: Woyciesz / źródło: filmweb

Film jest świadectwem dojrzewania Bustera Keatona do produkcji pełnometrażowych. Został złączony z trzech niezależnych krótkometrażówek, skojarzonych tematem miłości. Przypomina tym samym powstałe wcześniej, wybitne filmy: ?Nietolerancję? Griffitha i ?Zmęczoną Śmierć? Langa. Tym razem układ taki został po raz pierwszy w dziejach kina zastosowany do komedii.
?Trzy wieki? są na swój sposób znakomite, choć nie dorównują jeszcze poziomem najlepszym osiągnięciom komika. Najkorzystniej wypada moim zdaniem część prehistoryczna. Możemy w niej zobaczyć animowanego dinozaura na dobrych 10 lat przed powstaniem pierwszego ?King Konga?! Mamy tu także dość odważne kostiumy z tygrysich skór, które przywdziewają jaskiniowe piękności, jakby zapowiadając słynne ?Milion lat przed naszą erą?. Nowelka rzymska szafuje dowcipem na modłę ?Asteriksa?. Nie jest może rewelacyjna, ale są w niej znakomite dekoracje, a epizod z lwem był po prostu powalający. W części współczesnej mamy po prostu typowego Keatona, niezniszczalnego pechowca, zaplątanego w wielkim świecie...
Ogólnie film sympatyczny, autentycznie zabawny, zrobiony z imponującym rozmachem. Polecam go przede wszystkim miłośnikom Bustera, chociażby jako świadectwo rozwoju jego talentu.

występują:


Buster Keaton . . . . . . Chłopak
Wallace Beery . . . . . . Łobuz
Joe Roberts . . . . . . Ojciec dziewczyny
Margaret Leahy . . . . . . Dziewczyna
Lillian Lawrence . . . . . . Matka dziewczyny
Blanche Payson . . . . . . Amazonka
Kewpie Morgan . . . . . . Cesarz / Jaskiniowiec / Rzymski opryszek
George Davis . . . . . . Strażnik rzymski

... i inni
studio:
Buster Keaton Productions
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 13573 • Liczba tematów: 13237 • Liczba użytkowników: 9078 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: marildo

Dzisiaj jest sob sty 19, 2019 11:15 pm