Stare niusy
Koniec walki o dziecko.

Uznanie ślubnego pochodzenia Józia Kwileckiego.
Najwyższy Trybunał sądowy Rzeszy | niemieckiej w Lipsku orzekł w sobotę nieodwołalnie, że słynny Józio Kwilecki, o którego toczyła się zacięta, z górą dziesięcioletnia walka — niby druga, a zupełnie nowoczesna walka trojańska — jest synem ordynata Zbigniewa hr. Węsierskiego-Kwileckiego i małżonki Izabelli, zmarłej przed dwoma laty.

Proces ten zamyka jednę z najbardziej skandalicznych kart w historyi naszych możnych, utytułowanych panów.

Antecedencye powyższego wyroku są tak senzacyjne i tak przypominają dzieje średniowiecznych miast włoskich, gdzie mord, trucizna i porywanie dziedziców stały na porządku dziennym, że warto szczegóły tej głośnej afery odświeżyć w pamięci.

Przed mniej więcej 14 laty urodził się hr. Zbigniewowi Kwileckiemu i tegoż małżonce Izabelli syn Józio, który tem samem stawał się dziedzicem olbrzymiej ordynacyi wróblewskiej. Już wówczas powstały wątpliwości, czy Józio jest rzeczywiście synem hr. Zbigniewa, a wątpliwości te potęgowała okoliczność, iż hr. Izabella przez 20 z górą lat trwania małżeństwa była bezdzietną i ogólnie uchodziła za niepłodną. Wątpliwościom tym dawali głośny wyraz agnaci ordynacyi Wróblewskiej, t. j. bliżsi krewni, stryjeczni bracia hr. Zbigniewa, na których po myśli ustawy przeszłaby cała ordynacya na wypadek, gdyby hr. Zbigniew zeszedł bezpotomnie.
Wówczas hr. Zbigniew wytoczył w roku 1900 proces hr. Mieczysławowi, jako najbliższemu agnatowi majoratu Wróblewskiego, o uznanie Józefa Kwileckiego jako ślubnego syna jego i hr. Izabelli i jako najbliższego spadkobiercę majoratu wróblewskiego. Wyrokiem zaocznym z dnia 30 marca 1901 r. hr. Mieczysław Kwilecki został na to zasądzony.

Potem staraniem hr. Hektora Kwileckiego rozpoczęto w lipcu 1902 r. postępowanie karne przeciwko hr. Zbigniewowi i hr. Izabelli Kwileckim, przeciwko towarzyszkom hrabiny: Knowskiej i Chwiałkowskiej, oraz przeciwko akuszerce Ossowskiej - o podsunięcie dziecka, względnie o krzywoprzysięstwo. Smutny ten proces toczył się przez cały miesiąc przed sądem kryminalnym w Moabicie, a wynikiem jego był wyrok, którego mocą 25 listopada 1902 r. nastąpiło uwolnienie oskarżonych od odpowiedzialności.

W trzy lata późnie dopiero, w lutym 1905 r. wytoczyła Mayerowa Parcza proces hrabinie i hrabiemu Węsierskim-Kwileckim, na drodze cywilnej o wydanie jej dziecka, który ciągnął się lat kilka i dopiero w ubiegłą sobotę zakończył się pomyślnie dla młodego Kwileckiego.

Proces ten obfitował w cały szereg niezwykle dramatycznych faz, z których najbardziej wstrząsającą był wyrok sądu nadziemiańskiego w Poznaniu z r. 1910, który orzekł, że Józio nie jest synem hr. Zbigniewa i który go skazywał na wydanie Józia Meyerowej. Przeciw temu właśnie wyrokowi wniósł hr. Zbigniew apelacyę, skutkiem której zapadł wyrok na wstępie wspomniany.

Zaznaczyć należy, że Meyerową w tych procesach zastępował adwokat krakowski, dr. Leon Filimowski, który też aż do ostatniej chwili był sądownie mianowanym kuratorem Józia Kwileckiego.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 112. 17 maja 1911
Troche humoru
PRZEZORNY AKTOR
Reżyser: - Człowieku, rzecz dzieje się na Syberii, musi pan do zdjęć mieć futro. Tam przecież są straszne mrozy.
Artysta: — Wiem o tem, ale cóż kiedy futra nie mam. Włożyłem na wszelki wypadek dwie pary ciepłej bielizny.

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Touki Bouki (1973)


Dramat / 1 godz. 25 min.
produkcja: Senegal
premiera: lipiec 1973


reżyseria: Djibril Diop Mambéty

scenariusz: Djibril Diop Mambéty

zdjęcia: Georges Bracher


Reżyser: Djibril Diop Mambéty

Urodził się w Dakarze w Senegalu w 1945 roku. Zaczął pracę jako aktor w dakarskim Teatrze Narodowym im. Daniela Aorano. Wyreżyserował dwie krótkie formy, po czym nakręcił swój pierwszy film pełnometrażowy - "Touki Bouki" (1973), który natychmiast uczynił go sławnym. Stało się tak za sprawą oryginalnego toku narracji, który uznano za przełomowy w tej dziedzinie

Mory, a charismatic cowherd who drives a motorcycle mounted with a bull-horned skull, and Anta, a female student, meet in Dakar. Alienated and tired of life in Senegal, they dream of going to Paris and come up with different schemes to raise money for the trip. Mory eventually contrives to steal the money, and much clothing, from the household of a wealthy homosexual while the latter is taking a shower. Anta and Mory can finally buy tickets for the ship to France. But when Anta boards the ship in the Port of Dakar, Mory, poised on the gangplank behind her, is suddenly seized by an inability to leave his roots, and he runs away madly to find his bull-horned motorcycle, only to see that it has been ruined in a crash that nearly killed the rider who had taken it. The ship sails away with Anta but not Mory while the hauntingly melodious song "Love Is Fleeting, But Rejection Lasts a Lifetime" is sung and Mory sits next to his hat on the ground, staring disconsolately at his wrecked motorcycle. The film is written in French and Wolof, with English subtitles.




występują:

Christoph Colomb
Magaye Niang . . . . . . . . . . Mory
Mareme Niang . . . . . . . . . . Anta
Ndou Labia
Aminata Fall . . . . . . . . . . Ciotka Oumy
Ousseynou Diop . . . . . . . . . . Charlie
Mustapha Ture
Josephine Baker . . . . . . . . . . (głos)

... i inni


studio:
Cinegrit
Studio Kankourama

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 3 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Adante, Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11617 • Liczba tematów: 11283 • Liczba użytkowników: 9058 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gogi

Dzisiaj jest wt lis 21, 2017 8:40 pm