Stare niusy
Skandal na dworze włoskim.

[b]Dramat miłosny hrabiny i oficera.

Na dworze włoskim.[/b]

Jakkolwiek już prawie 40-letnia i matka dwóch córek, przecież należała hrabina Trigona, do najświetniejszych dam dworu włoskiego. Ulubienica królowej Heleny, cudnie piękna i urocza, cieszyła się hr. Trigona ogromnem wzięciem i popularnością. Miarą tego jest fakt, iż na ostatnim balu dworskim, wśród setek najpiękniejszych i znacznie młodszych dam, jej przyznano bezsprzecznie palmę pierwszeństwa, ogłaszając ją królową balu. Sama królowa publicznie złożyła z tego powodu gratulacye swej ulubienicy, a dwór cały z niekłamanym podziwem patrzał na cudną, — jak kwiat w pełnym rozkwicie — damę.

Wszyscy ubiegali się o łaski i względy hrabiny, lecz do ostatnich nieledwie czasów nikt nie mógł pochwalić się, że uzyskał więcej, aniżeli inni współzawodnicy. Dopiero w ostatnim roku rozpoczęto, rozumie się nadzwyczaj dyskretnie łączyć nazwisko hrabiny z imieniem porucznika kawaleryi bar. Paterno, świetnego niemniej jak ona, kawalera.

W dniach ostatnich dopiero wskutek wyjścia na jaw pewnych kompromitujących szczegółów, sprawa stała się głośną.

[b]Stosunki domowe[/b]

hr. Trigona nie były najlepsze. Zamężna od 16 lat, raczej z konieczności aniżeli miłości, była wierną i przykładną małżonką. Początkowo pędziła życie w Palermo, gdzie też przyszły na świat dwie córeczki. Mąż jej większą część roku spędzał stale zdala od rodziny, zajęty podróżami i interesami.

Sytuacya zmieniła się z chwilą powołania hr. na dwór królewski. Ale za to też rozdział i oziębienie stosunków między małżonkami stały się jeszcze większe. W wirze życia dworskiego, barwnego i zmiennego jak tęcza, zapomniała hrabina o tem, że ma męża i dzieci.

Te ostatnie widywała jedynie w czasie letnich wakacyi.

[b]Porywy serca.[/b]

Puste i beztreściwe w zasadzie życie światowe nie mogło wypełnić wszystkich
myśli pięknej i inteligentnej hrabiny. Coraz częściej czuła wkoło siebie pustkę, niczem nie zapełnioną. W końcu serce odezwało się o swe prawa...

Wybór hrabiny padł na młodego, świetnego oficera kawaleryi włoskiej, barona Paterno. Młody panicz, ulubieniec dam i mający za sobą, mimo zaledwie 24 lat, szaloną przeszłość, mógł spodobać się kobiecie samotnej w gruncie rzeczy i spragnionej serdecznego uścisku.

Młoda para, kryjąc się przed światem i ludźmi, spędzała krótkie, kradzione nieledwie chwile na miłosnych upojeniach w mieszkaniu barona. Mimo to wszystko oficer, jakkolwiek przywiązany do kochanki — szalał z innemi i grał w karty — a hrabina, zakochana wyżej uszu i ślepa na wszystko... darzyła kochanka pieniądzmi, a gdy tych chwilowo brakło, podpisywała weksle na ogromne wprost sumy, które panicz eskontował u lichwiarzy.

[b]Pierwsze zwiastuny burzy.[/b]

Sielanka dwojga kochankow nie mogła długo utrzymać się w tajemnicy. Wkrótce stała się ona głośną na dworze, ale czy to dzięki wrodzonej dyskrecyi, czy też tkwiącej w charakterze narodowym Włochów sympatyi i czci dla miłości, nikt nie uważał tego stosunku za coś bardzo zdrożnego. Jedynie marszałek dworu zwrócił dyskretnie uwagę hrabiny na... niewłaściwość jej postępowania.

