Stare niusy
Zbrodnia czy Hypnoza ?

[right][i]Wiedeń, 16 kwietnia[/i][/right]
W tutejszym Sądzie krajowym karnym toczy się [b]niezwykle ciekawa rozprawa,[/b] przeciwko Franciszkowi Szotekowi, który 27 lipca zeszłego roku podłożył ogień pod magazyny na dworcu kolei północnej.

Szotek wysoki, tęgi mężczyzna sprawia tak zewnętrznym wyglądem jak i sposobem wyrażania się wrażenie alkoholika. Pomimo swego wieku — liczy lat 34 a urodził się w Białej — wygląda znacznie starzej i niesympatycznie.
Oskarżony zachowuje się dwuznacznie, grając podwójną rolę, raz przedstawia się jako
[b]ofiara hipnotyzera[/b]
innym znowu razem gra rolę chorego umysłowo idyoty, co usiłuje stwierdzić przez opowiadanie różnych niestworzonych rzeczy.
Przesłuchanie oskarżonego rozpoczęło się zapytaniem, — czy poczuwa się do winy.

Osk. Tak, ale czyniłem to [b]bez świadomości tego, co robię.[/b]
Przew. A jednak na policyi złożył pan odmienne zeznanie a nawet opisał pan dokładnie swą zbrodnię.
Osk. Nie, opowiadałem tylko tak, jak mi się zbrodnia przedstawiała. Komisarz policyi źle mnie zrozumiał i do protokółu zapisał tylko obciążające mnie zeznania.

Dalej opowiada Szotek szczegóły swej przeszłości. Twierdzi, że nie był zdrowym na umyśle, skutkiem czego ojciec chciał go oddać do zakładu obłąkanych. Byłem dobrym znawcą ludzi - mówi dalej. — Jak tylko z kim rozmawiałem dwukrotnie, zaraz wiedziałem, co to za jeden...

Przew. Niech nam oskarżony opowie coś o dniu 27 lipca.
Osk. Wstałem wczas z rana i poszedłem na spacer.
Przew. Pił pan piwo?
Osk. Nie, tylko czystą wodę. Po obiedzie wyszedłem nad wieczorem na spacer.
Przew. Gdzie pan poszedł?
Osk. Tego nie wiem.
Przew. Jak to tego pan nie wie?
Osk. Wiem tylko, że zobaczyłem nagle ogień.
Przew. W śledztwie zeznał pan, źe zbrodni podpalenia dopuścił się pan pod wpływem hypnozy?
Osk. Tego nie wiem, do świadomości przyszedłem dopiero na widok ognia.
Przew. W śledztwie podał pan różne przykłady wskazujące, że pan pozostawał pod wpływem hypnozy. Mówił pan na przykład, że pod wpływem suggestyi mógł pan zjeść naraz 12 kiełbasek i 25 jaj (wesołość).

Czy pan może udowodnić, że przykłady podobne do przytoczonego polegają na prawdzie?

Osk. Mój obrońca przyrzekł, że podda mię hypnozie. Wtedy będzie się można wszystkiego odemnie dowiedzieć, powiem wszystko z czystem sercem.

Przew. Czy nie wie pan, kto pana mógł zahypnotyzować? Czy to jest możliwe, żeby medyum nie wiedziało, kto je hypnotyzuie?
Osk. Początkowo przypuszczałem, że był to niejaki Pollak, prędko się jednak przekonałem, że Pollak jest niewinny.

[b]Krewny króla Sobieskiego.[/b]

Po krótkiej przerwie następują pytania prokuratora i obrońcy.

Prok. Opowiadał pan psychiatrom, że szkoda wyrządzona przez ogień a oszacowana na 600.000 K. nie jest dla pana zbyt wielką. Mówił pan, że jest pan w stanie szkodę tę pokryć.

Osk. Tak, Pieniądze rzeczywiście otrzymam.
Prok. Skąd?
Osk. Jestem z pokrewniony z królem Sobieskim. [b]Przecież przyjdzie kiedyś obwiła podziału Anstryi.[/b]
Prok. Więc sądzi pan, że zostanie pan królem polskim.
Osk. Powiedział mi pewien święty rabin, że zdobędę miliony.

Jeden z wotantów:
Może rabin cudotwórca z Sadogóry.

Osk. Nie, pewien rabin z Galicyi. W ówczas będę rozporządzał olbrzymiemi sumami.
Prok. A przecież to nie tak łatwo posiąść 600.000 K.
Osk. A jednak łatwo. Dopóki żyję mogę mieć jeszcze więcej.
Prk. Wybaczy pan, ale ja jestem innego zdania.
Osk. Dlaczego? Kto ma szczęście temu pieniądze same przychodą.

[b]Odkrywca bieguna.[/b]

Prk. Mówił pan przedtem, że pański nastarszy brat przebywa na biegunie.
Osk. Tak, albo w Szweoyi albo w Norwegii.
Prk. To przecież nie wszystko jedno.
Osk. Wszystko jedno!
Przew. Niech pan nie mówi głupstw. A skąd pan o tem wie.
Osk. Z pisma, wystosowanego do magistratu w Białej.
Prk. Gra podwójną rolę, chce się zabezpieczyć...

