Stare niusy
Żeromski o Machajskim.

W „Nowej Beformie“ ogłosił znany powieściopisarz polski Stefan Żeromski list o Janie Wacławie Machajskim, którego niedawno aresztowano w Zakopanem.

Jako kolega szkolny i długoletni jego współlokator, Żeromski w liście tym opisuje całą beznadziejnie smutną i tragiczną historyę życia Machajskiego.

Nieco dat z życia.

Od wczesnej młodości zarabiać musiał Machajski na swe utrzymanie lekcyami, a mimo to — jako student uniwersytetu warszawskiego — znajdował czas na działalność oświatową wśród robotników.

Machajski był początkowo narodowym demokratą i nawet naszkicował „statut stronnictwa narodowo-demokratycznego“. W r. 1891 został aresztowany na granicy autryackiej przez żandarma austryackiego w chwili, gdy przekradał się do Królestwa z proklamacyami narodowemi. Odstawiony do Krakowa i osadzony „pod telegrafem“, został następnie wydalony na zawsze z granic Austryi.

Fakt ten podziałał bardzo silnie na Machajskiego. Z narodowego demokraty stał się socyalistą.

W r. 1892 został aresztowany również na granicy — lecz już w Królestwie —i zesłany na 7 lat osiedlenia do Wilujska we wschodnim Sybirze. Machajski zbiegł stamtąd po kilku latach do Szwajcaryi.

Teorya Machajskiego.

Na zesłaniu wydał Machajski broszurę „Ewolucya socyal-demokracyi“. W broszurze tej zwalczał i socyalizm i anarchizm. Ze szczególną zaciekłością zwracał się w swych wywodach przeciw inteligencyi, był jednakowoż przeciwnikiem wszelkiego politycznego, czy ekonomicznego terroru. Machajski okazał się w niej zarazem przeciwnikiem powstań i strajków politycznych, parlamentaryzmu i walk
parlamentarnych. Jedym celem, do którego według jego teoryi powinny były dążyć masy robotnicze, było wywołanie strajku masowego z żądaniami wyłącznie ekonomicznemi.

O teoryi Machajskiego pisze Żeromski: „Wszystko w niej jest czyste i dobre, jak człowiek, który ją wymyślił, lecz dalekie od życia“.

Teorya przecież nie pozostała bez echa. Machajski nie trudnił się sam organizowaniem grup. Pod chorągiew jego programu — fałszując go — zaciągnęło się wielu pół-bandytów, wyrzutków z rozmaitych partyi rewolucyjnych, którzy stworzyli sektę „Machajczyków“ bez jakiegokolwiek przyczynienia się do tego twórcy teoryi, Machajskiego, skołatanego ciężkiem życiem i łaknącego tylko spokoju.

W tym celu przybył do Zakopanego, gdzie Żeromski pomógł mu w otrzymaniu korepetycyi.

„Człowiek wolny w duchu“.

„Jakakolwiek może być — kończy Żeromski — ocena jego teoryi społecznych, niewątpliwą jest rzeczą, źe on sam jest człowiekiem wysokiej wartości, mickiewiczowskim „człowiekiem cierpiącym, człowiekiem walczącym, człowiekiem wolnym w duchu“.

Gdyby żył w średniowieczu, założyłby był zakon lub sektę religijną. Dziś założył sektę społeczną. Przez całe życie był anachoretą, wygnańcem, ulegał ciągłemu prześladowaniu, schodził coraz niżej do ludu, aż do ostatniej granicy. Jego teorye nie uleczą zapewne niedoli ziemskiej i nie nakarmią tłumów, jak tego pragną, ale to pewna, że ich twórca czysty jest w swej myśli, w swej wierze i w swem życiu, że przez to życie przeszedł niesplamiony niczem, jak gronostaj.

Czy to jest możliwe, ażeby człowiek taki był wydalony z granic Galicyi, wydany na nowo Rosyi?“



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 32. 9 luty 1911
Troche humoru
ZMIENNOŚĆ
Ina Claire, rozstając się z Johnem Gilbertem, rzekła podobno:
- Szalałam za tym człowiekiem, a teraz patrzeć się na niego nie mogę. Jak ci mężczyźni się zmieniają!

Co nowego?
Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


One More Time with Feeling (2016)
Dokumentalny, Muzyczny/ 1 godz. 52 min.
produkcja: Wielka Brytania
premiera: 2 września 2016


reżyseria: Andrew Dominik



zdjęcia: Benoît Debie, Alwin H. Küchler


muzyka: Nick Cave & The Bad
Seeds

Poruszający dokument Andrew Dominika. Znany muzyk Nick Cave próbuje poradzić sobie z traumą po śmierci nastoletniego syna.
14 lipca 2015 roku piętnastoletni syn Nicka Cave’a – Arthur – spadł z dwudziestometrowego klifu we wschodnim Sussex. Chłopak zginął na miejscu. Twórcy filmu rozmawiają z pogrążonym w żałobie artystą, który szuka sposobu, aby przetrwać trudne chwilę i odzyskać spokój po śmierci ukochanego dziecka. Cave rozlicza się też z mitem artysty czerpiącego inspirację z własnego nieszczęścia. Twierdzi, że w jego przypadku dominującym stanem jest pustka, która nie inspiruje ani nie daje ukojenia. Żałoba jest obezwładniająca. Niezwykły czarno-biały film dokumentalny w reżyserii Andrew Dominika (Zabić, jak to łatwo powiedzieć) powstał pół roku po śmierci syna Nicka Cave’a. Wcześniej filmowiec i muzyk współpracowali przy filmie Zabójstwo Jesse'ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda, do którego Cave napisał muzykę. Zdjęcia do obrazu trwały 10 dni i były kręcone w Londynie i w domu australijskiego artysty w Brighton. Dokument jest w całości improwizowany i jest zapisem powrotu muzyka do studia nagrań. Zdaniem samego Cave'a film stanowi „świadectwo artysty poszukującego swojej drogi w ciemnościach".

występują:

Nick Cave . . . . . . . . . . (on sam)
Warren Ellis . . . . . . . . . . (on sam)

Nick Cave and The Bad Seeds . . . . . . . . . . (zespół)

... i inni
studio:
Iconoclast, JW Films, Pulse Films
źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (23) było online pn paź 16, 2017 12:52 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Heise IT-Markt [Crawler], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig, supernova

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 12291 • Liczba tematów: 11957 • Liczba użytkowników: 9064 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: ederlezi

Dzisiaj jest wt kwie 24, 2018 7:08 am