Stare niusy
Herr von Jagow.

Zaloty podtatusiałego prezydenta policyi.

Z stolicy państwa „bojaźni Bożej“ nadchodzą wiadomości wielce pocieszające i budujące. Oto destrukcyjna moda Eulenburgów i Moltków, która tylu naśladowców w najwyższych sferach towarzyskich znalazła, zaczyna powoli wychodzić z użycia. Panowie zaczynają zwracać się z swymi zapałami w kierunku fizyologicznie zupełnie usprawiedliwionym i damy berlińskie powracają do waloru i uznania, jakie w epoce przedeulenburgowskiej niewątpliwie posiadały.

Dowód: Herr von Jagow, podtatusiały prezydent policyi berlińskiej w roli stylowego Don Juana wobec pięknej aktorki berlińskiej.

Pan von Jagow jest z tytułu piastowanego urzędu kierownikiem cenzury teatralnej. Przez jego ręce przechodzą wszystkie sztuki, on dzierży osławiony „czerwony ołówek“, od niego zależy, czy sztuka jaka ujrzy światło kinkietów teatralnych czy nie. Po za tem Jagow, który kazał niemiłosiernie siekać i rąbać spokojną publiczność podczas znanych zajść w Moabicie, cieszy się specyalnymi względami osobistymi swego suwerena Wilhelma - Mowcy. Jednem słowem von Jagow był, a przynajmniej uchodził, za betonowo-stalowy filar bogobojnej moralności, ładu i porządku.

Aż tu nagle bomba pęka. Okazuje się bowiem, że pod urzędowym mundurem von Jagowa bije serce, bardzo czułe na wdzięki niewieście.

W jednym z teatrów berlińskich występuje piękna aktorka pani Durieux, do której von Jagow strzelistym zapłonął afektem, tem niebezpieczniejszym, ile że zacny pan Jagow dźwiga już z górą piąty krzyżyk na swym grzbiecie.

Zaloty jego przez długi czas pozostawały bez realnego efektu, aż tu nagle pan Jagow przypomniał sobie swoją godność cenzora teatralnego. Pani Durieux dostała rolę w pewnej sztuce, która nie przeszła jeszcze przez cenzurę. Pan Jagow był na próbie, na której pani Durieux grała główną bądź co bądź śliską rolę, a po próbie wystosował do niej liścik mniej więcej tej treści, że on, jako cenzor sztukę tę puści, jeżeli p. Durieux przyjmie jego wizytę w swem prywatnem mieszkaniu.

Pech chciał, że p. Durieux, kobieta cnotliwa, pokazała czuły liścik pana Jagowa swemu ślubnemu mężulkowi Cassirerowi, znanemu literatowi i redaktorowi radykalnego tygodnika artystyczno-literackiego „Pan“, wojującego ustawicznie z urzędową moralnością i etyką sfer rządzących. P. Cassiter nie miał nic pilniejszego do roboty, jak zapytać się publicznie w dziennikach p. Jagowa, po co on właściwie chciał złożyć wizytę jego żonie w jej prywatnem mieszkaniu? Ponieważ, rzecz jasna, pan Jagow nie mógł na to zapytanie dać zadawalniającej odpowiedzi, więc wybuchł skandal, nawet na stosunki - berlińskie zgoła niezwykły!

Pisma berlińskie, żywo komentują tę aferę tem bardziej, że w ostatnich dniach wyszło na jaw, iż Jagow przed kilkunastu laty został skazany na karę 14-dniowego aresztu za obrazę urzędnika, którą to karę Wiluś swemu pupilowi jednak darował.
Oto konterfekcik człowieka w Berlinie poczciwego, stojącego na czele tak ważnej dykasteryi, jak policya rządowa.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 53. 5 marca 1911
Troche humoru
MOŻEMY ZARAZ SPRÓBOWAĆ

Daniela Parola, bohaterka "Miłości Żorżetty", wstąpiła do sklepu, żeby kupić czerwonej szminki do ust. Subjekt bardzo elegancki, młody człowiek, poleca jej gorąco nową markę.
- Czy pan mi ręczy, że ten kolor nie puszcza? — pyta artystka nieufnie. Subjekt odpowiada, śląc jei zabójcze spojrzenie — jeżeli pani życzy sobie, możemy zaraz spróbować.

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Światło / Yeelen (1987)


Fantasy
produkcja: Francja, Japonia, RFN,Burkina Faso, Mali
premiera: 13 września 1987


scenariusz i reżyseria: Souleymane Cissé


muzyka: Michel Portal, Salif Keita

zdjęcia: Jean-Noël Ferragut, Jean-Michel Humeau




Pościg szamanów o kosmicznym wymiarze.
autor: zombiecamel. źródło: filmweb

Jestem pewien, że Yeelen spodoba się fanom Świętej Góry. Dużo symboliki, historia wyciągnięta ze środka czarnolądowych opowieści, animistyczna albo i szamańska magia, która w tym filmie jest tak oczywista, że gdyby nie mój zdrowy rozsądek, to bez problemu uwierzyłbym że to wszystko prawdziwe i afrykańscy szamani naprawdę paraliżują ludzi i zsyłają pszczoły na wrogów. No bo przecież tak było w filmie, film nie może kłamać.
Konfrontacja ojca i syna jest ultraepicka i zamieszanie w to zwierząt jest jeszcze lepsze, a potem światło, wypiętrzenie - symbolika jest przepotężna.
Aktorzy też świetni, Nianankoro o gepardzim wyglądzie, zły ojciec przyzywający psy które chodzą tyłem, zabawny król wioski któremu bohater bałamuci żonę, neonowi wojownicy - to jest takie dobre, naprawdę, uwielbiam wszystko w tym filmie




występują:

Niamanto Sanogo . . . . . . . . Soma, ojciec / Bliźniak Djigui
Soumba Traore . . . . . . . . Mah, matka
Aoua Sangare . . . . . . . . Attou
Youssouf Coulibaly
Issiaka Kane . . . . . . . . Niankoro, syn
Youssouf Tenin Cissé . . . . . . . . Chłopiec Attou
Koke Sangare . . . . . . . . Szef Komo
Ismaila Sarr . . . . . . . . Bofing, wujek

... i inni


studio:
Atriascop Paris
Burkina Faso Ministry of Life and Culture
Centre National de la Cinématographie (CNC)

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11723 • Liczba tematów: 11389 • Liczba użytkowników: 9056 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gogi

Dzisiaj jest wt gru 12, 2017 11:30 am