Stare niusy
Senzacyjne uprowadzenie.

Zagadkowe wydarzenia.



Dnia 2 kwietnia b. r. zamieścił londyński „Times“ następującą lakoniczną depeszę :

Plymouth, 1 kwietnia. Onegdaj, w pobliżu wysp Azorskich, znaleziono unoszone na fali szczątki aeroplanu systemu Vnght’a. Po szczegółowem obejrzeniu ich przekonano się, iż aeropian był wyrobu angielskiego, na co wskazywały znaki fabryczne na rożnych częściach motoru i konstrukcyi aeroplanowej, oraz, że aparat, jakkolwiek systemu Vright’a posiadał przecież cały szereg nowości i ulepszeń pomysłu nieznanego zupełnie wynalazcy. Czy w katastrofie poniósł lotnik śmierć, nie wiadomo; podnieść jednakże należy ciekawy fakt, iż w trybach propellera znaleziono haftowaną husteczkę damską z batystu, na której z trudem zdołano odczytać monogram E. B. Jakichkolwiek innych szczegółów brak, gdyż zarządzone przez władze śledztwo nie dało — jak dotychczas przynajmiej — żadnych pozytywnych rezultatów.

Od siebie dodał "Times“ po sprawdzeniu w urzędzie patentowym uwagę, iż żadne ulepszenie systemu Vright’a, skonstatowane w znalezionych szczątkach rozbitego aeroplanu, nie było wcale notowane w angielskim koronnym urzędzie patentowym.

Prawie równocześnie, powtórzyły dzienniki angielskie następującą wiadomość, nie mającą zupełnie na pozór najmniejszego związku z poprzedniem wydarzeniem, a wyjętą z prowincyonalnego dziennika, wychodzącego w Chester, mieście położonem w pobliżu Liverpolu:

„Spokojne i ciche nasze miasteczko zaalarmowane zostało onegdaj dwoma tajemniczemi wydarzeniami, które stanowią obecnie temat powszechnych rozmów i domysłów.

Oto przed dwoma dniami znikła z domu szanowanego ogólnie pastora Wiliama Bradforda córka jego Ellen w dziwny i niewytłómaczony dotychczas sposób. Korzystając z cudnego poranku, wyszła z domu na przechadzkę około godz. 6-tej rano i od tego czasu wszelki ślad po niej zaginął.

Miss Ellen ubraną była w kostyum rowerowy, jakkolwiek wyszła pieszo, gdyż maszyna postawiła w domu. Przypuszczają, że padła ofiarą wypadku. Za odnalezienie śladu jedynaczki wyznaczył strapiony ojciec nagrodę w kwocie 200 funtów szterlingów.

Nie mniejsza tajemnica otacza i drugie wydarzenie. Oto tego samego dnia o godz. 5:30 rano spłonęła doszczętnie prowizorycznie z drzewa wystawiona za miastem szopa, w której od kilku miesięcy pracował nad budową aeroplanu inżynier londyński James Webster. Mimo pospiesznej pomocy spłonęła szopa całkowicie tak, iż wśród szczątków znaleziono zaledwie kawałki konstrukcyi żelaznej; z aeroplanu nie zostało ani śladu. Jak twierdzą, Webster - który dotychczas nie ukazał się na pogorzelisku — wyjechał onegdaj do Szkocyi, nie wie zatem dotychczas nic o katastrofie i stracie znacznego nakładu swych funduszów i pracy.

Z obowiązku dziennikarskiego notujemy krążącą — zwłaszcza wśród robotników — pogłoskę, iż krytycznego dnia miano widzieć wznoszący się nad miastem aeroplan inż. Webstera: wieści tej nie dajemy jednakże najmniejszej wiary, uważając ją za bajkę, jakich dziesiątki zwykło zawsze otaczać fakta tajemnicze lub na razie nie wyjaśnione“.


Senzacyjna depesza.


