Stare niusy
Telegramy.

Odkrycie bieguna południowego


Londyn (tel. wł.). Z miejscowosci Wellington, położonej na najdalszym krańcu Ameryki południowej, nadeszła wiadomość, iż kapitan angielski Scott, który w r. 1910 wyruszył na południe, dotarł do bieguna południowego.
Chrystania. (Tel w.) Z Tasmanii nadszedł telegram, iż przybył tam po odkryciu biegana południowego norweski podróżni Amundsen.
Pierwsze doniesienie o odkryciu bieguna południowego przez Amundsena — wywołało w Chrystyanii — niezwykłą sensacyę i radość.
Telegram z wiadomością, adresowany był do brata Amundsena — mieszkającego w Christyanii. Brat udał się z tym telegramem do króla.
Obszerne relacye o odkryciu bieguna południowego przez Amundsena ukażą się dzisiaj równocześnie w londyńskiej "Daily Cronicle" i w chrystyańskim dzienniku.
Londyn. Tel. wł.). Dzienniki angielskie utrzymują, że nie Norwegczyk Amundsen — ale Anglik Scott odkrył biegun południowy. Podobne twierdzenie wypowiada angielski podróżnik Shacklethon.
Od Red. Walka dwóch rywali, rzekomo odkrywców bieguna południowgo — przypomina walkę Pearyego i Cooka — o odkryciu bieguna północnego.

Odkrycie bieguna południowego?

Londyn, 8 marca.

Obiega ta pogłoska, że angielska ekspedycya, która wyruszyła do bieguna południowego, dotarła do bieguna.

Londyn, 8 marca.

Według doniesienia „Daily Express" w Wellington w Nowej Zelandyi, oświadczył badacz bieguna południowego Amundsen, że kapitan Scott dotarł do tego biegana.

Christiania, 8 marca.

Dziennik "Social-Demokraten“ donosi w wieczornem wydaniu, że pewien człowiek prywatny w Christianii od ekspedycyi „Frama" otrzymał telegram z doniesieniem, że Amundsen odkrył biegun południowy. Człowiek ów utrzymuje, że telegram jest pewny.

Ilustrowany Kurier Codzienny nr 56. - z dnia 9 marca 1911 roku
Odkrycie bieguna południowego stało się, jak donoszą ostatnie telegramy, faktem dokonanym. Dzienniki w Chrystyanii otrzymały telegram, nadamy 7 bm. o godz. 3 min. 40 rano w Hobart w Australii, tej treści, że Amundsen dotarł do bieguna południowego między 14 a 17 grudnia z. r.

Paryż, 9 marca.

W tutejszem Towarzystwie geograficznem uważają wiadomość o dotarciu Amundsena do bieguna południowego za zupełnie pewną. Daty 14 i 17 grudnia, znajdujące się w telegramie, rozumieją tak, że przez ten czas Amundsen bawił na biegunie, celem zbadania wnętrza kraju.

Chrystyania, 9 marca.

Król Hakon otrzymał wczoraj od Amundsena bezpośrednio telegram z potwierdzeniem wiadomości o dotarciu do bieguna południowego.

Chrystyania, 9 marca.

Król, rząd i Tow. geograficzne wysłali do Amundsena depesze z życzeniami. — Król zezwolił, aby w nazwaniu nowych ziem użyto imienia króla i Amundsena. Na giełdzie wznoszono entuzyastyczne okrzyki na cześć Amundsena. Miasto przybrane chorągwiami.

Na wczorajszem posiedzeniu storingu prezydent doniósł o pomyślnym rezultacie ekspedycyi Amundsena, podnosząc, że przysporzył on Norwegii chwały. Prezydent prosił wreszcie o upoważnienie do wysłania depeszy gratulacyjnej do Amundsena.

Chrystyania, 9 marca.

Prezydent parlamentu wypowiedział wczoraj w parlamencie na cześć Amundsena mowę, w której dziękował mu, że zatknął flagę norweską na biegunie południowym. Parlament uchwalił wysłać telegram gratulacyjny do Amundsena.

Hobart, 9 marca.

Amundsen sam jeden wysiadł na ląd.
Oświadczył on, że jest zadowolony z ekspedycyi, zresztą nie chciał niczego więcej powiedzieć. Z załogi okrętu „Fram“ nikt nie wysiadł na ląd. Amundsen pozostanie przez kilka dni w Hobart, poczem po kilku wykładach w Australii uda się do Europy przez Buenos Aires, przylądek Horn i zatokę Beringa.
Ilustrowany Kurier Codzienny nr 57. - z dnia 10 marca 1911 roku
Troche humoru
PRZYTOMNY PARTNER
Wielka gwiazda do swego nowego partnera:
- Nie masz pan ani warunków, ani talentu! Co pan właściwie tu robisz?
- Gram role nieszczęśliwych zięciów — odparł z flegma artysta — nękanych przez stare megiery.