[b]Przesłuchanie świadków.[/b]

Jako pierwszy świadek zeznaje Jan Bőhm, policyant a dalej inspektor polic. Buchasz, obaj z Białej. Ten ostatni opowiada, że blisko przed dwunasty laty był świadkiem jak artysta Nadrag, zahypnotyzował Szoteka w hotelu „Pod czarnym orłem“; na słowa „spij pan“ popadał Szotek natychmiast w głęboki sen, wogóle czynił wszystko to, co mu kazał robić hypnotyzer.

[b]Hypnotyzer świadkiem.[/b]

Na salę wchodzi elegancko ubrany, wysmukły o wygolonej twarzy mężczyzna. Jest nim Ryszard Nadrag. Oskarżonego wyprowadzają z sali.

Przew. Jaki rodzaj sztuki uprawia pan.
Św. Wszystkie. Przedtem zajmowałem się przedstawieniami hypnotycznemi.
Przew. Czy to prawda, że przed kilkunastu laty znalazł pan w Białej bardzo dobre medyum w osobie Szoteka.
Św.: Tak.
Przew. Jakich środków pan używał, by Szoteka zahypnotyzować.
Św. Stałem w sali na podyum i spoglądałem na galeryę.

Mój zwrok tak działał na Szoteka, źe raz nawet chciał zeskoczyć z galeryi, lecz udało się go przytrzymać. Szotek tracił natychmiast w takich wypadkach przytomność.

Przew. Czy rzeczywiście tak było.
Św. (z dumą). To nie ulega wątpliwości.
Prok. Czy pan uważa za możliwe, by zahypnotyzowany mógł popełnić w tym stanie jakąś zbrodnię.

Hypnotyzer. Owszem, to bardzo możliwe.

Obrońca. Czy mógłby pan i tu zahypnotyzować oskarżonego ?

Św. Jeżeli jest normalnie usposobiony, to z pewnością.
Obrońca. Czy rozkazu hypnotyzera musi medyum zawsze usłuchać?
Św. Tak, tu niema żadnego pardonu.
Obrońca. Jakich pan używa do tego środków,
Św. Są trzy rodzaje, których używam.

Obrońca, Jeżeli pan da rozkaz n. p do spełnienia kradzieży, to jak ją medynm wykona.
Św. Wprost artystycznie.

Przew. Dziękuję panu za interesujący wykład. Z pewnych powodów proszę pana o opuszczenie gmachu.
Obrońca. Ma to na celu, żeby pana Szotek nie widział... Sąd boi się bowiem...
Przew. To zarządzenie wydaję dlatego, by Szotek przez popadnięcie w ewentualny stan hypnozy nie stał się niezdolnym do składania zeznań.
Wobec tego opuszcza hypnotyzer budynek sądowy. Na salę wchodzi z powrotem oskarżony, poczem rozpoczyna się dalsze przesłuchiwanie świadków.

Rozprawę odroczono do dnia dzisiej szego.

Skazanie Szoteka.

[right][i]Wiedeń, 17 kwietnia.[/i][/right]

Na wczorajszej rozprawie postawił obrońca Szoteka wniosek o poddanie oskarżonego hypnozie. Wnioskowi temu sprzeciwił się jednak prokurator. Po przeprowadzonej rozprawie skazano Szoteka na 8 lat więzienia.

[i]Ilustrowany Kurier Codzienny nr 88. - z dnia 18 kwiecień 1912 roku[/i]
Troche humoru
MIŁA PODRÓŻ POŚLUBNA

Pewna gwiazda amerykańska w licznem towarzystwie opowiada o swej podróży poślubnej:

— Byliśmy w górach, robiliśmy mnóstwo wycieczek, mąż wypadł z sanek; prawda, mężusiu, iakie to było cudowne?

Co nowego?
Obrazek



Jury przewodniczy Meksykanin Alejandro Gonzalez Iñárritu, reżyser "Zjawy", "Birdmana" i "Amores Perros". W 2006 r. otrzymał Złotą Palmą za reżyserię filmu "Babel".

Maimouna N’Diaye, laureatka Afrykańskiej Nagrody Filmowej za rolę w "L'oeil du cyclone" z 2015 r. Rodzice N'Diaye pochodzą z Nigerii i Senegalu. Dzieciństwo spędziła w Gwinei, Wybrzeżu Kości Słoniowej i Burkina Faso. Później wyemigrowała do Francji, aby studiować teatr.

Elle Fanning. Amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna. Gwiazda filmów "Na pokuszenie" (reż. Sofia Coppola) i "Neon Demon" (reż. Nicolas Winding Refn),

Kelly Reichardt. Urodziła się i wychowała w Miami-Dade Country na Florydzie. Wyreżyserowała Old Joy (2006), premiera na festiwalu Sundance w 2006 roku. Był to pierwszy amerykański film, który zdobył nagrodę Tiger na Festiwalu Filmowym w Rotterdamie. Jej River of Grass (1994), nakręcony w rodzinnym mieście Dade County, został wymieniony jako jeden z najlepszych filmów w 1995 r.


