Stare niusy
Katastrofa w kinematografie.
29 osób zabitych, 100 rannych.
Londyn, 28 sierpnia.

Telegrafem podmorskim nadeszła do tu­tejszych dzienników wczoraj pierwsza wia­domość o strasznej katastrofie, widownią której było miasto Pittsburg w Ameryce.
W budynku tamtejszej opery, nieczyn­nej z powodu letniego sezonu, odbywały się od pewnego czasu uczęszczane bardzo przedstawienia kinematograficzne.
Onegdaj, w czasie przedstawienia przy wypełnionej szczelnie sali, dał się słyszeć okrzyk: „pali się!“ Wszyscy prawie obe­cni, przeważnie kobiety i dzieci, rzuciły się w dzikim popłochu do ucieczki, jak­kolwiek wieść o wybuchu ognia okazała się fałszywą. W jednej chwili powstała nie do opisania panika. Wszystko rzuciło się do jedynego wyjścia, skąd na dół pro­wadziły wąskie, kręcone schody. Jedni przeskakiwali po kilka schodów, inni pię­ściami walczyli brutalnie o pierwszeństwo wyjścia. Nagle ktoś potknął się i runął na schody, na nim zaś w mgnieniu oka urosła skłębiona masa kilkuset ciał, wiją­cych się i tratowanych.
Straż pożarna, którą pospiesznie zawe­zwano, rzuciła się na ratunek, rozplątując ową górę ciał skrwawionych i duszonych: 29 osób, same kobiety i dzieci, wycią­gnięto bez życia z połamanymi członkami i w straszny sposób stratowane. Przeszło 100 osób odniosło poważne obrażenia. Nie­tknięci i bez najmniejszej szkody wyszli ci, którzy widząc, iż niema powodu do obaw, pozostali spokojnie w sali przed­stawień. Niestety, liczba tych osób była bardzo małą.

Ilustrowany Kurier Codzienny nr 197. 30 sierpnia 1911
Troche humoru
JAK W DOMU
John Gilbert rozwiódł się i przyjechał do hotelu, gdzie go zapewniono usłużnie:
- Szanowny pan będzie się u nas czuł, jak w domu.
- ... To ja lepiej poszukam sobie innego hotelu — odparł speszony John

Co nowego?
No comments
Obrazek
Mr Ryszard Tiffany

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Blood and Carpet (2014)


Komedia, Thriller
produkcja: Wielka Brytania
premiera: 12 luty 2015


scenariusz i reżyseria: Graham Fletcher-Cook



muzyka: Mark Monero

zdjęcia: Graham Fletcher-Cook, Jeanette Monero


[...]rozgrywanie akcji przede wszystkim na poziomie werbalnym może być męczące, ale warto się przełamać i wciągnąć w świat Grahama Fletchera-Cooka.[...]
reżyser traktuje widza jak odnalezionego w bryle lodu człowieka przeszłości, któremu chce zaoszczędzić szoku w zetknięciu z realiami początki XXI wieku. Tłem dla historii jest robotnicza dzielnica Londynu z lat 60., a jej wiarygodności nie da się podważyć: ubiór, wyposażenie domu, nawet akcent (wczesne stadium dzisiejszego cockney’a) zostały perfekcyjnie dopasowane.
Najważniejszym składnikiem jest jednak znakomita gra aktorska, czyli składnik deficytowy w większości podobnych produkcji. Annie Burkin, Billy Wright i Frank Boyce – nie szukajcie tych nazwisk w pamięci, nie znacie. Nikt ich nie zna, a jednak dysponują imponującym warsztatem. Burkin w roli Ruby kradnie każdą scenę – gra całym ciałem, ale z umiarem, jakiego zazwyczaj brakuje żądnym popisów debiutantom. Nie sposób jednoznacznie ocenić, czy wciela się w postacią negatywną czy pozytywną, bez dwóch zdań jest natomiast intrygująca. Jej męża, granego przez Wrighta, również wyposażono w tę dwuznaczność – kamera chwyta go tak, aby sprawiał wrażenie drapieżnika czyhającego na właściwą chwilę do ukazania swojej prawdziwej, morderczej natury. Z drugiej strony jego słowa i zachowania zazwyczaj nacechowane są wielkim uczuciem do małżonki. Postać Boyce’a jest z kolei w niemal komiksowy sposób ZŁA do szpiku kości. Czuć w nim jednak bardziej odrażające wyrafinowanie właściwe dla Jokera niż czystą, atawistyczną agresję spod znaku Salomona Grundy’ego. Nie ma w obsadzie żadnej przeciwwagi – postacie są albo podejrzane i potencjalnie niebezpieczne, albo w sposób oczywisty wrogie.
Nazywanie „Blood and Carpet” horrorem jest niewielkim nadużyciem, bo dopiero w ostatnich scenach pojawiają się elementy charakterystyczne dla gatunku.
Sposób budowania napięcia i konstrukcja akcji przypomina bardziej thrillery Alfreda Hitchcocka.
Pominięto wprawdzie niezbędny składnik, czyli wrzucenie widza w centrum wydarzeń, ale tylko po to, aby wykreować MacGuffina, czyli coś bliżej nieokreślonego, wokół czego kręci się cała fabuła. W tym wypadku są to zwłoki niezidentyfikowanego człowieka oraz zakrwawiony przez nie dywan. Tożsamość trupa nie ma większego znaczenia, liczy się szaleństwo, w jakie powoli popadają głównie bohaterowie w wyniku bezradności wobec trwałego połączenia tytułowych przedmiotów. Ruby i Lyle są przy tym szczerzy, rozszarpywani przez skrajne emocje i próbują nie przestać się kochać na swój dziwaczny sposób.

fragment recenzji. Autor: Jarosław Kowal; źródło: film.org.pl




występują:

Andrew Tiernan . . . . . . . . Wielebny Durnin
Julian Firth . . . . . . . . Rupert
Nicola Stapleton . . . . . . . . Mattie
Bill Fellows . . . . . . . . Rhodes
Huggy Leaver . . . . . . . . Bernard
Shona McWilliams . . . . . . . . Susan
Mark Monero . . . . . . . . Edwin
Sammy Williams . . . . . . . . Jack

... i inni


studio:
Blood And Carpet
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 2 użytkowników online :: 1 zarejestrowany, 0 ukrytych i 1 gość (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler]
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11480 • Liczba tematów: 11145 • Liczba użytkowników: 9067 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: minimax

Dzisiaj jest śr paź 18, 2017 3:03 pm