Stare niusy
Rotmistrz i kelnerka.

Piękna Andaluzyjka.

W jednej z nocnych kawiarni w portowej dzielnicy Tulonu przebywała stale przy boku matki 15-letnia cudnej urody Andaluzyjka, Blanka Foresco.

Dziewczyna, jakkolwiek wychowana w atmosferze kawiarnianej wśród nie wybrednej publiczności i mniej jeszcze wybrednych żartów, przecież zachowała względną czystość myśli i uczuć.

Brud moralny otoczenia nie zwalał jej duszy i nie wywarł trwalszego wpływu.
na charakter. Liczne i nieuniknione dowcipy, komplementa i zalecanki kawiarnianych gości nie robiły na niej wrażenia, owszem, otwierały jej oczy na świat i jego postępowanie, oraz nauczyły ostrożności na przyszłość.

Wśród tych warunków i otoczenia doczekała się piękna Andaluzyjka 17-tego roku życia, uwielbiana przez wszystkich, którzy mieli sposobność z nią się spotykać, ale sama była zimna i jednakowa dla każdego gościa.

Przebudzenie się serca.

Pewnego wieczoru przyszedł do kawiarni nowy, nieznany dotychczas gość: młody kapitan.

Usiadł samotnie na uboczu i zwrócił oczy na cudną Andaluzyjkę... W tej chwili — bez jego rozumie się wiedzy i woli — zaważyły się losy jego. Kiedy po godzinie opuścił kawiarnię, był pod wrażeniem uroku Andaluzyjki; w nocy śnił o niej, a na drugi dzień — po krótkiem wahaniu — odwiedził znowu kawiarnię.

Odtąd dnia nie opuścił, lecz cały wolny czas spędzał u stóp ukochanej dziewczyny. Piękna Blanka od pierwszego dni kiedy ujrzała młodego kapitana, straciła całą obojętność i pewność siebie Oficer od razu ujął ją za serce, a ona, prawdziwa córa południa, duszą całą szła mu naprzeciw.

Zimna i obojętna dla wszystkich, dla kochanka miała nieprzebrany skarb pieszczot i czułości. Żyła jego życiem, i w nim, zakochana bez miary.

Pierwsze zmiany.

Upojenia miłosne i szały nie mogły zostać bez skutków Blanka poczuła się matką. Przez pierwsze dni kryła wiadomość tę przed kochankiem, później jednakże zwierzyła się zapłoniona, z niespodziewanej i niepożądanej dlań wcale tajemnicy.

Od tej chwili zaszła w kochanku nieznaczna zmiana, którą jednakże serce jej doskonale odczuwało Niepokoiła się i martwiła, noce całe spędzała w łzach i zgryzocie, wysilają myśli, jakby kochanka przyciągnąć i przykuć do siebie.

Nieszczęście jednak zawsze idzie w parze.

Po krótkiej chorobie, prawie niespodzianie zmarła jej matka, a ojczym — gdyż matka jej była wdowa — w sześć tygodni obdarzył ją macochą.

Zmieniły się stosunki w domu rodzicielskim Blanki. Macocha, kobieta leniwa i próżna, cały ciężar prowadzenia kawiarni zwaliła na barki biednej dziewczyny, mianowanej teraz pierwszą kasyerką i kelnerką.

Dla utrzymania się i zapewnienia sobie kąta własnego zgodziła się dziewczyna bez szemrania i bez słowa skargi objęła nowe stanowisko.

Zawód i rozpacz.

Tymczasem kochanek, dla którego dziewczyna była raczej zabawką, aniżeli seryo pojętą towarzyszką, coraz bardziej -zaczął ją zaniedbywać, tłómacząc się służbą.
Blanka odczuwając akcenta fałszu w słowach kochanka, rozwinęła całą swą kokieteryę i wdzięk, aby tylko nie dopuścić do rozstania. Zbyt wiele poświęciła i niestety zbyt silnie go kochała, by z lekkiem sercem zerwać związek, w który duszę całą włożyła.

Nieuniknione jednak w stanie, w jakim się znajdowała, zbrzydnięcie, zapuchłe od męki i bezsennych nocy powieki, w końcu straszny wyrzut, malujący się bezwiednie może w oczach dziewczyny, wszystko to odpychało, aniżeli przyciągało kochanka.

