Stare niusy
Tragedya miłosna w dorożce.
[right][b]Lwów[/b], 30 grudnia.[/right]

[b]Zamach morderczy i samobójczy.[/b]
Po mieście rozeszły się alarmujące pogłoski o tragedyi miłosnej, która rozegrała się dziś nad ranem w ulicy Krakowskiej. Wedle szczegółów, przez nas zebranych, krwawe zajście miało miejsce w następujących okolicznościach:
Około godziny 5-tej zrana usłyszano na ulicy Krakowskiej dwa strzały rewolwerowe, dane, jak skonstatowano, w parokonnej dorożce.
Na huk strzałów zatrzymał dorożkarz konie i co rychlej otworzył drzwi karetki.
Oczom jego przedstawił się widok [b]wstrząsający[/b].
Na oparciu leżał młody mężczyzna bez ruchu. Z prawej skrom sączyła się krew, która strumieniami spływała po jego ubraniu. Obok słaniała się — jęcząc — piękna kobieta.
Na miejscu wypadku zjawiła się policya, która odwiozła denatów na pogotowie ratunkowe. Lekarz stwierdził, że stan młodego człowieka jest [b]beznadziejny[/b] i niemożliwem będzie utrzymanie go przy życiu. Kula, wymierzona z brauninga, utkwiła w mózgu. Rana kobiety nie jest niebezpieczna, gdyż kula zatrzymała się tuż pod skórą.
Nieszczęśliwą parę opatrzono prowizorycznie na pogotowiu, poczem przewieziono ją do szpitala powszechnego.
[center][b]Tajemnica miłości.[/b][/center]
Dochodzenia wszczęte celem ustalenia tożsamości aktorów tego nowego we Lwowie strasznego dramatu stwierdziły, iż denat nazywa się Stanisław Stenzel, liczy 1. 37 i jest ukończonym technikiem. Towarzyszka jego jest kasyerką kawiarnianą i nazywa się Helena Zwałkówna.
Oboje zajmowali wspólne mieszkanie przy ulicy Asnyka, Pomieszkanie było urządzone z konfortem, gdyż Wenzel łożył wielkie sumy, by tylko uprzyjemnić życie swej kochance, bez której — jak mówił nieraz — nie mógł żyć ani chwili.
Ostatniej nocy bawili się kochankowie do rana w „pawilonie szampańskim“. Potem wzięli dorożkę i wyjechali na spacer.
Kiedy przejeżdżali ul. Krakowską, przyjść miało między nimi do kłótni, w czasie której strzelił Stenzel do kochanki a następnie do siebie.
Na jakiem tle rozegrała się sprzeczka, nie wiadomo. Prawdopodobnie motywy rozpaczliwego kroku Stenzla okryje na zawsze tajemnica miłości, gdyż Wenzel [b]leży w agonii[/b].
[center][b]Zeznania Zwałkównej.[/b][/center]
Stan Zwałkównej nie jest zbyt groźny. Opowiada ona, iż w dorożce prosiła Stenzla, by kupił jej buciki, czem zdenerwowany kochanek dobył nagle rewolweru. Czy to było rzeczywistym powodem tragedyi — stanowczo stwierdzić nie można. Wątpliwem jest bowiem, by dla bagateli mordował mężczyzna kobietę, którą kocha... Rąbka tajemnicy uchyla raczej pogłoska, kursująca po mieście, która mówi, iż Zwałkówna nie chciała wyjechać z Wenzlem za granicę, wobec czego powziął on zamiar pozbawienia jej i siebie życia.
Zajście na ul. Krakowskiej wywarło w mieście przykre wrażenie. W przeciągu kilku zaledwie dni jest to już druga tragedya miłosna, której ofiarą pada znowu życie ludzi w kwiecie wieku.

"Ilustrowany Kuryer Codzienny" nr 1. - dnia 1. stycznia 1911.

Tragedya miłosna w dorożce.

[right][b]Lwów[/b], 1 stycznia.[/right]

[b]Groźny stan Stenzla.[/b]

Stan inżyniera Stenzla, który onegdaj zranił się wystrzałem z rewolweru w głowę — jest ciągle [b]bardzo groźny[/b]. Lekarze nie mają nadziei utrzymania go przy życiu. Natomiast rana, odniesiona przez Zwołkównę, jest dosyć lekka i jest nadzieja, iż rychło się zabliźni.

[center][b]Fałszywe zeznania.[/b][/center]

Policya skonstatowała, iż zeznania Zwał-kównej [b]były fałszywe[/b]. Jak wiadomo — twierdziła ona, iż inżynier Stenzel najpierw ją, a następnie siebie postrzelił. Ponieważ dorożkarz twierdził stanowczo, iż słyszał tylko [b]jednorazowy huk strzała[/b], nasunęło to pewne wątpliwości co do wiarygodności zeznań Zwołkównej. Przypuszczenia te [b]potwierdziły badania lekarzy[/b]. Stwierdzili oni, iż głowa Stenzla [b]przestrzeloną została na wylot[/b]. Kula, którą wpakował sobie Stenzel w głowę, przeszła przez jego czaszkę i zraniła Zwołkownę. Oczywiście fakt ten nie zgadza się z zeznaniami Zwołkównej, która opowiadała w śledztwie, iż Stenzel rozmyślnie także do niej strzelił. Jaki interes miała Zwołkówna, podając sprzeczne szczegóły, nie wiadomo.

[center][b]Powody tragedyi[/b][/center]

przestają być zwolna zagadką. Okazuje się, iż pogłoska, notowana przez nas w ostatnim numerze, iż Zwołkówna nie chciała wyjechać ze Stenzlem za granicę, jest rzeczywiście prawdziwa. Stenzel wybierał się w ostatnich czasach do Indyi i chciał, by mu Zwołkówna towarzyszyła w podróży. Odmówiła ona jednak Stenzlowi, pragnąc pozostać nadal w naszem mieście.

