Stare niusy
Samobójstwo studenta w Podgórzu.
Uczeń IV. kl. gimn. odbiera sobie życie przez zawiedzioną miłość.

Samobójstwa wśród kształcącej się w szkołach średnich młodzieży, przybrały w czasach ostatnich charakter prawdziwej epidemii.

Prawie tygodnia niema, by kroniki nie notowały zamachów samobójczych, dokonywanych przez gimnazyastów w różnych miastach naszego kraju.

Jednych pchnęły do tego strasznego kroku sekatury ze strony profesorów (śp. Wasyliszyn — Bochnia), innych zbyt wczesny przesyt życiowy i zniechęcenie do borykania się z twardym nieraz losem; najwięcej wreszcie ofiar porywa z pośród uczącej się młodzieży miłość nieszczęśliwa.

Fakt tem smutniejszy i na przyszłość bardzo poważne refleksye budzący, że uczniowie klas niższych zamiast o nauce, myślą już o miłości i pod wpływem obłędu erotomanii nie wahają się targnąć na swoje młode, bujne życie.

Najświeższy na tem tle wypadek wydarzył się w Podgórzu.

Wystrzałem z rewolweru

odebrał sobie życie w Podgórzu wczoraj o godzinie pół do 6-tej wieczorem 16-letni (!) młodzieniec, Eugeniusz Folta, uczeń IV-tej klasy gimnazyum św. Jacka.

Zamachu samobójczego dokonał w sieni kamienicy przy ul. Wolskiej 1, gdzie właśnie mieszka jego serca bogdanka, sympatyczna Zosia M., uczennica VII. kl. wydziałowej w Podgórzu.
Huk wystrzału rewolwerowego zaalarmował nie tylko mieszkańców tej kamienicy, lecz także i przechodniów. Rzucono się samobójcy
na ratunek,
wezwano bezzwłocznie lekarzy d-rów Świątka i Aronsohna. Wszelka jednak z ich strony pomoc okazała się bezskuteczną. Strzał skierowany w skroń, spowodował śmierć natychmiastową.

Przybyło także Pogotowie ratunkowe, które przewiozło denata do trupiarni na cmentarzu w Podgórzu.

Co mówi opinia?

Wiadomość o zamachu samobójczym lotem błyskawicy obiegła miasto. Nieprzeliczone tłumy publiczności zgromadziły się na ul. Wolskiej tuż obok kamienicy, w której spełniono samobójstwo, komentując żywo ten ze wszech miar smutny wypadek.

Opowiadano, że Folta już od roku niejednokrotnie zdradzał wobec kolegów zamiary samobójcze. Jako motyw podawał swoją nieszczęśliwą miłość do Zosi M. Jeszcze przed kilku dniami tak się wyraził wobec jednego ze swych kolegów: „Jeżeli od Zosi nie otrzymam za trzy dni stanowczej odpowiedzi, to się zastrzelę“. Koledzy nie przykładali wagi do tej pogróżki tembardziej, że powtarzała się ona już kilkakrotnie.

Bezpośrednio przed zamachem Folta był w jak najlepszym humorze. Po południu spacerował po Rynku w gronie kolegów, opowiadając im o swojem powodzeniu w klasie. (Repetował on IV klasę, i uchodził za średniego ucznia). Żalił się tylko wobec nich, że z powodu swej względem Zosi miłości miał w gimnazyum pewne nieprzyjemności ze strony dyrektora. W czasach jednak ostatnich stosunki jego w gimnazyum zupełnie się poprawiły.

Około godziny 4 pożegnał się z kolegami i pobiegł do mieszkania rodziców przy ul. Smolki 3 (ojciec Szymon, listonosz w Krakowie), skąd zabrał rewolwer i wracał pospiesznie do miasta.

Na ul. Mickiewicza spotkał jednego z, kolegów. Na zapytanie ze strony tego kolegi, gdzie się tak spieszy, odpowiedział Folta: „Pędzę do Krakowa na zabawę. Jutro dowiesz się o wszystkiem“.

Za chwilę rozległ się przy ul. Wolskiej strzał rewolwerowy. Folta już nie żył.