Tymczasem jeden z lichwiarzy zaprotestował weksel barona z podpisem hrabiny i zwrócił się do... jej męża o zapłatę. Grom padł!

Hrabia Trigona zażądał informacyi, a dowiedziawszy się o wiarołomstwie żony, wniósł skargę o rozwód.

Skandal był już gotów. W jednej chwili towarzystwo dworskie poczęło okazywać hrabinie dziwną oziębłość, a nawet względny dotychczas marszałek dworu królewskiego wezwał hr. Trigona, aby wniosła rezygnacyę z godności damy dworu.

[b]Katastrofa.[/b]

Hr. Trigona postanowiła za każdą cenę uratować swe stanowisko społeczne. Na prywatnej audyencyi u królowej uzyskała kilkodniową zwłokę, celem uregulowania tej drażliwej sprawy.

Nie należało więc tracić ani sekundy, bo ratunek był jeszcze możliwy.

Adwokat Serao, pełnomocnik obojga hrabstwa, okazał się dzielnym pomocnikiem. W dwóch dniach sprawił, iż mąż cofnął skargę rozwodową i przyrzekł pogodzić się ze żoną.

Pozostała więc do załatwienia jedna jeszcze kwestya.

Piękna hrabina — kazawszy milczeć sercu — wezwała kochanka na ostateczną rozmowę i pożegnanie do niepozornego hoteliku przy dworcu kolejowym. Co między niemi zaszło, niewiadomo.

W chwilę później, gdy młoda para zniknęła w pokoju, usłyszano na korytarzu trzy strzały.

Wyważono drzwi... Oparta o krawędź łóżka, z wbitym w serce sztyletem, leżała martwa już hr. Trigona. Obok na podłodze w kałuży krwi z trzech ran, zadanych kulą w skroń, wił się w śmiertelnym kurczu bólu baron Paterno.

Zwłoki cudnej jak marzenie hrabiny, zasypane kwiatami przez kilku przypadkowych widzów i gości hotelowych, przewieziono natychmiast do pałacu.

[img]http://www.adante.nazwa.pl/zbroiowisko/aobrazki/adante/2201410261308001.jpg[/img]

[b]Między życiem a śmiercią.[/b]

Zawezwani lekarze stwierdziwszy śmierć hrabiny wskutek paraliżu serca, spowodowanego przecięciem tętnicy, zajęli się ratunkiem oficera. Nadspodziewanie stwierdzono, iż mimo trzy kule w głowie, stan Paterna nie jest beznadziejny. Kule nie naruszyły poważniej mózgu tak, że o ile nie zajdą komplikacye, da się chorego utrzymać przy życiu.

Celem operacyi przewieziono barona do prywatnej kliniki prof. Sechi’ego, który po konsultacyi potwierdził opinię swych kolegów.

[b] Pierwsze śledztwo.[/b]

Podejrzenie, iż zaszło tutaj podwójne samobójstwo upadło już po pierwszych krokach wstępnego śledztwa stwierdzono ponad wszelką wątpliwość, że Paterno zamordowawszy hr. Trigona następnie sam targnął się na swe życie. Powodrm było zapowiedziane przez hrabinę zerwanie stosunku i co za tem idzie ruina barona, którego weksle z podpisem hrabiny traciły wartość.

*
* *

Dla Krakowa afera ta jest tem bardziej interesującą, iż hr. Trigona spokrewnioną była ze znaną u nas przed kilkunastu laty rodziną Zakrzewskich. Brat zamordowanej, słynny deputowady socyalistyczny Fasco Si Scuta, ożeniony jest z p. Amą Zakrzewską, która wraz z siostrą Atą — zamężną za księciem rosyjskim — były słynnemi pięknościami w naszem mieście. Matka ich była drugą rozwiedzioną żoną z H. Sienkiewiczem, który echa tego małżeństwa — niezbyt zresztą pochlebnie — oddał w nowelce „Na jasnym brzegu“.