Od tego czasu upłynął cały miesiąc, nie przynosząc nic, coby rzuciło pewne światło na opowiedziane powyżej zdarzenia. Zdołano jedynie stwierdzić, iż miss Ellen znała się dobrze z inżynierem Websterem i że niejednokrotnie odwiedzała go w owej szopie, gdzie pracował nad konstrukcyą aeroplanu.

Stwierdzono również, że krytycznego dnia wychodząc na przechadzkę, skierowała swe kroki w stronę warsztatu inżyniera. Odtąd ginie jej ślad zupełnie.

Co do Webstera, który — co zaznaczyć należy - mimo upływu miesiąca nie dał znaku życia o sobie, wyszły w śledztwie policyjnem na jaw pewne bardzo ciekawe, jakkolwiek pozornie prawie obojętny dla sprawy okoliczności. Stwierdzono, że Webster na dzień przed opisanemi zdarzeniami wyrównał wszystkie swoje rachunki, poczynił zakupy znacznej ilości benzyny i oliwy do motoru, oraz wysłał kilkanaście listów w różne strony Anglii. Natomiast nikt nie widział go na dworcu kolejowym lub przynajmniej opuszczającego miasto.

W ten sposób — jak zaznaczyliśmy — upłynął cały miesiąc.


Nagle przed kilku dniami otrzymał pastor Bradford depeszę kablową z Montevideo następującej treści:

Dnia 9 kwietnia przejąłem na pełnem morzu za pomocą aparatu Marconi’ego następującą depeszę pod pańskim adresem, którą obecnie kablem z najbliższego portu przesyłam:

Wybacz Ojcze zmartwienie, którego staliśmy się powodem. Wiedząc, że na związek nasz nie pozwolisz, dałam się wykraść inżynierowi Websterowi za pomocą aeroplanu i po tysiącznych przygodach płyniemy obecnie do Rio de Janeiro, gdzie się pobierzemy. List, wyślemy natychmiast po przybyciu. Daruj Ojcze Twej szczęśliwej córce i niemniej szczęśliwemu, chociaż niepożądanemu zięciowi.

Ellen Bradford, James Webster.

Autentyczność depeszy poręcza nadawca :

Jonatan Smith, kapitan „Albatrosa“.


W kilka dni później otrzymał pastor Bradford następujące wyjaśnienie od tajnego detektywa Willson’a, któremu polecił wyświetlenie całkowite tej sprawy.

Relacya ajenta Willsona.


Stosownie do pańskiego polecenia, zająłem się wyświetleniem sprawy Webster-Bradford i dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności doszedłem do nadspodziewanie pomyślnych rezultatów. Oto krótki wyciąg z tego, co zdołałem się dowiedzieć.

Inżynier Webster i miss Ellen znali się od kilku miesięcy — a rezultatem tego była wzajemna miłość. Ponieważ miss Bradford wiedziała, że rękę jej nieodwołalnie przeznaczył Sz. Pan swemu kuzynowi, kandydatowi na pastora, p. Danielowi Lawther, i że bezwarunkowo Sz. Pan by się nie zgodził na jakiekolwiek ustępstwo od powziętego z góry zamiaru, nie mając innego wyjścia, pozwoliła wykraść się ukochanemu. Do celu tego posłużył im aeroplan, ulepszony znacznie przez Webstera. Dnia 30 marca opuściła mis Ellen dom rodzicielski, a w pół godziny później uniosła się na aeroplanie w towarzystwie inżyniera. Dla zatarcia śladów podpalił ten ostatni rozmyślnie, tuż przed odjazdem swój warsztat, który jak wiadomo, spłonął doszczętnie. Śmiali podróżnicy, uniesieni wiatrem i zmyleni gęstą mgłą, znaleźli się w kilka godzin później nad morzem. Przed wieczorem, gdy mgła opadła, dostrzegli swe rozpaczliwe położenie, na szczęście jednak ujrzeli zdaleka nadpływający parowiec. Po zamienieniu sygnałów wysłano ku nim łódź ratunkową, a wtedy zamknął Webster motor, tak, iż aeroplan opadł na fale. Śmiałych żeglarzy zdołano uratować i przewieść na okręt, aeroplan pozostawiono na łasce losu. Na drugi dzień wyłowiono szczątki jego w okolicy Azorów.

