Stare niusy
Zastrzelenie zastępcy szefa biura bezpieczeństwa.
[right][i]Paryż, 25 kwietnia.[/i][/right]

Zastępca szefa biura bezpieczeństwa Jouin i starszy inspektor Colmar przedsięwzięli rewizyę domową w Petit Ivry u anarchistów braci Gauzy, a. to w związku z ostatnimi napadami apaszów, przyczem Jouin został śmiertelnie, a Cołmar ciężko zraniony. Jouin, trafiony kilku kulami rewolwerowemi, smarł w kilka godzin, zaś Colmar znajduje się w szpitalu, lekarze jednak spodziewają się, że po wydobyciu kul uda się go utrzymać przy życiu.

Jak słychać w mieszkaniu anarchistów znajdował się główny przywódca apaszów, Bonnot i on to miał strzelać do Jouina i Colmara. Domu strzeże 200 policyantów, gdyż twierdzą, że Bonnot jeszcze się w nim znajduje.

Ucieczka przywódcy apaszów.
[right][i]Paryż, 25 kwietnia.[/i][/right]


Funkcyonaryusze policyjni Colmar i Robert, którzy towarzyszyli Jouinowi, nie byli uzbrojeni. Bonnot po dokonaniu czynu udawał zabitega i podczas gdy Robert zajął się rannym Colmarem, skorzystał ze sposobności i uciekł.

Rewizya miała być przeprowadzoną przez Jouina i Colmara w sklepie braci Gauzy w Ivry. Jouin i Colinar byli zdania, że bracia Gauzy znani jako anarchiści, pozostają w porozumieniu z apaszami, którzy wykonali zamach w automobilu. Obu braci Gauzy aresztowano. Jeden z aresztowanych chciał Jouina zaprowadzić na pierwsze piętro, jednakże ten na to nie pozwolił i pozostawił aresztowanych pod strażą dwóch inspektorów policyjnych na dole.

Następnie Jouin i Colmar udali się na pierwsze piętro, gdzie niespodziewanie zastali Bonnota. W chwili, gdy funkcyonaryusze otworzyli drzwi, Bonnot dał kilka strzałów rewolwerowych. Jouin chciał się bronić laską, lecz został przez Bonnota śmiertelnie ugodzony kulą. Jedna kula trafiła Colmara w pierś. Ajenci policyjni, pozostali na dole, nie wiedzieli nic o tem, co zaszło na pierwszem piętrze. Bonnot po strzałach uciekł przez okno.
[b]Aresztowanie szajki Bonnota.[/b]

Oprócz Gauzyego policya aresztowała w mieszkaniu w Ivry jeszcze drugiego anarchistę nazwiskiem Cardi, którego uważała za brata Gauzyego. Dalej aresztowano niejakiego Colina, który bawił w mieszkaniu Cardiego. Wreszcie aresztowano niejakiego Siemonowa, który ma się nazywać Mounier. Wszyscy aresztowani należeli do bandy Bonnota.

Pod wpływem bandytyzmu.
[right][i]Paryż, 25 kwietnia.[/i][/right]


O wypadkach bandytyzmu, dokonywanego w ostatnich czasach, pisma paryskie podawały opisy jak najobszerniejsze, jak najefektowniejsze. Ludność rozchwytuje dzienniki, ogląda fotografie aresztowanych i snuje domysły z niesłychaną intenzywnością. Na tem tle zdarzył się wypadek w istocie charakterystyczny. Mianowicie komisarz policyi okręgu Madeleine został wezwany na „rue Roy“, aby stwierdzić zgon pewnego lekarza. Nagle usłyszał z podwórza okrzyki:

— Na pomoc! Garnier! Garnier! Chwytajcie!

Urzędnik przerwał w tej chwili protokół i wołając na towarzyszącego mu ajenta policyi, rzucił się ku wyjściu. Poskoczyli pod okno, skąd dochodziły wykrzyki, wpadli do mieszkania odźwiernej, która na progu krzyczała i wymachiwała rękami.

— Garnier! Garnier!

Nie można, było uspokoić kobiety. Na pytania komisarza odpowiadała tylko, że przed chwilą Garnier był w jej loży i chciał wynająć mieszkacie. Zapytywana dalej o szczegóły, zaczęła się rzucać i krzyczeć coraz głośniej. Nakoniec schwyciła pogrzebacz i zaczęła rozbijać meble. Komisarz zrozumiał wszystko i kazał agentom zawezwać pomocy lekarskiej. Nieszczęśliwa dostała obłędu. Sąsiedzi powiedzieli rychło, że pani Davidowa — tak się nazywa obłąkana — rozczytywała się dniami i nocami w opisach pościgu za Garnierem i od paru dni zdradzała ślady obłąkania na tem tle. Wszędzie w każdym przechodniu widziała bandytę. Odwiezione ją do szpitala obłąkanych..