Listy do kolegi.

Przy denacie znaleziono szereg rozmaitych papierów, wśród których znajdował się także list, pisany przez Foltę do jednego ze swych kolegów Stanisława Ladzińskiego, ucznia V. kl. gimn. podgórskiego.

W liście tym nie zdradza denat wcale motywów swego czynu: przeprasza jedynie kolegę, że nie wtajemniczył go w swe plany.
" Postąpiłem bowiem tak dlatego, że bałem się, byś o moich zamiarach przedwcześnie nie rozgłosił. Życzę Ci spełnienia Twoich wielkich planów (!) a nie zapomnij także powiedzieć Zosi o tem, jak my nieraz mówili. Żegnam Was wszystkich. Zapomnijcie o mnie" — kończy się list wzmiankowany.

Pogrzeb ś. p. Folty odbędzie się w sobotę po południu.

Ilustrowany Kurier Codzienny nr 58. - z dnia 11 marca 1911 roku

Obrazek

Samobójstwo studenta w Podgórzu.
Dalsze szczegóły.

Onegdajsze samobójstwo popełnione przez 16 letniego ucznia IV gimnazyalnej Eugeniusza Foltę, ciągle jeszcze jest senzacyą dnia w Podgórzu. Na ulicy, w restauracyach, w biurach itd. zamach ten stanowi przedmiot żywych rozmów i jeszcze żywszych... komentarzy.

Na temat przyczyn, krążą w Podgórzu

senzacyjne wersye.

Wprawdzie „opinia“ podgórska zgodna jest w zapatrywaniu, że do tego strasznego kroku pchnęła egzaltowanego mło-
dzieńca „miłość bez wzajemności“, nie mniej jednak nie brak pogłosek, że w grę wchodziły tu również i inne czynniki.

I tak jedni mówią, że Folta, chłopak ambitny, otrzymawszy jeszcze z końcem ubiegłego roku „dwóję“ (ś. p. Folta był repetentem) tak się tem zmartwił, że już wówczas wobec kolegów nie krył się z zamiarami samobójczymi.

Dawni jego koledzy niejednokrotnie dawali mu odczuć swoją nad nim „wyższość“ a okoliczność ta sprawiała ambitnemu chłopcu wiele przykrości.

Rywal.

Dalsza wersya podaje, że ku pannie Zosi, oprócz ś. p. Folty zapałał w czasach ostatnich gorącym afektem jeszcze jeden student z wyższej klasy aniżeli ś. p. Folta. Panna Zosia równie jak wobec Folty, tak i wobec tego rywala zachowywała się z dziecinną rezerwą. Folta jednak podejrzywał, że rywal jego cieszy się większymi względami panny Zosi.

Jeżeli dodamy do tego także różne przykrości, jakie nieszczęsnego młodziana spotykały ze strony władz szkolnych, które były powiadomione dokładnie o jego miłosnych eskapadach, to ten straszny krok, na jaki biedak się zdecydował, może być poniekąd wytłómaczony.

Wśród sfer nieoświeconych, szukających wszędzie senzacyi, utrzymuje się dotąd wprost nieprawdopodobna pogłoska, że ś. p. Folta padł ofiarą

pojedynku amerykańskiego.

Koledzy jednak denata przeczą kategorycznie tej wersyi.

— „Znaliśmy go zbyt, codziennie z nim długie chwile spędzaliśmy, więc niewątpliwie dowiedzielibyśmy się o podobnych z jego strony zamysłach“ — opowiada jeden z najbliższych przyjaciół zmarłego.

