Stare niusy
Curie-Skłodowska uciekła z Paryża ze swym kochankiem.

Paryż. (Tel. wł).

Ogromną sensacyę wywołuje tajemnicze zniknięcie z Paryża pani Curie-Skłodowskiej, znakomitej uczonej, Polki, wstawionej odkryciami na polu radium. Skłodowska uciekła wraz z drem Langiewinem, profesorem chemii na wszechnicy paryskiej. Langiewin był uczniem zmarłego niedawno męża p. Skłodowskiej i po nim otrzymał katedrę chemii. Jeszcze jako uczeń poznał Langiewin p. Curie-Skłodowską i nawiązał z nią bliższy stosunek. Onegdaj porzucił swoją żonę i dwoje dzieci i umknął z Paryża z panią Skłodowską.

Skandal ten wywołuje w Paryżu niezwykłą sensacyę i nabiera cech skandalu światowego. P. Curie-Skłodowska bowiem znaną jest w całym świecie ze swoich słynnych odkryć w dziedzinie radium i znakomitych rozpraw. Przed kilku miesiącami miała być Curie-Skłodowska zamianowaną członkiem Akademii paryskiej, co jest najwyższem odznaczeniem naukowem we Francyi.

Ilustrowany Kurier Codzienny nr 253. 5 listopada 1911

Afera Curie-Skłodowska,
Potwarcza pogłoska uknuta w Paryżu, a łącząca się z tak szanownem nazwi­skiem jak Curie-Skłodowska obiegła całą prasę francuską i niemiecką. Potwarz, jak się tego spodziewać można było, została należycie wyświetlona. Jak nam nasz wie­deński korespondent donosi, podejrzywają, iż był to cały formalny zamach na cześć uczonej kobiety uknuty, a podkła­dem jego było wymuszenie. Honor wielkiej naszej rodaczki nie doznał naj­mniejszego uszczerbku, smutna ta afera miała jednak wesoły, a może tylko — śmieszny epilog w jednym z krakowskich dzienników. Oczywiście mowa tu o "No­wej Reformie“, a sprawa przedstawia się następująco:
Senzacyjna wieść o ucieczce pani Skło­dowskiej umieszczona u nas z obowiązku dziennikarskiego, powtórzoną została przez resztę prasy krakowskiej, z wyjąt­kiem „Nowej Reformy“, która jak zwy­kle — spóźniła się.
Na drugi dzień dopiero wmawia „N.Reforma“ w szczupłe grono swych czytelników, że wiadomości tej nie podała, będąc z „góry(!) przekonaną, że są nieprawdopo­dobne i nieprawdziwe“.
Jest to po prostu śmieszność i naiw­ność. Spóźnienie swoje, czy brak wiado­mości chce „N. Reforma" pokrywać rzekomem swem jasnowidzeniem. „Była z góry przekonaną“!... Co do Krakowa, to ten chyba z góry i z dołu jest przeko­nany o ślimaczym charakterze i tempe­ramencie bezzębnej weteranki demokracyi bezprogramowej.

* * *

Pani Curie-Skłodowska ogłasza w „Tempsie“ wobec pogłosek, jakoby uciekła z kochankiem, następujące oświadczenie:
„Od kilku już tygodni bawię w Bru­kseli, gdzie uczestniczę w konferencyi na­ukowej. W konferencyi tej wzięło udział około 20 wybitnych uczonych francuskich i belgijskich. Nieprawdą jest jakoby w Paryżu nie znano mego adresu. Z mego laboratoryum paryskiego kazałam sobie bowiem przysłać tu do Brukseli rozmaite klisze i inne przedmioty, potrzebne do moich prac, zatem w moim laboratoryum adres mój dobrze jest znany i tam wie­dziano od początku gdzie się znajduję“.
Krążą też pogłoski, iż wieść o rzeko­mej ucieczce pani Curie-Skłodowskiej pu­szczona została w obieg z kół, które pra­gną w ostatniej jeszcze chwili przeszko­dzić przyznaniu jej nagrody Nobla za chemię.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 254. 7 listopada 1911
Co nowego?
... a Ryszard obserwuje
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista

Toni Erdmann (Maren Ade, 2016)



Dramat / 2h 42min
Produkcja Niemcy | Austria
premiera: 14 July 2016

reżyseria: Maren Ade
scenariusz: Maren Ade
zdjęcia: Patrick Orth

Toni Erdmann nie istnieje. Trzeba go było jednak wymyślić w słusznej sprawie. To samozwańczy trener personalny, biznesmen i bon vivant, alter ego rozwiedzionego, 69-letniego nauczyciela Winfrieda (Peter Simonischek). Bohater montuje sztuczną szczękę, zakłada perukę, za duży o kilka rozmiarów garnitur i stara się wyciągnąć z bagna umęczoną korporacyjnym drylem córkę Ines (Sandra Huller). Dla tej ostatniej będzie to terapia szokowa - nadpobudliwy ojciec sabotuje jej pracę, wzbudza żywe zainteresowanie biznesowych partnerów i błyskawicznie staje się elementem scenografii jej biura. Oczywiście, w tym szaleństwie jest metoda.
Film o Tonim jest zabawny - bohater sypie dowcipami, przebiera się, maluje, z kamienną twarzą stroi sobie żarty ze znajomych i nieznajomych, łączy rubaszne poczucie humoru z chaplinowską naiwnością. Film o Ines to z kolei eksperymentalna kuracja bezsenności: po służbowych zebraniach przychodzi pora na biznesowe narady, a następnie na brunch, lunch i prezentację. Światy są skontrastowane bezbłędnie, lecz nie przenikają się w tak ciekawy sposób, jak mogłoby się wydawać. Zawodzą przede wszystkim dramaturgia i konstrukcja fabuły. Tę historię można opowiedzieć zarówno w trzy kwadranse, jak i w dwie godziny. Albo - jak ma to miejsce w "Tonim Erdmannie" - w prawie trzy. Sporo tu tautologii, dłużyzn, scen, które nie wnoszą nic do charakterystyki postaci, a jedynie nakręcają sprężynę komedii.

fragmenty artykułu pana Michała Walkiewicza, źródło: filmweb


Występują:

Peter Simonischek . . . . . . . . Winfried Conradi / Toni Erdmann
Sandra Hüller . . . . . . . . Ines
Michael Wittenborn . . . . . . . . Henneberg
Thomas Loibl . . . . . . . . Gerald
Trystan Pütter . . . . . . . . Tim
Hadewych Minis . . . . . . . . Tatjana
Lucy Russell . . . . . . . . Steph
Ingrid Bisu . . . . . . . . Anca
Vlad Ivanov . . . . . . . . Illiescu

... i inni
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (11) było online pt sie 11, 2017 7:06 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Baidu [Spider], Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11269 • Liczba tematów: 10921 • Liczba użytkowników: 9061 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: RodgerOberO

Dzisiaj jest sob sie 19, 2017 3:06 pm