Okręt, na którym młoda para znalazła ocalenie, płynął pod flagą portugalską z Kadyksu do Rio de Janeiro, dokąd oboje jak wiadomo popłynęli. Po drodze nadali celem uspokojenia Sz. Pana depeszę bez drutu, którą, gdy nie osiągnęła stacyi nadbrzeżnych, przejął na „Albatrosie“ kapitan Smith i z Montevideo, dokąd najpierw zawinął, przesłał ją kablem do Anglii.

Oto wszystko, co na razie zdołałem stwierdzić. Dla dokładności dodaje, że Webster, który w kołach fachowych uchodzi za rokującego wielkie nadzieje techni- ka-konstruktora, jest człowiekiem porządnym i bardzo zamożnym. Na dzień przed wycieczką podjął w banku w Liverpolu kwotę 25.000 funtów, zostawiając wiele więcej jeszcze na rachunek bieżący.

Załączając równocześnie spis poniesionych w tej sprawie wydatków, kreślę się Sz. Pana powolnym sługą

Gedeon Willson, detektyw prywatny.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 108. 12 maja 1911
Troche humoru
PIES CZY WINO
Mieczysław Cybulski ma pieska. Maluśkiego. Nie rozstaje się z nim nigdy. Wziął go do wagonu, jadąc na zdjęcia w Łowickie. Ulokował w małym koszyczku na półce. Sam usiadł po przeciwnej stronie. Siedzącemu pod koszyczkiem pasażerowi nagle coś kapnęło na rękę. Zapytał:
- Wino?
- Nie. Pies.

Co nowego?
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Możesz na mnie liczyć / You Can Count on Me (2000)





Dramat - Komedia - Obyczajowy | 1 godz. 49 min.

produkcja: USA

premiera: 21 stycznia 2000



scenariusz i reżyseria: Kenneth Lonergan

muzyka: Jan Sebastian Bach, Lesley Barber

zdjęcia: Stephen Kazmierski



Sammy i Terry to rodzeństwo, które w dzieciństwie straciło rodziców wypadku samochodowym. Dorosła Sammy mieszka nadal w rodzinnym miasteczku i wychowuje samotnie ośmioletniego syna. Niespodziewanie przyjeżdża na kilka dni Terry i jego pobyt jest główną osią tego filmu. Terry staje się trochę kumplem małego Rudy'iego, a troche ojcem, którego ten nigdy nie poznał. Sammy w tym czasie odnawia związek z przyjacielem Bobem, ma nowego szefa w pracy z którym stosunki nie układają się jej najlepiej. Również poczynania Terryego z Rudym nie maja najlepszych konsekwencji, co pogarsza stosunki między rodzeństwem... Film zdobył liczne nagrody na wielu festiwalach amerykańskich i europejskich. Laura Linney i scenariusz nominowani byli do Oscarów i Złotych Globów



występują:

Rory Culkin . . . . . . . . Rudy Prescott
Mark Ruffalo . . . . . . . . Terry Prescott
Jon Tenney . . . . . . . . Bob Stegerson
J. Smith-Cameron . . . . . . . . Mabel
Adam LeFevre . . . . . . . . Szeryf Darryl
Josh Lucas . . . . . . . . Rudy Colinski
Gaby Hoffmann . . . . . . . . Sheila
Kenneth Lonergan . . . . . . . . ojciec Ron

... i inni
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 5 użytkowników online :: 4 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Heise IT-Markt [Crawler], Tonder, zbroia
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 13097 • Liczba tematów: 12762 • Liczba użytkowników: 9073 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: Imm

Dzisiaj jest ndz paź 21, 2018 8:30 pm