Stare niusy
Z krakowskich bajeczek.

Lojalny małżonek.

Nieszczególnie zresztą od natury wyposażona pani Marya, od lat kilkunastu dozgonna towarzyszka życia radcy X.. miała przecież gorące i tkliwe serce.

Gdy idealne porywy małżonki zbywać począł coraz częściej pan radca niezbyt uprzejmemi słowy. "Dałabyś sobie stara już raz spokój" - a nad towarzystwo rozamorowanej połowicy przekładał "bombkę" u Hawełki — zapoznana małżonka poszukała sobie gdzieindziej tego, czego mąż jej coraz częściej odmawiać począł.

Od tej mniej więcej chwili datuje się dziwna sympatya pani radczyni dla młodzieży akademickiej, i oto - jak wieść ogólna niesie - koleino dla kilku lub - jak chcą złośliwi - dla kilkunastu nawet przedstawicieli tej sympatycznej klasy obywateli.

Początkowo p. radca widząc, iż żona gwałtownie ochłonęła w zapałach, cieszył się spokojem. Później jednak, gdy opinia publiczni otwarcie poczęła zaliczać go do "rogatych", p. radca zrobił w domu "piekło" raz i drugi, niestety jednak bezskutecznie, gdyż małżonka, raz zakosztowawszy powabów zakazanego owocu, wcale nie myślała "wstawać od stołu przed końcem uczty".

W końcu p. radca "dla świętego w domu spokoju'" postanowił pozostać głuchym na zawistne i złośliwe głosy ploteczek i zaprzestał wszelakich na ten temat uwag, zwłaszcza że sam nie był bez winy.

Niestety jednak los inaczej zrządził. Oto onegdaj przypadkiem znacznie wcześniej, aniżeli to było w jego zwyczaju, powrócił pan radca do domu i w przedpokoju natrafił na gotującego się do wyjścia w bardzo niekompletnym stroju młodzieńca. Widocznie spłoszony krokami na schodach, nie miał czasu uzupełnić garderoby.

I tu właśnie tkwi tragedya... Wszystko dałoby się jeszcze zgodnie i pokojowo załatwić, gdyby nie służąca, która właśnie najniepotrzebniej w świecie zjawiła się w przedpokoju. Teraz już musiał p. radca ostro wystąpić, bo wymagała tego obecność świadka.

Wspaniałym giestem wskazał skonfundowanemu młodzieńcowi drzwi... Gdy ten wyszedł "musiał zrobić żonie piekło“, poczem uspokojony już nieco bo "pozory ocalił", zasnął smacznie przy boku połowicy.

Służąca — podsłuchująca pod drzwiami stwierdziła, iż pan radca miał zupełną racyę, robiąc żonie wyrzuty streszczające się w refrenie: "Czemu u dyabła nie jesteś ostrożniejszą!"

Na drugi dzień rano pan radca, aby na przyszłość uwolnić się od podobnych niespodzianek — zwłaszcza, że żona nawymyślawszy mu od niedołęgów i niezdarów nie obiecała wcale "być ostrożniejszą", postanowił wystąpić energicznie:

Oto — jak na prawdziwego c. k. urzędnika przystało — w obronie swego honoru mężowskiego zwrócił się do... policyi, prosząc o zakazanie p. M. - którego adres załączył -nachodzenia jego domu i wnoszenia niesnasek w rodzinę.

Nadto, dla "wszelkiej pewności" - jak dodał na policji — zmienił zatrzask przy drzwiach.

• •

Wczoraj po południu p. radczni dobierała u Halskiego "zagubiony“ klucz od zatrzasku, zaś wieczorem pan radca zapijał spokojnie "pilznerka" u Hawełki, bawiąc się mechanicznie nowym kluczykiem od zatrzasku.




Ilustrowany Kurier Codzienny nr 53. 5 marca 1911
Troche humoru
OZNACZENIE
Nasza „kochana Zulejka“, jak mówią „bandyci“ z teatrzyku "Banda" miewa często powiedzonka, które koledzy powtarzają sobie z zachwytem.
Pewien wybitny „gwiazdor“ żalił się raz przed nią na zły czas:
- Ani engagement ani pieniędzy, ani powodzenia... Nawet orderu mi nie dali!
- To dziwne! — rzekła Zula — tylu durniów chodzi z orderami!

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Leningrad Cowboys jadą do Ameryki / Leningrad Cowboys Go America(1989)


Komedia, Muzyczny
produkcja: Finlandia, Szwecja
premiera: 24 marca 1989


scenariusz i reżyseria: Aki Kaurismäki


muzyka: Mauri Sumén

zdjęcia: Timo Salminen


W maleńskiej wiosce, na skraju syberyjskiej tundry. mieszkają członkowie najgorszego muzycznego zespołu świata, Leningrad Cowboys. Zupełnie nie znają się na muzyce, noszą natomiast ekscentryczne stroje i fryzury, na nogach mają buty z wyjątkowo długimi i ostrymi szpicami, na głowach - niesamowite, kilkudziesięciocentymetrowe "czuby" w stylu "Pompadour". Obsesja szpiców i czubów właściwa jest zresztą wszystkim mieszkańcom wioski, nie wyłączając niemowląt i psów. Kowboje w swym kraju nie mają żadnych szans na sukces, decydują się więc na wyjazd do Ameryki, gdzie jeden z nich ma kuzyna i gdzie, jak wydaje się ich menadżerowi, Władimirowi, "wszystko łykną", nawet ich muzykę. W podróż do Stanów zabierają zwłoki swego basisty, który pewnej nocy zamarzł ćwicząc zbyt długo na syberyjskim powietrzu




występują:

Kari Väänänen . . . . . . . . Igor
Heikki Keskinen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Pimme Korhonen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Matti Pellonpää . . . . . . . . Vladimir, menedżer
Puka Oinonen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Silu Seppälä . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Pekka Virtanen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Nicky Tesco . . . . . . . . Kuzyn

... i inni


studio:
Esselte Video
Finnish Film Foundation
Finnkino

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 3 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11600 • Liczba tematów: 11266 • Liczba użytkowników: 9062 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gogi

Dzisiaj jest sob lis 18, 2017 9:21 am