Stare niusy
Zastrzelenie zastępcy szefa biura bezpieczeństwa.
Paryż, 25 kwietnia.


Zastępca szefa biura bezpieczeństwa Jouin i starszy inspektor Colmar przedsięwzięli rewizyę domową w Petit Ivry u anarchistów braci Gauzy, a. to w związku z ostatnimi napadami apaszów, przyczem Jouin został śmiertelnie, a Cołmar ciężko zraniony. Jouin, trafiony kilku kulami rewolwerowemi, smarł w kilka godzin, zaś Colmar znajduje się w szpitalu, lekarze jednak spodziewają się, że po wydobyciu kul uda się go utrzymać przy życiu.

Jak słychać w mieszkaniu anarchistów znajdował się główny przywódca apaszów, Bonnot i on to miał strzelać do Jouina i Colmara. Domu strzeże 200 policyantów, gdyż twierdzą, że Bonnot jeszcze się w nim znajduje.

Ucieczka przywódcy apaszów.
Paryż, 25 kwietnia.



Funkcyonaryusze policyjni Colmar i Robert, którzy towarzyszyli Jouinowi, nie byli uzbrojeni. Bonnot po dokonaniu czynu udawał zabitega i podczas gdy Robert zajął się rannym Colmarem, skorzystał ze sposobności i uciekł.

Rewizya miała być przeprowadzoną przez Jouina i Colmara w sklepie braci Gauzy w Ivry. Jouin i Colinar byli zdania, że bracia Gauzy znani jako anarchiści, pozostają w porozumieniu z apaszami, którzy wykonali zamach w automobilu. Obu braci Gauzy aresztowano. Jeden z aresztowanych chciał Jouina zaprowadzić na pierwsze piętro, jednakże ten na to nie pozwolił i pozostawił aresztowanych pod strażą dwóch inspektorów policyjnych na dole.

Następnie Jouin i Colmar udali się na pierwsze piętro, gdzie niespodziewanie zastali Bonnota. W chwili, gdy funkcyonaryusze otworzyli drzwi, Bonnot dał kilka strzałów rewolwerowych. Jouin chciał się bronić laską, lecz został przez Bonnota śmiertelnie ugodzony kulą. Jedna kula trafiła Colmara w pierś. Ajenci policyjni, pozostali na dole, nie wiedzieli nic o tem, co zaszło na pierwszem piętrze. Bonnot po strzałach uciekł przez okno.
Aresztowanie szajki Bonnota.

Oprócz Gauzyego policya aresztowała w mieszkaniu w Ivry jeszcze drugiego anarchistę nazwiskiem Cardi, którego uważała za brata Gauzyego. Dalej aresztowano niejakiego Colina, który bawił w mieszkaniu Cardiego. Wreszcie aresztowano niejakiego Siemonowa, który ma się nazywać Mounier. Wszyscy aresztowani należeli do bandy Bonnota.

Pod wpływem bandytyzmu.
Paryż, 25 kwietnia.



O wypadkach bandytyzmu, dokonywanego w ostatnich czasach, pisma paryskie podawały opisy jak najobszerniejsze, jak najefektowniejsze. Ludność rozchwytuje dzienniki, ogląda fotografie aresztowanych i snuje domysły z niesłychaną intenzywnością. Na tem tle zdarzył się wypadek w istocie charakterystyczny. Mianowicie komisarz policyi okręgu Madeleine został wezwany na „rue Roy“, aby stwierdzić zgon pewnego lekarza. Nagle usłyszał z podwórza okrzyki:

— Na pomoc! Garnier! Garnier! Chwytajcie!

Urzędnik przerwał w tej chwili protokół i wołając na towarzyszącego mu ajenta policyi, rzucił się ku wyjściu. Poskoczyli pod okno, skąd dochodziły wykrzyki, wpadli do mieszkania odźwiernej, która na progu krzyczała i wymachiwała rękami.

— Garnier! Garnier!