Pogrzeb denata,

który odbyć się ma dzisiaj o 3 po południu z kostnicy cmentarnej, zapowiada się manifestacyjnie. Młodzież podgórska i z gimnazyów krakowskich wybiera się tłumnie, aby wziąć udział w pogrzebie swego nieszczęsnego kolegi.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 59. - z dnia 11 marca 1911 roku
Troche humoru
BEZEMNIE ANI RUSZ
Rzecz się dzieje na „giełdzie statystów" Osoby dwóch statystów filmowych.
- Robisz co?
- Jeszcze jak! Gram bardzo ważną rolę.
- Co? Ty grasz ważną rolę? W jakim filmie?
- W filmie „Rok 1914“ ze Smosarską i z Contim.
- Ho, ho... A cóż to za rola? Czem właściwie jesteś?
- Trupem. Conti pada w potyczce, Smosarska rzuca się ku niemu, a ja cały czas leżę tuż... o krok dalej— Wciąż jestem widoczny na zdjęciu razem ze Smosarską i z Contim. Prosiłem dyr. Libkowa, żeby mi pozwolił choć na chwilę odejść. A on jak mnie ofuknie! "Ani się pan waż!" Słowem beze mnie ani rusz!

Co nowego?
Obrazek
Obrazek
Jak piszą w Antycznym Kalendarzu Ogrodnictwa: "Jest czas siania i czas owoców zbierania".
Wynika na to, że teraz trzeba posiać. To znaczy za serwer uiścić i takie tam 'opłaty inne". Więc z wielka niechęcią - bo przymuszona, jak co roku "Beret Proszalny" wystawiam... z prośbą o jakies finansowe wsparcie. Na to owe konto:

Ada Adante
rachunek: 41-11402004-0000340232383493
mBank
Adres: al. Mickiewicza 10 Łódź

... jeśli i co łaska.
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Angst (1983)


Psychologiczny
produkcja: Austria, RFN
premiera: październik 1984


reżyseria: Gerald Kargl

scenariusz: Gerald Kargl, Zbigniew Rybczyński

muzyka: Klaus Schulze

zdjęcia: Zbigniew Rybczyński


Zapomniane na długie lata arcydzieło, które swój renesans przeżywa dopiero w dobie internetu. „Angst” to prawdopodobnie najlepszy, najbardziej oryginalny i szokujący film o psychopatycznym mordercy, jaki kiedykolwiek nakręcono. W jego centrum cały czas pozostaje główny bohater – tzw. seryjny morderca niezorganizowany, czyli uzależniony od zabijania człowiek, który nie panuje nad swoimi działaniami, a zbrodni dokonuje w afekcie. Austriacki reżyser Gerald Kargl i polski operator Zbigniew Rybczyński przedstawiają widzom jeden dzień z jego życia – od wyjścia z więzienia do ponownego złapania. Całość ma charakter wręcz paradokumentalny – nie uświadczymy tu wstępu, rozwinięcia i zakończenia, a podczas seansu cały czas towarzyszyć nam będzie monolog, prowadzony zza kadru przez głównego bohatera. W połączeniu z niezwykłą metodą filmowania (kamera niekiedy jest „przyklejona” do głowy mordercy, innym razem szaleje ponad drzewami, by pokazać widzowi daną sytuację z szerszej perspektywy), sugestywną muzyką Klausa Schulze’a i wybitną kreacją Erwina Ledera, daje to efekt niezwykły i przerażający zarazem. Narracja z offu, subiektywna kamera i radykalne ograniczenie czasu i miejsca akcji powodują, że – choć wcale tego nie chcemy – niejako wchodzimy do głowy mordercy i zaczynamy się z nim identyfikować, jakbyśmy byli w pewnego rodzaju symulatorze. I chociaż nie jest to doświadczenie przyjemne, to jednak „Angst” wydaje się być bliższe prawdzie, niż jakikolwiek inny film poruszający podobną tematykę.
[Motoduf]

źródło: film.org.pl



występują:

Erwin Leder . . . . . . . . Psychopata
Robert Hunger-Bühler . . . . . . . . (głos) (narrator)
Silvia Rabenreither . . . . . . . . Córka
Karin Springer . . . . . . . . Córka (głos)
Edith Rosset . . . . . . . . Matka
Josefine Lakatha . . . . . . . . Matka (głos)
Rudolf Götz . . . . . . . . Soth
Renate Kastelik . . . . . . . . Taksówkarka

... i inni


studio:
Gerald Kargl
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12709 • Liczba tematów: 12375 • Liczba użytkowników: 9073 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gozer11

Dzisiaj jest sob lip 21, 2018 11:13 pm