Stare niusy
Rzymska czarownica.

W opuszczonej, biednej uliczce starego Rzymu, utrzymywało młode małżeństwo
austeryę, która się jednak bardzo słabo opłacała, tak iż dzielny Raffaelo dobrze musiał się nieraz nabiedzić, aby związać koniec z końcem.

Do nielicznych stałych gości austeryi należała między innymi pewna staruszka, trudniąca się przepowiadaniem przyszłości i wróżbą z kart. Nie zawsze wesołe miny młodych gospodarstwa nie uszły uwagi staruszki: zapytawszy raz o przyczynę, dowiedziała się o przykrem ich położeniu materyalnem. Jako bezpośredni powód niepowodzenia podał przekleństwo ciążące od lat wielu nad austeryję i nieszczęście jakie przynosi za sobą... kucharka.

Z porady staruszki oddalono służącą natychmiast, mimo to jednak ani jeden więcej gość nie przybył, a bieda pozostała jak dawniej.

Wobec tego staruszka postanowiła użyć najsilniejszych środków, jakie miała do dyspozycyi. Na zakupno potrzebnych do czarów ziół wyłudziła od naiwnego i zabobonnego jak każdy Włoch Raffaela znaczną — jak na niego — kwotę 40 lirów.

Od tego czasu chociaż dnie całe spędzała staruszka w austeryi na gusłach i tajemniczych czarach przekleństwo ciążące na domu nie znikało. Wówczas zawezwała pomocy ducha dawno już zmarłego wuja gospodarza. Po licznych przygotowaniach, po wielu zaklęciach i obrządkach zjawił się rzeczywiście duch zmarłego, który oświadczył przez usta staruszki, że jeżeli usunie skarb zakopany zniknie przekleństwo ciążące nad niem dotychczas.

Na prośby Raffaela podjęła się staruszka i tej przysługi, kazawszy sobie jednak poprzednio dobrze za nią zapłacić.

O północy z czwartku na piątek — gdyż ta jedynie noc nadawała się wedle przepisów magii do tego rodzaju obrzędów — zebrało się kilka osób z najbliższego otoczenia gospodarzy poza bramą miejską, i pod wodzą dziwacznie w tym celu przystrojonej baby rozpoczęto na los szczęścia poszukiwanie skarbu.

Do świtu, zmęczeni nad wyraz kręcili się wszyscy po okolicy, rozumie się bez rezultatu.

Rano, gdy wrócili wszyscy pomęczeni do domu, staruszka wystąpiła z projektem, aby poszukiwania te raz jeszcze ponowić. Naiwny Raffaelo zgodził się na to łatwowiernie i obiecał łożyć na dalsze koszta, lecz przypadkiem dowiedziała się o tym władza i przytrzymawszy pomysłową oszustkę osadziła ją w więzieniu, skąd przed sądem odpowiadać będzie za zbrodnie oszustwa.

A Raffaelo?

Dziwna rzecz! Mimo, iż skarbu nie znaleziono, klątwa, ciążąca nad austeryję jego znikła zupełnie. Oto od rana do nocy pełno w niej gości, którzy cisną się by... drwić sobie z naiwnego gospodarza.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 75. - z dnia 1 kwietnia 1911 roku
Troche humoru
CZAS A KOBIETY
Krążyła kiedyś pogłoska, że reżyser Sternberg zakochał się w Marlenie Dietrich.
Gdy go zapytano, czy to prawda — zaprzeczył; tłumacząc się brakiem... czasu. Dodał przytem:
— Kobiety rozporządzają czasem mężczyznami, ale tylko wówczas, gdy mężczyźni rozporządzają czasem.

Co nowego?
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


One More Time with Feeling (2016)
Dokumentalny, Muzyczny/ 1 godz. 52 min.
produkcja: Wielka Brytania
premiera: 2 września 2016


reżyseria: Andrew Dominik



zdjęcia: Benoît Debie, Alwin H. Küchler


muzyka: Nick Cave & The Bad
Seeds

Poruszający dokument Andrew Dominika. Znany muzyk Nick Cave próbuje poradzić sobie z traumą po śmierci nastoletniego syna.
14 lipca 2015 roku piętnastoletni syn Nicka Cave’a – Arthur – spadł z dwudziestometrowego klifu we wschodnim Sussex. Chłopak zginął na miejscu. Twórcy filmu rozmawiają z pogrążonym w żałobie artystą, który szuka sposobu, aby przetrwać trudne chwilę i odzyskać spokój po śmierci ukochanego dziecka. Cave rozlicza się też z mitem artysty czerpiącego inspirację z własnego nieszczęścia. Twierdzi, że w jego przypadku dominującym stanem jest pustka, która nie inspiruje ani nie daje ukojenia. Żałoba jest obezwładniająca. Niezwykły czarno-biały film dokumentalny w reżyserii Andrew Dominika (Zabić, jak to łatwo powiedzieć) powstał pół roku po śmierci syna Nicka Cave’a. Wcześniej filmowiec i muzyk współpracowali przy filmie Zabójstwo Jesse'ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda, do którego Cave napisał muzykę. Zdjęcia do obrazu trwały 10 dni i były kręcone w Londynie i w domu australijskiego artysty w Brighton. Dokument jest w całości improwizowany i jest zapisem powrotu muzyka do studia nagrań. Zdaniem samego Cave'a film stanowi „świadectwo artysty poszukującego swojej drogi w ciemnościach".

występują:

Nick Cave . . . . . . . . . . (on sam)
Warren Ellis . . . . . . . . . . (on sam)

Nick Cave and The Bad Seeds . . . . . . . . . . (zespół)

... i inni
studio:
Iconoclast, JW Films, Pulse Films
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 3 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12446 • Liczba tematów: 12112 • Liczba użytkowników: 9070 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: kolemok1

Dzisiaj jest wt maja 22, 2018 7:55 am