Inżynier Stenzel był człowiekiem wielce zamożnym, posiadał bowiem około 60.000 koron rocznego dochodu nadto miał dochody ze swych wynalazków w dziedzinie fabrykacyi chemikaliów i był technikiem największej w Europie fabrykacyi kwasu solnego, czy też octowego w Bukareszcie w Rumunii, skąd z samej tylko korespondencyi miał miesięcznie przeszło 1000 K. dochodu. Nadto niedawno zarobił znaczną sumę pieniędzy na budowie 2 fabryk, jakie wybudował w Drohobyczu celem zastosowania jego wynalazków.
"Ilustrowany Kuryer Codzienny" nr 2. - dnia 3. stycznia 1911.
Troche humoru
PODPIS

Pewna znakomita gwiazda zwiedzała wystawę obrazów asystował jej młody, piękny i głupi gigolo.
- Chciałbym — rzekł młodzian — wiedzieć co oznacza ten obraz; mężczyzna i kobieta w czułym uścisku nad brzegiem morza...
- To bardzo proste — przerywa artystka — mężczyzna składa u jej stóp serce, a dziewczę wzruszone mówi: kocham cię. Zresztą tam jest podpis.
- „Sprzedane" — odczytał mozolnie młody adonis — hm! a myśmy sobie wyobrażali Bóg wie co?!

Co nowego?
Obrazek


Koty tłoczą się na przystani na wyspie Aoshima w prefekturze Ehime w południowej Japonii, 25 lutego 2015 r. źródło: Onet
Wielkie dzięki i chwała zbroiowiskowym darczyńcom:

- zbroia - bezaplacyjnie: opoka i ostoja
- Radzio (to ten co w ukryciu siedzi... ale - jak widać - śledzi)
- Tonder - Magnat Postowy, i wielkie źródło serialo nośne

zbroiowisko jest wdzięczne za wasz sponsoring!
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Trujący bluszcz / Poison Ivy (1992)
Dramat, Thriller / 1 godz. 30 min.
produkcja: USA
premiera: styczeń 1992


reżyser : Katt Shea

scenariusz : Katt Shea, Andy Ruben

zdjęcia : Phedon Papamichael

muzyka : David Michael Frank


Sylvie Cooper, samotna nastolatka z zamożnego domu, poznaje pewnego dnia ładną, jasnowłosą rówieśniczkę. Dziewczyna ma na udzie tatuaż : krzyż opleciony bluszczem. Nastolatki zostają przyjaciółkami. Sylvie nazywa swoją przyjaciółkę Ivy i zaprasza często do swojego, pięknego domu, z którego rozciąga się widok na całe Los Angeles. Ivy, która po śmierci matki mieszka u ciotki, zwierza się Sylvie, że chciałaby mieć również piękny dom, samochód i prawdziwą rodzinę. Darryl, ojciec Sylvie, organizuje przyjęcie, na którym chce przekonać swych przełożonych, aby odnowili z nim kontrakt. Ivy umawia Sylvie ze znajomym w mieście i zastępuje ją na party. W nowej fryzurze i seksownej sukience wzbudza zachwyt Darryla. Po wyjściu gości Darryl przytula do siebie Ivy. Ich pieszczoty przerywa matka Sylvie, Georgie. Niezręczną sytuację dziewczyna tłumaczy w sprytny sposób. Ivy postanawia zostać jedyną kobietą w życiu pana Coopera i spycha z balkonu Georgie, pozorując jej samobójstwo..

Występują:

Drew Barrymore . . . . . . . . . Ivy
Sara Gilbert . . . . . . . . . Sylvie Cooper
Tom Skerritt . . . . . . . . . Darryl Cooper
Cheryl Ladd . . . . . . . . . Georgie Cooper
Alan Stock . . . . . . . . . Bob
Jeanne Sakata . . . . . . . . . Isabelle
E.J. Moore . . . . . . . . . Dzieciak
J.B. Quon . . . . . . . . . Inny dzieciak
Leonardo DiCaprio . . . . . . . . . Guy
Michael Goldner . . . . . . . . . Mężczyzna w samochodzie
Billy Kane . . . . . . . . . James
Charley Hayward . . . . . . . . . Tiny
Tony Ervolina . . . . . . . . . Mężczyzna na ekranie
Mary Gordon Murray . . . . . . . . . M.D.
Time Winters . . . . . . . . . Stary człowiek
Sandy Roth Ruben . . . . . . . . . Estelle
Warren Burton . . . . . . . . . Max
Julie Jay . . . . . . . . . Pielęgniarka za biurkiem
Charla Sampsel . . . . . . . . . Sanitariuszka
Randall Caldwell . . . . . . . . . Kierowca ciężarówki
Tom Ruben . . . . . . . . . Dekarz
Lisa Passero . . . . . . . . . Lisa
Lawrence Levy . . . . . . . . . Jeff

. . . . i inni
montaż : Gina Mittelman
scenografia : Virginia Lee, Michele Munoz, Hayden de Maisoneuve Yates
kostiumy : Ellen Gross
produkcja : Andy Ruben, Melissa Goddard, Peter Morgan
dźwięk : R. Russell Smith, Ken Teaney, Bill V. Robbins, Brad Blake
studio:
MG Entertainment
New Line Cinema
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 2 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 15310 • Liczba tematów: 14972 • Liczba użytkowników: 9114 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: Repcak

Dzisiaj jest ndz kwie 05, 2020 10:02 am