Stare niusy
Strach ma wielkie oczy.
(Zdarzenie zupełnie autentyczne).
„Jeżeli mnie pan raz jeszcze pocałuje, powiem ojcu! — oświadczyła ze stanowczą minką urocza panna Lola, którą niebardzo zresztą wbrew jej woli, ot, tyle tylko, ile dobre wychowanie wymaga, — ucałował kuzynek, bawiący z nią w ustronnym sa­loniku.
Wolne żarty, kuzyneczko! — odparł śmiele zaczepiający — to już zużyta dawno wymówka, na którą mnie nie weźmiesz!
Przepraszam, ale za wiele sobie po­zwalasz, zwłaszcza, że wcale cię do tego nie upoważniłam!
Naco mnie upoważnienia, nie potrze­buję go zupełnie, a na dowód...
Po tych słowach rozzuchwalony kuzynek przyskoczył i zanim panna Lola mogła się zoryentować, objął ją niespodzianie wpół i... pocałował.
Panna Lola spłonęła rumieńcem i bezra­dna stanęła w pośrodku pokoju. Po chwili jednakże widząc półdrwiący uśmiech ku­zynka, postanowiła dać mu małą nauczkę.
Tego już za wiele! — podjęła z udanem oburzeniem — idę powiedzieć wszyst­ko ojcu!
Po tych słowach wyszła z pokoju i udała się do ojca, zostawiając w saloniku wcale niezażenowanego kuzynka.
Ojczulku! — zaczęła, gdy znalazła się w jego pokoju — przyszedł kuzynek Hen­ryk i chciałby zobaczyć Twoją nową strzelbę.
Ojciec, zapalony myśliwy, który przed kilku właśnie dniami sprowadził sobie wspa­niałą flintę angielską, zdjął strzelbę ze ściany i udał się do saloniku.
Do tej chwili jednakże zrozumieć nie może, dlaczego, zaledwie z bronią w ręku ukazał się na progu pokoju, kuzynek Hen­ryk jednym skokiem rzucił się do okna, wybił je momentalnie siłą i wyskoczywszy na zewnątrz, uciekł co siły w nogach star­czyło.
Ilustrowany Kurier Codzienny nr 124. - z dnia 1 czerwiec 1913 roku
Troche humoru
W TEATRZE REWJI.
— Jak ci się podobał mój monolog?
— Mnie owszem. Ale na widowni wszyscy usnęli. Jeden lunatyk wstał i wyszedł z zamkniętemi oczyma.

Co nowego?
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Maboroshi no hikari (1995)
Dramat/ 1 godz. 50 min.
produkcja: Japonia
premiera: 12 września 1995


reżyseria: Hirokazu Koreeda

scenariusz: Yoshihisa Ogita

zdjęcia: Masao Nakabori

muzyka: Ming Chang Chen

Mąż Yumiko znienacka popełnia samobójstwo, zostawiając młodą kobietę samą z dzieckiem. Dziewczyna powtórnie wychodzi za mąż i przeprowadza się z Osaki do małej, rybackiej wioski. Nic nie zmienia jednak faktu, że czuje się osamotniona, a życie nie ma dla niej sensu...

... Nastoletnia dziewczynka, Yumiko, obwinia się o śmierć swojej babci, której nie udało się zatrzymać, kiedy postanowiła wybrać się na piechotę do swojego domu. Choć nikt jej o to nie obwinia, Yumiko nie potrafi pogodzić się z tą stratą. Mijają lata, Yumiko mieszka z mężem Ikuo i maleńkim synkiem w niewielkim mieszkaniu. Jej życie wydaje się dość monotonne, ale Yumiko jest szczęśliwa i zakochana. Wciąż jednak wspomina swoją zmarłą babcię, a w snach widzi swojego męża jako jej reinkarnację. Pewnego dnia Ikuo wraca się do domu po parasol, a następnie długo nie wraca z pracy. Do drzwi Yumiko puka policjant i powiadamia ją o śmierci męża. Co więcej, nie ma wątpliwości, że było to samobójstwo. Kobieta popada w depresję. Pięć lat później ponownie wychodzi za mąż, ale jej życie naznaczone jest cieniem przeszłości, a Yumiko wciąż zmaga się codziennością, próbując odpowiedzieć sobie na dręczące ją pytania i znaleźć miejsce dla siebie.

Akcja toczy się bardzo wolno, na ekranie niewiele się dzieje. Miałam wrażenie, że reżyser daje widzowi czas do namysłu, nie chodzi tu tylko o śledzenie wydarzeń w filmie, ale o własne przemyślenia, wywołane obrazami i słowami. Zdjęcia są przepiękne, dość mroczne, tajemnicze i chwilami niepokojące. Wspaniale został oddany klimat nadmorskiego miasteczka i pokazane zwyczajne życie mieszkających tam ludzi. To tak, jakby widzowi dane było zobaczyć po prostu wycinek z czyjegoś życia, zobrazowany w sposób poetycki i symboliczny. Nie można też nie zwrócić uwagi na nastrojową muzykę autorstwa Ming Chang Chen. Wiele bym dała za ten soundtrack.
[fragment recenzji. źródło: mandzuria.wordpress.com]

występują:

Tadanobu Asano . . . . . . . . . . Ikuo
Akira Emoto . . . . . . . . . . Yoshihiro
Makiko Esumi . . . . . . . . . . Yumiko
Naomi Watanabe . . . . . . . . . . Tomoko
Gohki Kashiyama . . . . . . . . . . Yuichi
Takashi Naitô . . . . . . . . . . Tamio
Mutsuko Sakura . . . . . . . . . . Tomeno
Midori Kiuchi . . . . . . . . . . Michiko

... i inni
studio:
TV Man Union
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Exabot [Bot], Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12927 • Liczba tematów: 12592 • Liczba użytkowników: 9074 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: ksmksm

Dzisiaj jest pn wrz 24, 2018 3:01 pm