Alice Rohrwacher. W 2018 r. dostała w Cannes nagrodę za scenariusz "Szczęśliwego Lazzara".

Paweł Pawlikowski. W 2018 otrzymał w Cannes Złotą Palmę za najlepszą reżyserię jako pierwszy polski twórca w historii tej nagrody.
w Cannes spośród Polaków jurorami byli: Jerzy Skolimowski (1987), Krzysztof Kieślowski (1989) i Krzysztof Piesiewicz (1996).

Enki Bilal. Francuski grafik i twórca komiksów, od czasu do czasu - reżyser ("Immortal - Kobieta pułapka" z 2004 r.)

Yorgos Lanthimos. Reżyser rewelacyjnej "Faworyty", który na koncie ma Złotą Palmę za scenariusz "Zabicia świętego jelenia" (2017),

Robin Campillo. Jego "120 uderzeń serca" dostało Grand Prix w Cannes w 2017 r.,



FESTIWAL W CANNES 2019 - PROGRAM
Film otwarcia

"The Dead Don't Die", reż. Jim Jarmusch


Konkurs główny
"Ból i blask", reż. Pedro Almodóvar
"The Traitor", reż. Marco Bellocchio
"Young Ahmed", reż. Jean-Pierre and Luc Dardenne
"Oh Mercy", reż. Arnaud Desplechin
"Atlantique", reż. Mati Diop
"Matthias And Maxime", reż. Xavier Dolan
"Little Joe", reż. Jessica Hausner
"Parasite", reż. Bong Joon-ho
"A Hidden Life", reż. Terrence Malick
"Bacurau", reż. Kleber Mendonça Filho & Juliano Dornelles
"Sorry We Missed You", reż. Ken Loach
"Les Misérables", reż. Ladj Ly
"The Whistlers", reż. Corneliu Porumboiu
"Frankie", reż. Ira Sachs
"Portrait Of A Lady On Fire", reż. Céline Sciamma
"It Must Be Heaven", reż. Elia Suleiman
"Sibyl", reż. Justine Triet
"The Wild Goose Lake", reż. Diao Yinan

Poza konkursem głównym
"La Belle Epoque", reż. Nicolas Bedos
"Rocketman", reż. Dexter Fletcher
"Diego Maradona", reż. Asif Kapadia
"Les Plus Belles Années Dune Vie", reż. Claude Lelouch
"Too Old To Die Young" (dwa odcinki), reż. Nicolas Winding Refn

Pokazy specjalne
"Share", reż. Pippa Bianco
"Etre Vivant Et Le Savoir", reż. Alain Cavalier
"Tommaso", reż. Abel Ferrara
"Family Romance LLC", reż. Werner Herzog
"For Sama", reż. Waad Al-Kateab & Edward Watts

Un Certain Regard
"Invisible Life", reż. Karim Aïnouz
"Evge", reż. Nariman Aliev
"Beanpole", reż. Kantemir Balagov
"The Swallows Of Kabul", reż. Zabou Breitman & Eléa Gobé Mévellec
"A Brothers Love", reż. Monia Chokri
"The Climb", reż. Michael Covino
"Jeanne", reż. Bruno Dumont
"Summer Of Changsha", reż. Zu Feng
"Chambre 212", reż. Christophe Honoré
"A Sun That Never Sets", reż. Olivier Laxe
"Port Authority", reż. Danielle Lessovitz
"Papicha", reż. Mounia Meddour
"Zhuo Ren Mi Mi", reż. Midi Z
"Liberté", reż. Albert Serra
"Bull", reż. Annie Silverstein
"Adam", reż. Maryam Touzani
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Desperaci / Szegénylegények (1965)
Dramat / 1 godz. 30 min.
produkcja: Węgry
premiera: 6 stycznia 1966


reżyseria: Miklós Jancsó

scenariusz: Gyula Hernádi

zdjęcia: Tamás Somló


Film jest pełną wyszukanego piękna i ascetycznych obrazów wizją prowokacji habsburskiej policji przeciwko grupie rewolucjonistów z oddziałów Kossutha w 1860 roku. Uwięzieni w drewnianej stanicy, pośród bezbrzeżnej puszty, więźniowie poddawani są najokrutniejszym torturom. Oprawcy próbują upokorzyć jeńców, złamać ich solidarność - zmusić do wewnętrznej kapitulacji, wreszcie, na sam koniec - zabić...


występują:

János Görbe . . . . . . . . . . Janos Gajdar
Adél Kováts . . . . . . . . . . Imre Veszelka
Zoltán Latinovits . . . . . . . . . . Imre Veszelka
Tibor Molnár . . . . . . . . . . Kabai
István Velenczei
Endre Tallós
Tibor Szilágyi
Gyula Szersén


... i inni
studio:
MAFILM IV. Játékfilmstúdió
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 5 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Exabot [Bot], Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 14137 • Liczba tematów: 13801 • Liczba użytkowników: 9090 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: Irina Zubatenko

Dzisiaj jest pt maja 24, 2019 3:34 am