Stare niusy
Herr von Jagow.

Zaloty podtatusiałego prezydenta policyi.

Z stolicy państwa „bojaźni Bożej“ nadchodzą wiadomości wielce pocieszające i budujące. Oto destrukcyjna moda Eulenburgów i Moltków, która tylu naśladowców w najwyższych sferach towarzyskich znalazła, zaczyna powoli wychodzić z użycia. Panowie zaczynają zwracać się z swymi zapałami w kierunku fizyologicznie zupełnie usprawiedliwionym i damy berlińskie powracają do waloru i uznania, jakie w epoce przedeulenburgowskiej niewątpliwie posiadały.

Dowód: Herr von Jagow, podtatusiały prezydent policyi berlińskiej w roli stylowego Don Juana wobec pięknej aktorki berlińskiej.

Pan von Jagow jest z tytułu piastowanego urzędu kierownikiem cenzury teatralnej. Przez jego ręce przechodzą wszystkie sztuki, on dzierży osławiony „czerwony ołówek“, od niego zależy, czy sztuka jaka ujrzy światło kinkietów teatralnych czy nie. Po za tem Jagow, który kazał niemiłosiernie siekać i rąbać spokojną publiczność podczas znanych zajść w Moabicie, cieszy się specyalnymi względami osobistymi swego suwerena Wilhelma - Mowcy. Jednem słowem von Jagow był, a przynajmniej uchodził, za betonowo-stalowy filar bogobojnej moralności, ładu i porządku.

Aż tu nagle bomba pęka. Okazuje się bowiem, że pod urzędowym mundurem von Jagowa bije serce, bardzo czułe na wdzięki niewieście.

W jednym z teatrów berlińskich występuje piękna aktorka pani Durieux, do której von Jagow strzelistym zapłonął afektem, tem niebezpieczniejszym, ile że zacny pan Jagow dźwiga już z górą piąty krzyżyk na swym grzbiecie.

Zaloty jego przez długi czas pozostawały bez realnego efektu, aż tu nagle pan Jagow przypomniał sobie swoją godność cenzora teatralnego. Pani Durieux dostała rolę w pewnej sztuce, która nie przeszła jeszcze przez cenzurę. Pan Jagow był na próbie, na której pani Durieux grała główną bądź co bądź śliską rolę, a po próbie wystosował do niej liścik mniej więcej tej treści, że on, jako cenzor sztukę tę puści, jeżeli p. Durieux przyjmie jego wizytę w swem prywatnem mieszkaniu.

Pech chciał, że p. Durieux, kobieta cnotliwa, pokazała czuły liścik pana Jagowa swemu ślubnemu mężulkowi Cassirerowi, znanemu literatowi i redaktorowi radykalnego tygodnika artystyczno-literackiego „Pan“, wojującego ustawicznie z urzędową moralnością i etyką sfer rządzących. P. Cassiter nie miał nic pilniejszego do roboty, jak zapytać się publicznie w dziennikach p. Jagowa, po co on właściwie chciał złożyć wizytę jego żonie w jej prywatnem mieszkaniu? Ponieważ, rzecz jasna, pan Jagow nie mógł na to zapytanie dać zadawalniającej odpowiedzi, więc wybuchł skandal, nawet na stosunki - berlińskie zgoła niezwykły!

Pisma berlińskie, żywo komentują tę aferę tem bardziej, że w ostatnich dniach wyszło na jaw, iż Jagow przed kilkunastu laty został skazany na karę 14-dniowego aresztu za obrazę urzędnika, którą to karę Wiluś swemu pupilowi jednak darował.
Oto konterfekcik człowieka w Berlinie poczciwego, stojącego na czele tak ważnej dykasteryi, jak policya rządowa.



Ilustrowany Kurier Codzienny nr 53. 5 marca 1911
Troche humoru
MATEMATYKA I GWIAZDY
- Czy to prawda, że Henny Porten była twoją koleżanką szkolną?
Ależ stąd! Ona jest dwa razy starsza odemnie. Kiedy ja miałam cztery lata, ona już miała osiem.

Co nowego?
To nie jest reklama!!
... choć mogła by być

Obrazek
ZAPOTRZEBOWANIA FILMOWE 

Filmy poszukiwane

Lista


Duch roju / El Espíritu de la colmena (1973)


Dramat
produkcja: Hiszpania
premiera: 8 października 1973


reżyseria: Víctor Erice

scenariusz: Víctor Erice, Francisco J. Querejeta, Ángel Fernández Santos

muzyka: Luis de Pablo

zdjęcia: Luis Cuadrado



Rok 1940. Małe miasteczko zagubione gdzieś na równinach Kastylii. Jest niedziela. Do miasteczka przyjeżdża objazdowe kino. Wszystko jest gotowe do pokazu "Doktora Frankensteina". Na widowni siedzą dwie dziewczynki - siostry Isabel i Ana. Na pytanie młodszej siostry dlaczego potwór zabija i czemu w końcu umiera, Isabel odpowiada, że potwór jest duchem, który może się zjawić po wypowiedzeniu pewnych słów. To, co dla Isabel było zabawą i grą wyobraźni, dla Any staje się rzeczywistością - chce spotkać potwora. Pewnego dnia Ana znika. Rodzice po długich poszukiwaniach odnajdują ją, ale tylko ona wie, co naprawdę się stało.

źródło: film.org.pl



występują:

Fernando Fernán Gómez . . . . . . . . Fernando
Teresa Gimpera . . . . . . . . Teresa
Ana Torrent . . . . . . . . Ana
Miguel Picazo . . . . . . . . Doktor
José Villasante . . . . . . . . Potwór Frankensteina
Isabel Tellería . . . . . . . . Isabel
Estanis González . . . . . . . . Policjant w cywilu
Laly Soldevila . . . . . . . . Nauczycielka Doña Lucía

... i inni


studio:
Elías Querejeta Producciones Cinematográficas S.L.
Jacel Desposito

źródło: filmweb
Na tej witrynie nie ma forów.

Zaloguj się  •  Zarejestruj się

Kto jest online

Jest 4 użytkowników online :: 2 zarejestrowanych, 0 ukrytych i 2 gości (wg danych z ostatnich 5 minut)
Najwięcej użytkowników (12) było online pn wrz 04, 2017 4:30 pm

Zarejestrowani użytkownicy: Exabot [Bot], Tonder
Legenda – kolory grup: klasykanin, azraella, caligari, zelig

Urodziny

Nikt dzisiaj nie obchodzi urodzin

Statystyki

Liczba postów: 11391 • Liczba tematów: 11051 • Liczba użytkowników: 9070 • Ostatnio zarejestrowany użytkownik: june19

Dzisiaj jest śr wrz 20, 2017 4:49 pm