Co nowego?
Szwedzka pionierka kina, pierwsza w Szwecji i druga na świecie kobieta zajmująca się reżyserią filmową (palmę absolutnego pierwszeństwa dzierży Alice Guy), autorka pierwszych w historii adaptacji dramatów Augusta Strindberga.

Anna Hofman-Uddgren z domu Hammarström urodziła się 23 lutego 1868 w Sztokholmie. Ojciec był nieznany, choć powszechna plotka głosiła, że był nim Oskar II, syn króla Szwecji i Norwegii. Może to i była plotka, ale faktem jest, że gdy wokalnie i tanecznie utalentowana Anna osiągnęła siedemnasty rok życia, matka zaprowadziła ją na dwór królewski. W wyniku tej wizyty jego wysokość Olaf zafundował dziewczynie sześcioletnie studia artystyczne w Paryżu.



Do Sztokholmu wróciła w 1892 roku i zadebiutowała jako chanteuse we francuskim repertuarze piosenek w Stockholm Tivoli w Djurgarden (wyspa w centrum Sztokholmu sławna z licznych atrakcji kulturalnych). Od razu stała się popularna nie tylko jako pieśniarka, ale i aktorka teatralna. W niedługim czasie uzyskała scenę na własność, zostając dyrektorem popularnego sztokholmskiego teatru Revue Kristallsalongen. Powszechnie zwano ją "Królową rozrywki".

W 1900 roku wyszła za mąż za urodzonego 21 luty 1865 w Göteborgu Gustafa Uddgrena, szwedzkiego pisarza, poetę, dziennikarza i malarza. Doczekają się szóstki dzieci.

Filmem zainteresowała się wcześnie. Już w lecie 1898 r. organizowała pokazy filmowe kinematografów w systemie Edisona w położonym w centrum Sztokholmu teatrze Sveateatern, a rok później, gdy teatr uległ zniszczeniu w pożarze, pokazy przeniosła do Victoriateatern.

Anna Hofman-Uddgren 1900 r.


Reżyserią filmów zajęła się za za sprawą ambicji producenckich pana N.P. Nilssona, właściciela kilku sztokholmskich kin, z eleganckim Orientaliska Teatern przy Drottninggatan na czele. Nilsson, powszechnie zwany Häst-Nisse (Nisse od Koni), gdyż w przeszłości zajmował się handlem końmi, w 1910 roku założył studio filmowe o nazwie wziętej od swego najelegantszego kina. I to właśnie Annę Hofman-Uddgren upatrzył sobie na reżyserkę. Tak powstało kilka filmów, z których pierwszym były Sztokholmskie pokusy (Stockholmsfrestelser, 1911).
Scenariusz napisał mąż Gustaf Uddgren. Zdjęcia wykonał Otto Bökman. Jako aktorzy wystąpili sławni wówczas Oskar Textorius, Lia Norée, Emil Adami i Ester Textorius. Warto wspomnieć, że być może był to debiut filmowy sławnego później i wybitnego aktora Gösta Ekmana, który wystąpił w tym filmie, ale nie udało się ustalić w jakiej roli.

Trzydziestopięcio minutowa komedia o młodym właścicielu tartaku z głębokiej szwedzkiej północnej prowincji, który wygrawszy na loterii postanawia zrobić sobie wycieczkę wraz z żoną do Sztokholmu. Na miejscu okazuje się jak bardzo są „niedzisiejsi”, więc przede wszystkim trzeba żonie kupić jakieś miejskie ubrania. Potem już tylko konsumpcja atrakcji nowoczesnego miasta.
Podobne w treści były następne filmy i, jak się zdaje, ich głównym zadaniem była reklama Sztokholmu i jego marek handlowych. Rejestrowały też ważne osobistości z dziedziny kultury aktualnie będące na topie jak na przykład Carla Barcklinda, niezwykle popularnego piosenkarza i aktora, który wystąpił w drugim filmie Stockholmsdamernas älskling (1911).

kadr z filmu Fadren, 1912


Nie było dziwne, że ambicje pani dyrektor teatru sięgały dalej niż realizacja komedyjek, a tak się akurat dobrze złożyło, że mąż pani reżyser był w przyjacielskich stosunkach z jednym z najwybitniejszych dramaturgów dwudziestego wieku, Augustem Strindbergiem. Jeszcze lepiej się złożyło, że dramaturg okazał się wielkim fanem kinematografu. Do historii przeszedł telegram zwrotny wysłany przez Strindberga na prośbę o zgodę na sfilmowanie jego dzieł: „Proszę kinematografować z mojej dramaturgii tyle, ile Pan chce – z wyrazami szacunku August Strindberg, 20 września 1911”.