Nie można, było uspokoić kobiety. Na pytania komisarza odpowiadała tylko, że przed chwilą Garnier był w jej loży i chciał wynająć mieszkacie. Zapytywana dalej o szczegóły, zaczęła się rzucać i krzyczeć coraz głośniej. Nakoniec schwyciła pogrzebacz i zaczęła rozbijać meble. Komisarz zrozumiał wszystko i kazał agentom zawezwać pomocy lekarskiej. Nieszczęśliwa dostała obłędu. Sąsiedzi powiedzieli rychło, że pani Davidowa — tak się nazywa obłąkana — rozczytywała się dniami i nocami w opisach pościgu za Garnierem i od paru dni zdradzała ślady obłąkania na tem tle. Wszędzie w każdym przechodniu widziała bandytę. Odwiezione ją do szpitala obłąkanych..


Ilustrowany Kurier Codzienny nr 95. - z dnia 26 kwiecień 1912 roku
Troche humoru
ZAWSZE REKLAMA!
Charlie Chaplin i Douglas Fairbanks siedzieli w restauracji w Hollywood; nagle z ulicy dobiegły dźwięki hucznego marsza; orkiestra grzmiała "Pod gwiaździstym sztandarem".
— Cóż to znów za uroczystość? — zagadnął Doug.
Chaplin wyjrzał przez okno i wyjaśnił:
— Nic szczególnego! Cecil de Mille idzie do sklepu po papierosy.

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Angst (1983)


Psychologiczny
produkcja: Austria, RFN
premiera: październik 1984


reżyseria: Gerald Kargl

scenariusz: Gerald Kargl, Zbigniew Rybczyński

muzyka: Klaus Schulze

zdjęcia: Zbigniew Rybczyński


Zapomniane na długie lata arcydzieło, które swój renesans przeżywa dopiero w dobie internetu. „Angst” to prawdopodobnie najlepszy, najbardziej oryginalny i szokujący film o psychopatycznym mordercy, jaki kiedykolwiek nakręcono. W jego centrum cały czas pozostaje główny bohater – tzw. seryjny morderca niezorganizowany, czyli uzależniony od zabijania człowiek, który nie panuje nad swoimi działaniami, a zbrodni dokonuje w afekcie. Austriacki reżyser Gerald Kargl i polski operator Zbigniew Rybczyński przedstawiają widzom jeden dzień z jego życia – od wyjścia z więzienia do ponownego złapania. Całość ma charakter wręcz paradokumentalny – nie uświadczymy tu wstępu, rozwinięcia i zakończenia, a podczas seansu cały czas towarzyszyć nam będzie monolog, prowadzony zza kadru przez głównego bohatera. W połączeniu z niezwykłą metodą filmowania (kamera niekiedy jest „przyklejona” do głowy mordercy, innym razem szaleje ponad drzewami, by pokazać widzowi daną sytuację z szerszej perspektywy), sugestywną muzyką Klausa Schulze’a i wybitną kreacją Erwina Ledera, daje to efekt niezwykły i przerażający zarazem. Narracja z offu, subiektywna kamera i radykalne ograniczenie czasu i miejsca akcji powodują, że – choć wcale tego nie chcemy – niejako wchodzimy do głowy mordercy i zaczynamy się z nim identyfikować, jakbyśmy byli w pewnego rodzaju symulatorze. I chociaż nie jest to doświadczenie przyjemne, to jednak „Angst” wydaje się być bliższe prawdzie, niż jakikolwiek inny film poruszający podobną tematykę.
[Motoduf]

źródło: film.org.pl



występują:

Erwin Leder . . . . . . . . Psychopata
Robert Hunger-Bühler . . . . . . . . (głos) (narrator)
Silvia Rabenreither . . . . . . . . Córka
Karin Springer . . . . . . . . Córka (głos)
Edith Rosset . . . . . . . . Matka
Josefine Lakatha . . . . . . . . Matka (głos)
Rudolf Götz . . . . . . . . Soth
Renate Kastelik . . . . . . . . Taksówkarka

... i inni


studio:
Gerald Kargl
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11723 • Liczba tematów: 11389 • Liczba użytkowników: 9056 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: gogi

Dzisiaj jest wt gru 12, 2017 11:31 am