Stare niusy
Manifestacya kobiet.

Londyn, 18 czerwca.

Nieznanej jeszcze w dziejach Anglii manifestacyi kobiet był widownią w dniu wczorajszym Londyn; sufrażystki bowiem angielskie postanowiły poprzedzić koronacyę króla Jerzego olbrzymim pochodem ulicznym na rzecz równouprawnia politycznego kobiet i dopięły istotnie celu zamierzonego.

O godz. 5 min. 30 popołudniu — rozwinął się przy wspaniałej pogodzie i ruszył z bulwaru Tamizy do Albert Hall pochód uplanowany i kierowany z prawdziwym geniuszem strategicznym.

Wszyscy przyznają jednomyślnie, że Londyn nigdy jeszcze nie widział czegoś podobnego. Nawet historycznie pamiętne demonstracye polityczne mężczyzn nie wytrzymują porównania pod względem rozmiarów i wspaniałości z tą manifestacyą.

Długość pochodu wynosiła około l1/2 mili, a uczestniczyło w nim 50.000 kobiet.

Główna jego dowódczym, pani Drumond, poprzedzała konno szeregi. Setki oficerów kobiet dopomagało jej, prowadząc oddziały z rozwiniętemi flagami, sztandarami i orkiestrami kobiecemi. Melodye ogniste towarzyszyły szelestowi sukien i kroków tysięcy manifestantek. Widoku tego nie sposób zapomnieć.

W pochodzie znalazły się przedstawicielki wszystkich towarzystw kobiecych Królestwa zjednoczonego. Zapomniano o sporach i kłótniach pomiędzy odłamami spokojnych a wojowniczych stowarzyszeń. Wszystkie zjednoczył jeden cel: osiągnięcie prawa głosowania.

Wszystkie klasy społeczne posiadały tam swe przedstawicielki. Obok małżonek ministrów — księżniczki, obok małżonek lordów — artystki i pisarki, obok wytwornych pań z towarzystwa — tysiące, ale to tysiące zwykłych robotnic z całej Anglii, skromnych gospodyń, subjektek, magazynierek, stenografek itd.

Przeważały ubrania skromne, każda jednak z uczestniczek posiadała czy to chorągiewkę w ręku, czy szarfę przez piersi,
czy inną oznakę Towarzystwa, do którego należy.

W ciągu całych godzin ruch uliczny w śródmieściu był wstrzymany. Powozy, dorożki, omnibusy, wozy ładowne nagromadziły się coraz bardziej na ulicach bocznych, a setki tysięcy osób przyglądały się ze zdumieniem temu pochodowi bez końca. Tłumy ciekawych pozajmowały także stopnie trybun olbrzymich, budowanych na placach i ulicach na koronacyę królewską.

Już samo rozstawienie poszczególnych oddziałów na ulicach bocznych tak, aby mogły w miarę posuwania się pochodu łączyć się z nim, tworząc całość malowniczą, uważane jest za prawdziwą sztukę przywództwa.

Publiczność zachowywała się względem pochodu bardzo sympatycznie, wybuchając często okrzykami uznania. Zwłaszcza oddział studentek w malowniczych togach i biretach uniwersyteckich witano zapalczywie.

Inny oddział, złożony z 360 kobiet, przedstawiał rozwój historyczny ubrania kobiet angielskich, towarzyszyły zaś mu dwa wozy ozdobne. Na jednym z nich widniała postać alegoryczna Anglii, na drugim zaś — kolonii angielskich, wywołując również oklaski grzmiące.

Jeżeli się zważy, że cała organizacya tego pochodu kosztowała tylko 2.000 funt. szterl. (przeszło 40.000 kor.), zebranych ze składek drobnych, to i pod tym względem wspaniałą manifestacyę kobiet angielskich należy uważać za niezwykle udatną.

Ilustrowany Kuryer Codzienny - nr. 141, 23 czerwca 1911
Co nowego?
... a Ryszard obserwuje
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Długi postój na Park Avenue / The Taking of Pelham One Two Three (1974)


Dramat, Kryminał, Thriller
produkcja: USA
premiera: wrzesień 1974


reżyseria: Joseph Sargent

scenariusz: Peter Stone

muzyka: David Shire

zdjęcia: Owen Roizman


Porucznik Zachary Garber jest weteranem oddziału policji z nowojorskiego metra. Doświadczony detektyw widział już nie jedno. Ale nawet on jest zaskoczony zuchwalstwem czterech uzbrojonych po zęby bandytów, którzy porywają pociąg podziemnej kolejki wraz z osiemnastoma pasażerami. Zamaskowani napastnicy zatrzymują skład w połowie drogi między stacjami. Żądają okrągłego miliona dolarów i to w ciągu godziny. Każda minuta spóźnienia ma kosztować życie jednego zakładnika.

źródło: film.org.pl



występują:

Robert Shaw . . . . . . . . Bernard Ryder, aka Mr. Blue
Walter Matthau . . . . . . . . Porucznik Zachary 'Z' Garber
Louise Larabee . . . . . . . . Alkoholik
María Landa . . . . . . . . Hiszpanka
Thomas La Fleur . . . . . . . . Starszy syn
Michael Gorrin . . . . . . . . Starzec
Mari Gorman . . . . . . . . Prostytutka
Joe Fields . . . . . . . . Sprzedawca

... i inni


studio:
Palladium Productions
Palomar Pictures (I)

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (11) było online pt sie 11, 2017 7:06 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11261 • Liczba tematów: 10913 • Liczba użytkowników: 9055 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: FrankTurf

Dzisiaj jest czw sie 17, 2017 11:12 pm