Stare niusy
Herr von Jagow.

Zaloty podtatusiałego prezydenta policyi.

Z stolicy państwa „bojaźni Bożej“ nadchodzą wiadomości wielce pocieszające i budujące. Oto destrukcyjna moda Eulenburgów i Moltków, która tylu naśladowców w najwyższych sferach towarzyskich znalazła, zaczyna powoli wychodzić z użycia. Panowie zaczynają zwracać się z swymi zapałami w kierunku fizyologicznie zupełnie usprawiedliwionym i damy berlińskie powracają do waloru i uznania, jakie w epoce przedeulenburgowskiej niewątpliwie posiadały.

Dowód: Herr von Jagow, podtatusiały prezydent policyi berlińskiej w roli stylowego Don Juana wobec pięknej aktorki berlińskiej.

Pan von Jagow jest z tytułu piastowanego urzędu kierownikiem cenzury teatralnej. Przez jego ręce przechodzą wszystkie sztuki, on dzierży osławiony „czerwony ołówek“, od niego zależy, czy sztuka jaka ujrzy światło kinkietów teatralnych czy nie. Po za tem Jagow, który kazał niemiłosiernie siekać i rąbać spokojną publiczność podczas znanych zajść w Moabicie, cieszy się specyalnymi względami osobistymi swego suwerena Wilhelma - Mowcy. Jednem słowem von Jagow był, a przynajmniej uchodził, za betonowo-stalowy filar bogobojnej moralności, ładu i porządku.

Aż tu nagle bomba pęka. Okazuje się bowiem, że pod urzędowym mundurem von Jagowa bije serce, bardzo czułe na wdzięki niewieście.

W jednym z teatrów berlińskich występuje piękna aktorka pani Durieux, do której von Jagow strzelistym zapłonął afektem, tem niebezpieczniejszym, ile że zacny pan Jagow dźwiga już z górą piąty krzyżyk na swym grzbiecie.

Zaloty jego przez długi czas pozostawały bez realnego efektu, aż tu nagle pan Jagow przypomniał sobie swoją godność cenzora teatralnego. Pani Durieux dostała rolę w pewnej sztuce, która nie przeszła jeszcze przez cenzurę. Pan Jagow był na próbie, na której pani Durieux grała główną bądź co bądź śliską rolę, a po próbie wystosował do niej liścik mniej więcej tej treści, że on, jako cenzor sztukę tę puści, jeżeli p. Durieux przyjmie jego wizytę w swem prywatnem mieszkaniu.

Pech chciał, że p. Durieux, kobieta cnotliwa, pokazała czuły liścik pana Jagowa swemu ślubnemu mężulkowi Cassirerowi, znanemu literatowi i redaktorowi radykalnego tygodnika artystyczno-literackiego „Pan“, wojującego ustawicznie z urzędową moralnością i etyką sfer rządzących. P. Cassiter nie miał nic pilniejszego do roboty, jak zapytać się publicznie w dziennikach p. Jagowa, po co on właściwie chciał złożyć wizytę jego żonie w jej prywatnem mieszkaniu? Ponieważ, rzecz jasna, pan Jagow nie mógł na to zapytanie dać zadawalniającej odpowiedzi, więc wybuchł skandal, nawet na stosunki - berlińskie zgoła niezwykły!

Pisma berlińskie, żywo komentują tę aferę tem bardziej, że w ostatnich dniach wyszło na jaw, iż Jagow przed kilkunastu laty został skazany na karę 14-dniowego aresztu za obrazę urzędnika, którą to karę Wiluś swemu pupilowi jednak darował.
Oto konterfekcik człowieka w Berlinie poczciwego, stojącego na czele tak ważnej dykasteryi, jak policya rządowa.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 53. 5 marca 1911
Troche humoru
SEX APPEAL
Reżyser do gwiazdy:
— Niech pani pamięta, że w tej scenie musi być sex-appeal.
— Dobrze — odpowiada gwiazda — ale na czem właściwie to polega?
Reżyser, zakłopotany:
— Powinno wyczuwać się nagość pod pani toaleta.

Co nowego?
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Zmysłowa obsesja / Bad Timing (1980)

Dramat Romans, Psychologiczny / 2 godz. 9 min.
produkcja: USA
premiera: marzec 1980


reżyseria: Nicolas Roeg

scenariusz: Yale Udoff

zdjęcia: Anthony B. Richmond

muzyka: Keith Jarrett, Richard Hartley


Młoda kobieta (Theresa Russel) trafia do wiedeńskiego szpitala po przedawkowaniu leków.Prowadzący śledztwo w twj sprawie inspektor Netusil (Harvey Keitel) przesłuchuje jej dużo starszego kochanka, amerykańskiego psychiatrę Alexa (Art Garfunkel). Odpowiadając na pytania policji Alex wraca pamięcią do zdarzeń z ostatnich kilku miesięcy i wspomina destrukcyjną namiętność,która połączyła go z młodą kobietą. "Zmysłowa obsesja" to, przepełniona charakterystyczną dla Roeg'a atmosferą niepokoju, opowieść o erotycznej obsesji i chorobliwej zazdrości.Zaletą filmu jest wspaniała muzyka w wykonaniu: "The Who", Keitha Jarreta i Billie Holliday.

występują:


Harvey Keitel . . . . . . Inspektor Netusil
Theresa Russell . . . . . . Milena Flaherty
William Hootkins . . . . . . Pułkownik Taylor
Denholm Elliott . . . . . . Stefan Vognic
Eugene Lipinski . . . . . . Policjant w szpitalu
Art Garfunkel . . . . . . Alex Linden
Gertan Klauber . . . . . . Mężczyzna w ambulansie
Robert Walker Jr. . . . . . . Konrad

... i inni
studio:
Rank Organisation,
Recorded Picture Company (RPC)
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (64) było online pn wrz 24, 2018 9:15 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 13085 • Liczba tematów: 12750 • Liczba użytkowników: 9075 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: Imm

Dzisiaj jest czw paź 18, 2018 9:55 am