Zrealizowano dwa dramaty: Ojciec i Panna Julia i, podobno, Strindberg oba filmy, ukończone na kilka miesięcy przed jego śmiercią, obejrzał i zaaprobował. Do naszych czasów zachował się tylko Ojciec (Fadren, 1912), który jest zaledwie niemą rejestracją przedstawienia teatralnego, rozegranego w jednej dekoracji i przeplatanego długimi napisami.

Pod koniec 1911 roku w Szwecji powstała instytucja mająca wszelkie cechy cenzury: Statens Biografbyra (Państwowe Biuro Kin). Jej założycielem był między innymi Charles Magnusson przewodniczący założonego dwa lata wcześniej Svenska Films Förbundet (Szwedzki Związek Filmowy), ale przede wszystkim dyrektor, forsującej dominację na szwedzkim rynku filmowym, wytwórni Svenska Bio. Główny paragraf statutu Państwowego Biura Kin był skierowany przeciwko „obrazom, których pokaz pozostawałby w sprzeczności z przyjętym prawem lub dobrymi obyczajami czy też w inny sposób mógłby oddziaływać brutalnie i podniecająco, czy też dezorientować w zakresie pojęcia prawa. Obrazy, które przedstawiają sceny przerażające, samobójstwa lub ciężkie zbrodnie w taki sposób lub w takich okolicznościach, że mogą wywoływać tego rodzaju oddziaływanie, też nie mogą być zatwierdzone”

To zadziwiające, że pierwszą ofiarą tego paragrafu padła druga ze strindbergowskich adaptacji, Panna Julia, z której na tej podstawie wycięto dwie sceny: tę, w której tytułowa bohaterka markuje cięcie brzytwą po gardle, i scenę jej samobójstwa.
Obrazek
Więcej o pani Annie Hofman-Uddgren nie udało mi się wyszperać. Wielka osobowość szwedzkiej sceny i filmu pierwszej dekady dwudziestego wieku, druga w historii kinematografii kobieta-reżyser filmowy zmarła 1 czerwca 1947 r.
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Sweet Sweetback's Baadasssss Song (1971)
Dramat, Akcja / 1 godz. 37 min.
produkcja: USA
premiera: 23 kwietnia 1971


scenariusz i reżyseria: Melvin Van Peebles


zdjęcia: Robert Maxwell

muzyka: Earth Wind and Fire, Melvin Van Peebles


Pionier nurtu blaxploitation spod ręki Melvina Van Peeblesa. Niestety, jak to się mawia, król jest nagi. Upływ czasu bynajmniej nie przysłużył się "Sweetbackowi", który po latach jawi się jako dość pretensjonalny przykład skrajnie niskobudżetowego kina niezależnego...

Sweet Sweetback (Melvin Van Peebles) utrzymuje się z dość nietypowego zabawiania gości nocnego klubu. Pewnego wieczoru do lokalu przychodzi dwóch policjantów, którzy, naciskani przez opinię publiczną, szukają kogoś do roli "tymczasowego podejrzanego" w sprawie zabójstwa. Beetle, właściciel klubu przystaje na ich propozycję i wynajmuje im Sweetbacka. W drodze na komendę policjanci zatrzymują jeszcze jednego człowieka - młodego członka Czarnych Panter i na oczach Sweetbacka biją go niemal do nieprzytomności. Sweetback wkracza do akcji i ściąga na siebie całą policję Los Angeles....

Na skutek zmian społecznych, w latach sześćdziesiątych amerykański przemysł filmowy zrezygnował ze staromodnego kodeksu Haysa. Nie trzeba było długo czekać, by spowodowało to pierwszy skandal. W “Sweet Sweetback’s Baadasssss Song” mamy do czynienia z niesymulowanymi scenami seksu...

występują:


John Dullaghan . . . . . . Komisarz
Simon Chuckster . . . . . . Beetle
Hubert Scales . . . . . . Mu-Mu
Melvin Van Peebles . . . . . . Sweetback
Ted Hayden
Lavelle Roby
Mike Angel
Sonja Dunson


... i inni
studio:
Yeah
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Heise IT-Markt [Crawler], zbroia
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12475 • Liczba tematów: 12141 • Liczba użytkowników: 9070 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: kolemok1

Dzisiaj jest ndz maja 27, 2018 7:51 pm