[i]Ilustrowany Kurier Codzienny nr 53. 5 marca 1911[/i]
Troche humoru
NIEBEZPIECZNY TYTUŁ
Laura La Plante napawała się na dancingu dźwiękami tanga. Tak jej się podobała, że prosiła kelnera, aby się zapytał o tytuł. Po chwili już o tem zapomniała. Ale oto zbliża się kelner i szepcze jej do ucha:
- Ach, czemu, piękna Lauro, mnie nie pocałujesz?
Popędliwa gwiazda bęc! kelnera w policzek...
Najniesłuszniej. Był to tytuł tanga.

Co nowego?
Obrazek


Koty tłoczą się na przystani na wyspie Aoshima w prefekturze Ehime w południowej Japonii, 25 lutego 2015 r. źródło: Onet
Wielkie dzięki i chwała zbroiowiskowym darczyńcom:

- zbroia - bezaplacyjnie: opoka i ostoja
- Radzio (to ten co w ukryciu siedzi... ale - jak widać - śledzi)
- Tonder - Magnat Postowy, i wielkie źródło serialo nośne

zbroiowisko jest wdzięczne za wasz sponsoring!
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Medea (1969)
Dramat, Historyczny /1 godz. 46 min.
produkcja: Francja, Włochy, RFN
premiera: 27 grudnia 1969


scenariusz i reżyseria: Pier Paolo Pasolini

scenariusz: Pier Paolo Pasolini

zdjęcia: Ennio Guarnieri



"Medea" Piera Paolo Pasoliniego bazuje na greckim micie. Reżyser główną oś fabularną skupia wokół postaci ukochanej Jazona, która poświęciła wszystko, by z nim być. W roli Medei została obsadzona diwa operowa Maria Callas.

Główną bohaterką dramatu "Medea" jest kapłanka bogini Hekate, a zarazem córka króla Ajetesa panującego w Kolchidzie. To właśnie tutaj przybył Jazon po złote runo. Słysząc, przed jakimi zadaniami ojciec postawił chłopaka, Medea postanowiła mu pomóc. Wyrażając wdzięczność, Jazon obiecał kobiecie wieczną miłość. Kobieta porzuciła rodzinną Kolchidę dla niego, zabijając brata. Po powrocie do Jolkos zostali jednak wygnani. Trafili do Koryntu, gdzie Jazon zakochał się w córce króla, Kreuzie (Glauke). Zrozpaczona Medea postanowiła się zemścić.
źródło: film.wp.pl

Występują:

Maria Callas . . . . . . . . . Medea
Giuseppe Gentile . . . . . . . . . Jazon
Massimo Girotti . . . . . . . . . Król Krezus / Kreon
Laurent Terzieff . . . . . . . . . Centaur
Annamaria Chio . . . . . . . . . Mamka
Margareth Clémenti . . . . . . . . . Glauce
Sergio Tramonti . . . . . . . . . Apsirto, brat Medei
Paul Jabara . . . . . . . . . Pelias
Luigi Barbini . . . . . . . . . Argonauta
Graziella Chiarcossi . . . . . . . . . Służąca Glauce
Gerard Weiss . . . . . . . . . Centaur
Piera Degli Esposti
Gianni Bradizi
Michelangelo Masironi
Luigi Masironi
Franco Jacobbi
Gian Paolo Durgar
Mirella Pamphili

. . . . i inni
materiały do scenariusza : Euripides
montaż : Nino Baragli
scenografia : Dante Ferretti, Nicola Tamburo
kostiumy : Piero Tosi
produkcja : Fernando Franchi, Marina Cicogna, Franco Rossellini
dźwięk : Carlo Tarchi
studio:
Janus Film und Fernsehen
Les Films Number One
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 15008 • Liczba tematów: 14670 • Liczba użytkowników: 9107 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: michael1265

Dzisiaj jest pn sty 20, 2020 6:32 am