Stare niusy
Samobójstwo dwóch kobiet na cmentarzu.
Lwów, 31 sierpnia.

Są sprawy, które same sensacyjne mo­że, nie powinny być jednak jako sensacya traktowane. Zmysł etyczny, a raczej pewnego rodzaju smak etyczny, winien w takich wypadkach wypowiedzieć się, aby nie wywlekać szczegółów, nie pa­stwić się nad motywami a ograniczyć się tylko do samego faktu. O ile by smak ten nie wyrzekł decydującego słowa, na­
leży uszanować w danej sprawie przy­najmniej wolę zmarłego.
W torebce jednej ze samobójczyń, Ma­ryi A., znaleziono bilet następującej treści:
„Wyróżniamy się od wszystkich ludzi. Nasze zapatrywania nie zgadzają się z obowiązkami, przeto postanowiłyśmy wspól­nie odebrać sobie życie, bo nie możemy je traktować tak, jakie jest. Życzymy so­bie być pochowane w jednym grobie, mieć jeden katafalk. Prosimy nie publi­kować naszych nazwisk, bo nie chcemy, żeby nasze rodziny ucierpiały na tem. Nie chcemy ratunku.
29./VIII. 1911. M. A., M. D."

Ta co to pisała i towarzyszka jej le­żały wczoraj w ustronnem miejscu cmen­tarza łyczakowskiego, w małem zagaje­niu drzew, jedna przegięta przez grzbiet grobu, druga tuż obok w zagłębieniu. Twarze, na których śmierć położyła swe znamię, zwrócone były do góry, z piersi z pod porozpinanych bluzek sączyła się krew. Obok leżały porzucone małe re­wolwery. Otaczała je cisza cmentarna i spokój grobów, przerywany od czasu do czasu stłumionym szeptem ciekawych, którzy się wokół na miejscu wypadku zebrali. Jedna z nich córka podurzędnika sądowego, zmarłego w czerwcu, Marya A., druga kierowniczka pra­cowni gorsetów Marya D. Nazwiska same nic nie mówią.
W papierach, pozostawionych przez zmarłe, wśród zapisków i korespondencyi znaleziono w brulionie wiersz, w którym autorka, obok leżąca samobójczyni, nie podając żadnego konkretnego powodu zlekka dotyka motywów natury psycho­logicznej. Podłoże na którem powstały, to egzaltacya zbytnia wyrosła może z histeryi, lub z innego może stanu niemo­żności pogodzenia życia rzeczywistego z aspiracyami.
Wiersz ten brzmi:
„Tak cudowna pamiątka!
W tym cieniu drzew i pod mogiłą
Jesteśmy razem na śmierć zgotowane,
Bo nasze serca bólem przeorane.
Nie żal nam ludzi, ni świata — niczego,
Bo też wkrótce idziemy do niego,
Do Boga, który nam dał życie —
A dusze nasze igrać będą na niebios błękicie.

Michalina A., Marya D. Godzina 8 mi­nut 45 w dzień samobójswa.

Zwłoki młodych kobiet leżały długo, bo aż do godziny 8-mej, czekając na przybycie komisyi sądowo-lekarskiej. Na miejscu urzędował komisarz policyjny.


Ilustrowany Kurier Codzienny nr 199. 1 września 1911
Troche humoru
ONA WOLI BYĆ PIĘKNĄ.
Prześliczna Anita Page podobno nie grzeszy zbytnią inteligencją. Naszem zdaniem jednak, bardzo mądrze odpowiedziała na złośliwy docinek koleżanki:
— Wolę być piękną, niż mądrą, bo dużo jest mężczyzn głupich, ale mało — ślepych.

Co nowego?
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Maboroshi no hikari (1995)
Dramat/ 1 godz. 50 min.
produkcja: Japonia
premiera: 12 września 1995


reżyseria: Hirokazu Koreeda

scenariusz: Yoshihisa Ogita

zdjęcia: Masao Nakabori

muzyka: Ming Chang Chen

Mąż Yumiko znienacka popełnia samobójstwo, zostawiając młodą kobietę samą z dzieckiem. Dziewczyna powtórnie wychodzi za mąż i przeprowadza się z Osaki do małej, rybackiej wioski. Nic nie zmienia jednak faktu, że czuje się osamotniona, a życie nie ma dla niej sensu...

... Nastoletnia dziewczynka, Yumiko, obwinia się o śmierć swojej babci, której nie udało się zatrzymać, kiedy postanowiła wybrać się na piechotę do swojego domu. Choć nikt jej o to nie obwinia, Yumiko nie potrafi pogodzić się z tą stratą. Mijają lata, Yumiko mieszka z mężem Ikuo i maleńkim synkiem w niewielkim mieszkaniu. Jej życie wydaje się dość monotonne, ale Yumiko jest szczęśliwa i zakochana. Wciąż jednak wspomina swoją zmarłą babcię, a w snach widzi swojego męża jako jej reinkarnację. Pewnego dnia Ikuo wraca się do domu po parasol, a następnie długo nie wraca z pracy. Do drzwi Yumiko puka policjant i powiadamia ją o śmierci męża. Co więcej, nie ma wątpliwości, że było to samobójstwo. Kobieta popada w depresję. Pięć lat później ponownie wychodzi za mąż, ale jej życie naznaczone jest cieniem przeszłości, a Yumiko wciąż zmaga się codziennością, próbując odpowiedzieć sobie na dręczące ją pytania i znaleźć miejsce dla siebie.

Akcja toczy się bardzo wolno, na ekranie niewiele się dzieje. Miałam wrażenie, że reżyser daje widzowi czas do namysłu, nie chodzi tu tylko o śledzenie wydarzeń w filmie, ale o własne przemyślenia, wywołane obrazami i słowami. Zdjęcia są przepiękne, dość mroczne, tajemnicze i chwilami niepokojące. Wspaniale został oddany klimat nadmorskiego miasteczka i pokazane zwyczajne życie mieszkających tam ludzi. To tak, jakby widzowi dane było zobaczyć po prostu wycinek z czyjegoś życia, zobrazowany w sposób poetycki i symboliczny. Nie można też nie zwrócić uwagi na nastrojową muzykę autorstwa Ming Chang Chen. Wiele bym dała za ten soundtrack.
[fragment recenzji. źródło: mandzuria.wordpress.com]

występują:

Tadanobu Asano . . . . . . . . . . Ikuo
Akira Emoto . . . . . . . . . . Yoshihiro
Makiko Esumi . . . . . . . . . . Yumiko
Naomi Watanabe . . . . . . . . . . Tomoko
Gohki Kashiyama . . . . . . . . . . Yuichi
Takashi Naitô . . . . . . . . . . Tamio
Mutsuko Sakura . . . . . . . . . . Tomeno
Midori Kiuchi . . . . . . . . . . Michiko

... i inni
studio:
TV Man Union
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 6 użytkowników online :: 4 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Baidu [Spider], Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12297 • Liczba tematów: 11963 • Liczba użytkowników: 9064 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: ederlezi

Dzisiaj jest śr kwie 25, 2018 6:28 pm