Stare niusy
Hr. Giuseppe di Castragente.
(Kartka z życia szulera).

Neapol, 26 grudnia.


Przed niedawnym czasem żył w Neapolu Conte Beppino di Castragente; mieszkał w pałacu, a raczej domieszkiwał z łaski tego, któremu pałac sprzedał. Wyprzedawał się po trosze i z tego żył, a przedewszystkiem grał.

Żył już nie skromnie, ale nędznie, a grał zawsze, ciągle, przegrał całe życie — i całe życie przegrywał w loteryę, t. zw. lotto, które nigdzie nie jest taką plagą, jak w Austryi, a szczególniej we Włoszech.

Ale hr. Beppino miał przytem tradycye religijne; ale tylko tradycye i to spłowiałe, zblakłe i puste, jak plewy. Duch tych tradycyi już dawno uleciał, pozostał zabobon, fetyszyzm i... figurka św. Januarego, patrona Neapolu, a dla naszego gracza patrona od loteryi.

Nie radził się więc synów Beppino i nie stawiał na nr. 77, gdy mu się para butów przyśniła, ale radził się św. Januarego, który zrozumiałymi tylko dla niego znakami odpowiadał mu, na jakie ambo, czy terno ma stawiać.

I stawiał, aż zastawił wszystko, oprócz figurynki i.. córki, którą byłby bardzo kochał, gdyby nie kochał więcej loteryi — i siebie.

Córka jedynaczka Marietta miała lat 17, a dał ją Pan Bóg naszemu wdowcowi — prostą i gładką. Ale nikt o nią nic zapytał, bo ojciec z domu nie wypuszczał; wolał postawić na loteryę to, co byłby musiał zapłacić, aby ją ludziom pokazać.

Zbliżała się ostatnia stawka — ostatniego grosza. Tym razem wygrać, albo nie wygrać znaczyło dla Beppina „być, albo nie być“. Zabrał się więc do św. Januarego całą duszą... gracza: modlił się do niego, prosił, zaklinał, całował i nareszcie za parę centymów kupił kadzidła — i zakadził mu. Patron objawił starcowi numer. Postawił. Przegrał.

Nabożeństwo, kochanie, kadzenie zamieniło się w jednej chwili — w łajanie i przekleństwo: Hr. di Castragente św. Januarego wybił i figurynkę ze złością przez okno na ulicę wyrzucił.

Figurynka trafiła kogoś w łeb. Z okna Marietta ujrzała zakrwawioną twarz. Zbiegła, za ojca przeprosiła, do domu wprowadziła — opatrzyła.

Rumieńcem zapłonęła dziewiczym — Luigi był piękny i młody.

W sześć tygodni później, córka hrabiego była żoną pana S. i współwłaścicielką fabryki porcelany o milionowym obrocie.

Ojciec miał znowu za co grać.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 295. - z dnia 28 grudnia 1911 roku
Troche humoru
ZGADNIJ PO CO PRZYCHODZĘ
- Założę się o sto franków, że nie zgadniesz, co mnie tu sprowadza — rzekł wesoły komik, Armand Bernard, do Henryka Garata, zdejmując palto w przedpokoju.
Garat wzruszył ramionami:
- Nie mam potrzeby zgadywać: chcesz naciągnąć mnie na pożyczkę.
- Bynajmniej! Przyszedłem na miłą pogawędkę. Przegrałeś, bratku: dawaj sto franków!

Co nowego?
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Leningrad Cowboys jadą do Ameryki / Leningrad Cowboys Go America(1989)


Komedia, Muzyczny
produkcja: Finlandia, Szwecja
premiera: 24 marca 1989


scenariusz i reżyseria: Aki Kaurismäki


muzyka: Mauri Sumén

zdjęcia: Timo Salminen


W maleńskiej wiosce, na skraju syberyjskiej tundry. mieszkają członkowie najgorszego muzycznego zespołu świata, Leningrad Cowboys. Zupełnie nie znają się na muzyce, noszą natomiast ekscentryczne stroje i fryzury, na nogach mają buty z wyjątkowo długimi i ostrymi szpicami, na głowach - niesamowite, kilkudziesięciocentymetrowe "czuby" w stylu "Pompadour". Obsesja szpiców i czubów właściwa jest zresztą wszystkim mieszkańcom wioski, nie wyłączając niemowląt i psów. Kowboje w swym kraju nie mają żadnych szans na sukces, decydują się więc na wyjazd do Ameryki, gdzie jeden z nich ma kuzyna i gdzie, jak wydaje się ich menadżerowi, Władimirowi, "wszystko łykną", nawet ich muzykę. W podróż do Stanów zabierają zwłoki swego basisty, który pewnej nocy zamarzł ćwicząc zbyt długo na syberyjskim powietrzu




występują:

Kari Väänänen . . . . . . . . Igor
Heikki Keskinen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Pimme Korhonen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Matti Pellonpää . . . . . . . . Vladimir, menedżer
Puka Oinonen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Silu Seppälä . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Pekka Virtanen . . . . . . . . Leningrad Cowboy
Nicky Tesco . . . . . . . . Kuzyn

... i inni


studio:
Esselte Video
Finnish Film Foundation
Finnkino

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 2 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12449 • Liczba tematów: 12115 • Liczba użytkowników: 9070 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: kolemok1

Dzisiaj jest wt maja 22, 2018 3:39 pm