[i]Ilustrowany Kurier Codzienny nr 95. - z dnia 26 kwiecień 1912 roku[/i]
Troche humoru
MIŁOŚĆ, CZY WYRACHOWANIE?
Pewien gwiazdor niedawno się ożenił. Ale już jest niezadowolony.
Mowi do żony:
- Całujesz mnie tylko wtedy, gdy prosisz o pieniądze....
- Ależ, kochanie, przecież całuję cię całemi dniami...

Co nowego?
Obrazek


Koty tłoczą się na przystani na wyspie Aoshima w prefekturze Ehime w południowej Japonii, 25 lutego 2015 r. źródło: Onet
Wielkie dzięki i chwała zbroiowiskowym darczyńcom:

- zbroia - bezaplacyjnie: opoka i ostoja
- Radzio (to ten co w ukryciu siedzi... ale - jak widać - śledzi)
- Tonder - Magnat Postowy, i wielkie źródło serialo nośne

zbroiowisko jest wdzięczne za wasz sponsoring!
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Księgi Prospera / Prospero's Books (1991)
Dramat, Fantasy / 2 godz. 9 min.
produkcja: Francja, Holandia, Japonia, Wielka Brytania, Włochy
premiera: 30 sierpnia 1991


scenariusz i reżyseria: Peter Greenaway

scenariusz: Peter Greenaway

zdjęcia: Sacha Vierny

muzyka: Michael Nyman


autor: Karolina Kosińska / źródło: kinonh.pl
Księgi Prospera to bardziej multimedialne dzieło sztuki niż film w tradycyjnym pojęciu. Kino, nowe media, fotografia, taniec, teatr, kaligrafia, literatura – wszystkie te elementy składają się na szczególny eksperyment, będący jednocześnie jednym z ważniejszych przykładów postmodernizmu filmowego. Prospero, czarnoksiężnik i książę Mediolanu, wygnany z ojczyzny przez brata, trafia wraz z córką na odległą wyspę. Tu uwalnia zaklętego ducha, Ariela, i spotyka dzikiego Kalibana. Greenaway nie adaptuje jednak Burzy Shakespeare’a wprost – wykorzystuje przede wszystkim motyw ksiąg, najcenniejszego skarbu Prospera, cudem uratowanych przed burzą. Zapisywanie ksiąg, wypowiadanie zapisanych słów, słowa zmieniające się w tekst pisany, stawanie się świata przez wypowiadanie go, a w końcu pismo jako sztuka to podstawowe tematy filmu Greenawaya. Reżyser wpisuje obrazy w obrazy, nakłada na siebie media, buduje bogatą, sztuczną i teatralną inscenizację w radykalnym geście filmowca postmodernisty.
Karolina Kosińska

Występują:

John Gielgud . . . . . . . . . Prospero
Deborah Conway . . . . . . . . . Juno
Pierre Bokma . . . . . . . . . Francisco
Michael Clark . . . . . . . . . Caliban
Jim van der Woude . . . . . . . . . Trinculo
Tom Bell . . . . . . . . . Antonio
Erland Josephson . . . . . . . . . Gonzalo
Gerard Thoolen . . . . . . . . . Adrian
Michel Blanc . . . . . . . . . Alonso
Ute Lemper . . . . . . . . . Ceres
Isabelle Pasco . . . . . . . . . Miranda
Kenneth Cranham . . . . . . . . . Sebastian
Marie Angel . . . . . . . . . Iris
Emil Wolk . . . . . . . . . Ariel
James Thiérrée . . . . . . . . . Ariel
Paul Russell . . . . . . . . . Ariel
Orpheo . . . . . . . . . Ariel
Michiel Romeyn . . . . . . . . . Stephano
Mark Rylance . . . . . . . . . Ferdinand

. . . . i inni
materiały do scenariusza : William Szekspir
montaż : Marina Bodbijl
scenografia : Ben van Os, Jan Roelfs
kostiumy : Ellen Lens, Emi Wada
produkcja : Philippe Carcassonne, Michel Seydoux, Masato Hara, Roland Wigman, Kees Kasander, Denis Wigman
dźwięk : Mike Dowson
studio:

Allarts,
Caméra One
Canal+
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 6 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 3 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 15501 • Liczba tematów: 15163 • Liczba użytkowników: 9121 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: renifer

Dzisiaj jest sob cze 06, 2020 5:20 pm