W końcu sytuacya stanęła na ostrzu noża. Trawiona rozpaczą i obawą przed spodziewanym wkrótce porodem, zdobyła się Blanka na krok stanowczy.

Kiedy kochanek przez dni kilka nie zajrzał do niej chociażby na chwilę, napisała doń list z prośbą o przybycie. List nie odniósł skutku. Wobec tego napisała drugi, posyłając go przez zaufanego człowieka.

Tragiczne rozwiązanie.

Zmuszony już nieledwie kapitan oznaczył swej kochance spotkanie dnia następnego w swem mieszkanju. Forma jednak odpowiedzi była tak lekceważąca i niedbała, iż jakby sztyletem ugodziła w serce dziewczyny.

Południowa krew, oddziedziczona po matce, zawrzała. Po raz pierwszy otwarto jej nareszcie oczy i odarto brutalnie z resztki złudzeń. W kochającem gołębiem i oddanem szczerze sercu kochanki obudził się bunt i chęć zemsty. Przez noc niejasne plany, podsycane bólem i rozpaczą, przybrały konkretną formę...

Nazajutrz popołudniu — korzystając ze zmiejszonego ruchu w kawiarni — udała się Blanka na schadzkę.

Zakamieniała w bólu i zgryzocie, zimna przecież i stanowcza na pozór, zadzwoniła do drzwi kochanka...

Po chwili z za zamkniętych drzwi pokoju dobiegł gwar podniesionych głosów a zaraz potem odgłos dwóch strzałów...

To Blanka, mszcząc się za opuszczenie, hańbę i cześć dziewiczą, zastrzeliła kochanka i siebie.

• * •

Na drugi dzień potem ukazały się w całej prasie miejscowej obszerne nekrologi, pełne wyrazów żalu nad stratą tak dzielnego i "nieskazitelnego“ oficera.

Biedną Blankę pochowano w nocy, jako „morderczynię i prostytutkę".


Ilustrowany Kurier Codzienny nr 58. - z dnia 11 marca 1911 roku
Troche humoru
ZMIENNOŚĆ
Ina Claire, rozstając się z Johnem Gilbertem, rzekła podobno:
- Szalałam za tym człowiekiem, a teraz patrzeć się na niego nie mogę. Jak ci mężczyźni się zmieniają!

Co nowego?
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Duch roju / El Espíritu de la colmena (1973)


Dramat
produkcja: Hiszpania
premiera: 8 października 1973


reżyseria: Víctor Erice

scenariusz: Víctor Erice, Francisco J. Querejeta, Ángel Fernández Santos

muzyka: Luis de Pablo

zdjęcia: Luis Cuadrado



Rok 1940. Małe miasteczko zagubione gdzieś na równinach Kastylii. Jest niedziela. Do miasteczka przyjeżdża objazdowe kino. Wszystko jest gotowe do pokazu "Doktora Frankensteina". Na widowni siedzą dwie dziewczynki - siostry Isabel i Ana. Na pytanie młodszej siostry dlaczego potwór zabija i czemu w końcu umiera, Isabel odpowiada, że potwór jest duchem, który może się zjawić po wypowiedzeniu pewnych słów. To, co dla Isabel było zabawą i grą wyobraźni, dla Any staje się rzeczywistością - chce spotkać potwora. Pewnego dnia Ana znika. Rodzice po długich poszukiwaniach odnajdują ją, ale tylko ona wie, co naprawdę się stało.

źródło: film.org.pl



występują:

Fernando Fernán Gómez . . . . . . . . Fernando
Teresa Gimpera . . . . . . . . Teresa
Ana Torrent . . . . . . . . Ana
Miguel Picazo . . . . . . . . Doktor
José Villasante . . . . . . . . Potwór Frankensteina
Isabel Tellería . . . . . . . . Isabel
Estanis González . . . . . . . . Policjant w cywilu
Laly Soldevila . . . . . . . . Nauczycielka Doña Lucía

... i inni


studio:
Elías Querejeta Producciones Cinematográficas S.L.
Jacel Desposito

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12928 • Liczba tematów: 12593 • Liczba użytkowników: 9074 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: ksmksm

Dzisiaj jest wt wrz 25, 2018 5:39 pm