Stare niusy
Powszechna bójka w teatrze.

Walka na pięści między publicznością, orkiestrą i artystami.

Widownią niebywałego skandalu teatralnego była dnia 9 b. m. sala opery miejskiej w Bari we Włoszech.

Od dłuższego już czasu była publiczność niezadowoloną z wykonania oper, śpiewanych nawiasem mówiąc poniżej wszelkiej krytyki. W dniach ostatnich niezadowolenie to wzrosło do ostateczności tak, iż na przedstawieniu „Cyganeryi“ Pucciniego postanowiono ogólnie zademonstrować przeciw dyrektorowi opery.

Ponieważ wieść o zamierzonej demonstracyi przedostała się do teatru, dyrygent obawiając się o swą skórę, oddał na ten dzień batutę dyrektorowi chórów. Pierwszy akt minął względnie spokojnie. Na początku jednak drugiego aktu podniosła publiczność ogromny wrzask. W całej sali rozległy się piski, gwizdania i krzyki. Wówczas dyrektor, aby zmusić publiczność do spokoju rozkazał grać muzyce marsza. Wtedy publiczność rzuciła się pięściami na muzykantów, a ci odpłacili napadającym tą samą monetą. Do walki wmieszali się w końcu i artyści tak, że wkrótce wywiązała się powszechna walka.

Walka trwała prawie 10 minut. Kres jej położyła dopiero zawezwana policya, która rozdzieliła walczących i opróżniła z trudem salę. Kilkanaście osób odniosło silniejsze kontuzye i guzy.

Ilustrowany Kurier Codzienny nr 10. - z dnia 13 stycznia 1911 roku
Troche humoru
TRAFIŁA KOSA NA KAMIEŃ.

Pewien złośliwy krytyk (rzecz dzieje się w Paryżu) określił temi słowy jedną z francuskich gwiazd ekranu: „Posępna ta piękność ma skośne oczy — oczy czarodziejki Circe, dla przeciętnych zjadaczy chleba“.
Przeczytawszy ten frazes, Gina Manes (o niej to bowiem mowa) wybrała jedną ze swych fotografij i posłała ją panu Pawłowi Reboux (o niego tu bowiem chodzi) z taką dedykacją:
Jedynemu, którego nie mogłabym zmienić, bo moja władza nie działa w kierunku odwrotnym — Circe.
Jak wiadomo, Circe miała dar zamieniania ludzi w wieprze...

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Możesz na mnie liczyć / You Can Count on Me (2000)





Dramat - Komedia - Obyczajowy | 1 godz. 49 min.

produkcja: USA

premiera: 21 stycznia 2000



scenariusz i reżyseria: Kenneth Lonergan

muzyka: Jan Sebastian Bach, Lesley Barber

zdjęcia: Stephen Kazmierski



Sammy i Terry to rodzeństwo, które w dzieciństwie straciło rodziców wypadku samochodowym. Dorosła Sammy mieszka nadal w rodzinnym miasteczku i wychowuje samotnie ośmioletniego syna. Niespodziewanie przyjeżdża na kilka dni Terry i jego pobyt jest główną osią tego filmu. Terry staje się trochę kumplem małego Rudy'iego, a troche ojcem, którego ten nigdy nie poznał. Sammy w tym czasie odnawia związek z przyjacielem Bobem, ma nowego szefa w pracy z którym stosunki nie układają się jej najlepiej. Również poczynania Terryego z Rudym nie maja najlepszych konsekwencji, co pogarsza stosunki między rodzeństwem... Film zdobył liczne nagrody na wielu festiwalach amerykańskich i europejskich. Laura Linney i scenariusz nominowani byli do Oscarów i Złotych Globów



występują:

Rory Culkin . . . . . . . . Rudy Prescott
Mark Ruffalo . . . . . . . . Terry Prescott
Jon Tenney . . . . . . . . Bob Stegerson
J. Smith-Cameron . . . . . . . . Mabel
Adam LeFevre . . . . . . . . Szeryf Darryl
Josh Lucas . . . . . . . . Rudy Colinski
Gaby Hoffmann . . . . . . . . Sheila
Kenneth Lonergan . . . . . . . . ojciec Ron

... i inni
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], zbroia
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11496 • Liczba tematów: 11161 • Liczba użytkowników: 9067 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: minimax

Dzisiaj jest ndz paź 22, 2017 9:58 am